Het is 19 oktober 1980. Er is een bruiloftsfeest in het Concord House in Concord Wisconsin. Een fantastisch feest. Veel drank, feestelijke muziek en er wordt volop gedanst. De jonge April is er ook, samen met haar vader. Ze wonen in de buurt en haar vader is de klusjesman op die lokatie. Maar de avond eindigt in mineur. De 19-jarige Timothy Heck en de 20-jarige Kelly Drew worden diezelfde nacht vermoord gevonden.
Grappig, lief maar ook een donkere kant
April wordt geboren in 1969 als oudste dochter van Edward en Jeannette Edwards. Ze heeft vier jongere broers en zussen. Haar moeder is huisvrouw, haar vader heeft allerlei banen. Zo verkoopt hij stofzuigers, geeft hij lezingen, is hij scheepsbouwer en klusjesman. De familie heeft het niet breed.
April kan het goed met haar vader vinden. Hij is lief, grappig, charmant, attent en speelt vaak met de kinderen. Maar hij heeft ook een andere kant, een donkere kant. Tegenover haar moeder was hij minder aardig. Hij mishandelt haar regelmatig.
Haar vader kan uit het niets boos worden om niets. Zo herinnert ze zich een voorval, dat haar broertjes in de middag stiekem een zak chips hadden leeggegeten. Als haar vader ’s avond thuiskomt, heeft hij honger en trek in chips. Als hij merkt dat deze op is, rent hij op zijn zoontjes af en gaat enorm te keer. Moeder Jeannette probeert de zaak te sussen. Dat had ze beter niet kunnen doen. Edward pakt een mes en steekt haar neer. Haar moeder heeft weken in het ziekenhuis gelegen om te herstellen.
De beste oplichter ooit
Dat was niet het enige voorval waarbij haar broertjes betrokken raakten. Als Edward iets niet aanstond, liet hij dat merken. Echt merken. Zo heeft hij meerdere keren brand gesticht als de huurbaas iets deed wat hem niet aanstond. Of om de verzekering op te lichten. Haar broertjes kregen dan de opdracht om hem te helpen, hoe jong ze ook waren.
Haar vader lichtte niet alleen de verzekering op. Zo nodig iedereen. En hij was er goed in. Als hij deze kwaliteit had ingezet op een andere manier had hij een fantastische carrière als politieagent kunnen hebben.
Van weeshuis naar eigen biografie
Deze kwaliteiten komen niet uit de lucht vallen. Edwards leven is al van jongs af aan zeer bewogen. Hij wordt geboren als onwettig kind. Zijn moeder voedt hem alleen op. Als Edward vijf jaar oud is pleegt zijn moeder zelfmoord en moet hij naar een kindertehuis. Hij wordt geadopteerd door de familie Edwards. Zijn adoptiemoeder krijgt MS en moet naar een verzorgingstehuis. Zijn adoptievader is alcoholist en kan niet voor hem zorgen. Daarom moet hij weer naar een kindertehuis waar hij wordt opgevoed door de nonnen. Hier wordt hij fysiek en mentaal mishandeld.
Eenmaal volwassen pleegt hij verschillende diefstallen en overvallen. Hij zit meerdere keren vast. Na zijn tijd in de gevangenis schrijft hij een autobiografie: ‘The Metamorphosis of a Criminal: The True Life Story of Ed Edwards’. Hij beschrijft hierin hoe hij zijn misdaden pleegt, wat de invloed van zijn jeugd is geweest en hoe hij veranderd is in de gevangenis. Hij wil een inspiratiebron zijn voor andere gevangenen om ook een goed mens te kunnen worden. Naar aanleiding van zijn boek wordt hij motivational speaker. Ook komt hij hiermee op tv, een soort ‘Wie van de drie’.
Eenmaal getrouwd en een gezin neemt de aandacht voor zijn boek af en is hij voornamelijk aan de slag als klusjesman. Het gezin blijft nooit lang op één plek wonen. April herinnert zich dat ze op minstens 16 verschillende scholen heeft gezeten. Ze weet als kind al, dat dat verhuizen niet zomaar is.
De jaren gaan voorbij. April wordt volwassen en leidt haar eigen leven. Ze trouwt en krijgt drie kinderen. Sporadisch heeft ze nog contact met haar vader. Hij woont inmiddels samen met een andere vrouw. Toch laat het haar maar niet los, dat ze telkens verhuisden als gezin, dat haar vader zo geobsedeerd was door moorden. Dat ze telkens na een moord die gepleegd was in hun omgeving weer gingen verhuizen.
