‘U bent schuldig bevonden aan mishandeling en rijden onder invloed. U wordt veroordeeld tot twee maanden gevangenisstraf.’ De 27-jarige gevangene loopt in zijn gevangenisoverall geboeid mee met de bewaarders. Hij baalt. Waarom moest hij het zo nodig weer verknallen? Net nu zijn leven zo lekker loopt.
Weer verpest
Sean Penn loopt mee met de bewaarder de L.A. County Jail in. Shit, waarom? Waarom moest ik zo nodig een figurant een klap verkopen? En weer met drank op achter het stuur? Hij vraagt zich af waarom hij het elke keer voor zichzelf verpest. Hij is nog maar net getrouwd met de beroemdste popzangeres van de wereld en volgend jaar komt de film Colors uit. Daarin speelt hij een hoofdrol, die van Police Officer Danny ‘Pac-Man’ McGavin. Maar tijdens de opname van die film kon hij zich niet inhouden en sloeg een figurant neer. Gewoon omdat hij hem irritant vond.
Na een paar dagen is Sean het eigenlijk al weer zat. Hij verveelt zich dood in zijn cel. Hij is 24 uur per dag alleen. Iedereen moet wat van hem. De hele dag niks doen, constant lawaai. Maar dan komt er de hulpsheriff naar hem toe. ‘Hé, Richard Ramirez wil een handtekening van je.’ Sean vindt het maar vreemd, hij vertrouwt het niet. Hij had Ramirez al wel gezien in de verte. Ook hij zit op de afdeling waar je 24 uur per dag alleen op je cel moet zitten. ’Breng de sergeant hierheen,’ zegt Sean tegen de hulpsheriff, ’als hij het goedkeurt, dan wil ik dat Ramirez eerst iets schrijft en dan schrijf ik hem iets terug.’
The Night Stalker
Richard Ramirez zat al twee jaar in deze gevangenis. In 1984 en 1985 vermoordde hij meer dan vijftien mensen. Toen hij in 1985 werd aangehouden stond dit groot in de kranten in Californië. Eindelijk was de Night Stalker gepakt. Iedereen wist wie hij was. Ook Sean Penn. Dus als hij de mededeling krijgt, dat Richard Ramirez een handtekening wil, weet hij even niet wat hij ermee aanmoet.
Even later komt de sergeant en geeft toestemming. Even later komt de hulpsheriff. Met een briefje: ‘Hé Penn, blijf hard en sla ze weer. Richard Ramirez, 666’. Met een tekening van een pentagram en een duivel. Pff, dus zelfs mensen die 24 uur per dag opgesloten zitten weten waar ik voor veroordeeld ben, denkt Sean. En dan zo’n briefje, wat moet je ermee? Moet ik überhaupt wel reageren? Meestal kan Sean zich wel inleven in mensen aan de zelfkant van de samenleving. Sterker nog, hij voelt zich er wel mee verwant. Vooral nu hij net als andere gevangenen in de bak zit. Maar Ramirez is niet zomaar een gevangene. Die te veel gedronken heeft. Of een brood gestolen omdat ie honger had. Hij heeft moorden gepleegd. En veel ook.
De briefjes
Waarom hij uiteindelijk toch een briefje terug stuurt, weet hij eigenlijk niet. De tekst op het briefje luidt: ‘Richard, het is onmogelijk om opgesloten te zitten en geen bepaalde verwantschap te voelen met je medegevangenen. Nou Richard, ik heb het onmogelijke gedaan, ik voel absoluut geen verwantschap met jou. En ik hoop dat er gas op je neerdaalt voordat gezond verstand dat doet. . .het zou een meer vriendelijke uitweg zijn.’
Na 33 dagen komt Sean al weer vrij. En de film Colors wordt een succes. Zijn huwelijk met Madonna wat minder, maar ach. Hoewel Sean in zijn briefje aan Richard Ramirez schreef dat hij geen enkele verwantschap met hem voelde, heeft hij het briefje van hem nog 20 jaar bewaard. Pas toen in 2007 zijn huis afbrandde verdween ook het briefje. Zes jaar later stierf Richard Ramirez. Hoewel hij 19 doodsvonnissen op zijn naam had, stierf hij in 2013 aan lymfeklierkanker.