Na 31 jaar achter de tralies staat David Wood, een van de langstzittende terdoodveroordeelden van Texas, op 13 maart gepland om geëxecuteerd te worden. Hij werd in 1992 ter dood veroordeeld voor de moorden op zes vrouwen in El Paso. Woods zaak wordt lang gekenmerkt door betwist bewijs, onbetrouwbare getuigenissen en nu ook nieuwe forensische bevindingen waarvan zijn advocaten beweren dat deze zijn onschuld bewijzen.

Wood, ook wel de ‘Desert Killer’ genoemd, werd beschuldigd van het meenemen van vrouwen in zijn pick-up truck, ze seksueel te misbruiken en ze te vermoorden. Onderzoekers linkten Wood aan de zaak door vezelbewijs van een stofzuiger, getuigenverslagen van een man die overeenkwamen met zijn beschrijving en de getuigenissen van twee gevangenisinformanten die beweerden dat hij had bekend.
Toch begint de basis van die zaak decennia later af te brokkelen. DNA-tests in 2011 onthulden dat een mannelijk DNA-profiel dat op de kleding van slachtoffer Dawn Smith werd gevonden, niet overeenkwam met dat van Wood. Ondanks de verzoeken van Wood hebben de rechtbanken in Texas verdere tests geweigerd.
Greg Wiercioch, de advocaat van David Wood, bekritiseerde de behandeling van de zaak door de staat. ‘We hebben daar meer dan tien jaar over gevochten, en de staat zou geen veroordeling moeten nastreven of een veroordeling moeten bevestigen, maar zou gerechtigheid moeten nastreven. Dat doen ze niet in dit geval, wat de vraag opwerpt, waar zijn ze bang voor?’
Centraal in de zaak staan de gevangenisinformanten, wiens getuigenis een belangrijke rol speelde bij het veiligstellen van Woods veroordeling. Volgens gerechtelijke documenten liet Randy Wells zijn eigen aanklacht bij doodsmoord afwijzen nadat hij had getuigd dat Wood de moorden had toegegeven. James Sweeney, de tweede informant, ontving een betaling van $ 13.000 voor samenwerking met aanklagers. Een derde gevangene, George Hall, werd ook benaderd om te getuigen, maar weigerde. In een nieuw ingediende beëdigde verklaring stelt Hall dat Wells en Sweeney toegang kregen tot onderzoeksdossiers van de politie om hun verhalen te fabriceren voordat ze de tribune innamen.

Extra bewijs suggereert dat Wood fysiek niet in staat was om de misdaden te plegen. Bewakingsgegevens tonen aan dat de politie hem in de gaten had op het moment dat twee van de slachtoffers verdwenen. Ondertussen werd zijn pick-up, die centraal staat in de theorie van de aanklager, in beslag genomen op een bergingswerf voor de hele maand augustus 1987, toen drie van de moorden plaatsvonden.
Om de zaak nog ingewikkelder te maken, kwam een vrouw onlangs naar voren en betrok haar overleden vader, James Patrick Bradley, bij de moorden. Bradley, die in 2014 in de gevangenis stierf nadat hij was veroordeeld voor het doden en ontleden van zijn vrouw, zou zijn dochter voor zijn dood meerdere moorden hebben bekend.
Het Texas Court of Criminal Appeals moet nog uitspraak doen over het laatste opschortingsverzoek van Wood, ingediend op 21 februari. Oorspronkelijk gepland voor executie in augustus 2009, blijft hij in de dodencel terwijl de juridische veldslagen voortduurden. Nu zijn nieuwe executiedatum nadert, hoopt zijn verdediging op een uitspraak binnen de week. Ze beweren dat de staat het risico loopt een man te executeren op basis van onbetrouwbaar bewijs. Aanklagers zeggen dat het opnieuw bekijken van de zaak de gerechtigheid alleen maar zou vertragen.
Doodstraf-experts zoals Burke Butler van Texas Defender Service wijzen op de zaak van Wood als een ander voorbeeld van de risico’s die inherent zijn aan de doodstraf, met name in gevallen waarin het belangrijkste bewijs sindsdien in diskrediet is gebracht. Butler verwijst naar de zaak van Ruben Gutierrez als een vergelijkbare zaak waar DNA-bewijs mogelijk onschuld zou kunnen bewijzen. ‘De zaak van meneer Wood gaat tot de kern van de vraag of wij, als volk in Texas en wij, als staat, geven om onschuld en ons rechtssysteem’, vertelde Butler aan de Chronicle. ‘Als we er om geven, dan moeten we mensen de kans geven om materiaal van hun plaats delict te laten testen, wat de heer Wood al die jaren heeft gezocht.’
Als de rechtbank tussenbeide komt, kan de veroordeling van Wood opnieuw worden onderzocht in het licht van de nieuwe bevindingen. Zo niet, dan zal Texas doorgaan met de executie van een man die meer dan drie decennia zijn onschuld heeft verkondigd.