Danny Boy
Op een avond zit April met haar vier broers en zussen bij elkaar. Ze praten over hun jeugd en over de dingen die ze meegemaakt hebben. Over vreemde kampeertripjes die ze maakten. Dat hun vader ’s nachts soms uren weg was als ze aan het kamperen waren. Dat hij dan verwilderd en onder de modder terugkwam. Over hun pleegbroertje Dannie Boy. Hun vader adopteerde de jongen toen hij hoorde over de moeilijke jeugd van Dannie Boy. Hij herkende zichzelf in hem en nam hem op in zijn gezin. Over hoe Dannie Boy opeens overleed. En hoe obsessief hun vader de politie wilde helpen om de oorzaak te vinden van zijn dood.
Na dit gesprek is April er nog meer van overtuigd, dat haar vader meer is dan alleen een oplichter. Dat hij weleens een seriemoordenaar zou kunnen zijn. Ze graaft in haar geheugen, wanneer ze van waar naar waar zijn verhuisd en welke moorden er in die tijd in die omgeving zijn gepleegd. Hiermee gaat ze naar de politie, maar er komt niets uit.
De Sweetheart Murders
Tot ze in 2008 op tv ziet, dat er aandacht aan een coldcase in Wisconsin wordt besteed. Wisconsin, dat was ze helemaal vergeten. Het is de coldcase van de zogenaamde ‘Sweetheart Murders’. In 1980 verdween het jonge verliefde stelletje Tim Hack en Kelly Drew van een bruiloft. Ze worden vermoord gevonden. Op tv ziet April de lokatie waar de bruiloft destijds gehouden werd. Het Concord House. Dit kent ze! Ze is zelfs samen met haar vader op die lokatie geweest. Hij was destijds de klusjesman van het Concord House. En is toen ook verhoord geweest. Als getuige. En vlak daarna, verhuisden ze weer. Ze weet het zeker. Haar vader is de moordenaar. Ze neemt contact op met de politie en vertelt haar verhaal.
Ik wil de doodstraf
De politie neemt haar verhaal serieus. Na wat speurwerk komen ze erachter dat Edward op een trailerpark in Louisville Kentucky woont. Ze vertellen hem over de coldcase, maar Edward houdt zich van de domme. Uiteindelijk weten ze via een gerechtelijk bevel DNA van hem te krijgen. Dit wordt vergeleken met het DNA dat is achtergebleven op de onderbroek van Kelly. Een match. Edward wordt opgepakt. De inmiddels 76-jarige Edward ziet het niet zitten om de gevangenis in te gaan. Hij eist de doodstraf voor zichzelf. Dat is niet mogelijk omdat Wisconsin geen doodstraf meer kent. Vervolgens bekent hij de moord op William Lavaco en Judith Straub omdat Ohio de doodstraf wel kent. Echter ten tijde van de moord op hen was daar ook geen doodstraf. Daarop bekent hij de moord op zijn pleegzoon Dannie Boy. In 1996 kende Ohio wel de doodstraf en deze wordt hem dan ook opgelegd. Op 7 april 2011, een maand voor zijn executie sterft hij een natuurlijke dood in zijn cel.
Spijt dat ik hem niet eerder aangaf
Het is voor April een moeilijke situatie. Enerzijds vindt ze het haar plicht om een seriemoordenaar aan te geven. Anderzijds houdt ze van haar vader. Ondanks alles. Ze had wel gewild dat ze het eerder had gedaan.
Na de arrestatie van haar vader laat de media haar niet met rust. April wil echter van niets weten. Ze sluit zich af en geeft geen interviews. In de jaren na de dood van haar vader wordt de naam van hem genoemd bij meerdere coldcases. April is ervan overtuigd, dat haar vader meer moorden heeft gepleegd en wil graag dat deze opgelost worden. Maar haar vaders naam wordt ook genoemd in zaken waarvan ze zeker weet, dat hij deze niet gepleegd kán hebben. Zo wordt zijn naam genoemd in de zaak van de Zodiac Killer, JonBenet Ramsey en de Black Dahlia. Dan neemt journalist Josh Dean contact met haar op. Samen gaan ze op onderzoek. Dit resulteert in 2019 in de podcast The Clearing. Als je dus nog meer wilt weten over April Balascio en haar vader, dan is dit zeker een aanrader.