Naam: Vladimir Aleksandrovich Usov

Bijnaam: the Boy Hunter

Geboren: 1957, Samara Rusland

Overleden: 2006

Aantal moorden: 5

Straf: Opsluiting in psychiatrische inrichting

Jeugd

Hij groeide op in een gezin waar veel gedronken werd. Tot zijn veertiende was Usov een bescheiden aardige jongen. Hij was op zichzelf en was veel in de natuur. Daarna kreeg hij stemmen in zijn hoofd. Deze stemmen varieerden van ‘Je moeten stoppen met school’ tot aan ‘Je moet nu een boterham met jam eten’ terwijl hij geen honger had. Hij kon geen weerstand bieden aan deze stemmen. Op zijn veertiende brachten zijn ouders hem naar een psychiater die de diagnose paranoïde schizofrenie. Hij kon niet meer naar school en kreeg een kleine uitkering. Hierdoor had hij geen daginvulling. De stemmen veranderden rond zijn zeventiende en werden steeds agressiever. Uiteindelijk raakte Usov ervan overtuigd dat hij zijn aardse bestaan moest bevestigen door ‘een seksuele fusie aan te gaan met een jonge jongen.’ 

Misdaden 

Op 30 juli 1974 sprak Usov de achtjarige Boris aan die aan het spelen was op een binnenplaats bij zijn huis. Usov vroeg hem of hij het leuk vond om nootjes te gaan zoeken in een nabijgelegen bos. Daarna is Boris niet meer gezien. Op 1 augustus werd zijn lichaam gevonden. Usov had hem seksueel misbruikt en gewurgd. In de dagen na de moord regende het veel waardoor alle sporen waren uitgewist. 

Usov begaf zich inmiddels 100 km verderop. Op 8 augustus 1974 lokte hij de vijfjarige Oleg. Hij lokte hem met een snoepje naar een bos. Daar verkrachtte hij hem en sloeg hem dood met een stok op zijn hoofd. Voor de zekerheid stak hij hem nog een paar keer met een mes. Hij wilde de penis van de jongen afsnijden en meenemen als aandenken maar in de verte hoorde hij mensen en vluchtte Usov. Twee weken later werd het lichaam van Oleg gevonden. 

Usov hoorde stemmen tegen hem zeggen dat hij het fantastisch had gedaan maar dat hij nog niet klaar was. Drie dagen later lokte Usov de zevenjarige Valera de bosjes in. De jongen stond met zijn moeder op de bus te wachten en moest plassen. De toilet was dichtbij de bushalte waardoor de moeder haar kind alleen liet gaan. Onderweg naar het toilet werd Valera opgewacht door Usov. Hij beloofde de jongen een mooie vogel te laten zien in de bosjes. Een uur later werd Valera gewurgd in de bosjes gevonden. Usov was inmiddels vertrokken met een bus. 

In april van 1975 probeerde Usov een volgend slachtoffer te maken. Hij sleepte de zevenjarige Andrey mee de bosjes in en wilde hem verkrachten. Andrey begon te schreeuwen. Usov probeerde hem te verstikken door hem te wurgen en bladeren in zijn mond te stoppen. Toen er twee mannen aan kwamen lopen verstopte hij het kind in een betonnen buis. Het kind leefde nog maar Usov was al weggefietst. 

Op 17 juni 1975 zeiden stemmen tegen Usov dat hij weer moest gaan ‘jagen’. Hij lokte de elfjarige Sasha en een vriendje Tolya mee om ‘aardbeien te gaan eten’. Hij zette ze voor op zijn fiets maar merkte al snel dat dat niet ging. Hij liet Tolya gaan en fietste met Sasha verder. Hij nam de jongen mee naar een bos, verkrachtte hem, wurgde hem en stak hem dood met een mes. Daarna stopte hij droog hout in en op de jongen en stak dit in brand. Usov schrok van de hitte van de vlammen en van de geur van verbrand vlees. Hij vergat zijn fiets en ging lopend het bos weer uit. 

Arrestatie en rechtszaak

De politie vond de fiets van Usov. Hier zaten zijn vingerafdrukken op. De politie had een profielschets van de dader gemaakt en kwam tot de conclusie dat de kans groot was dat een psychiatrisch patient de dader was. Ze vergeleken de vingerafdrukken op de fiets met vingerafdrukken van (vroegere) patiënten van psychiatrisch klinieken in de omgeving. Zo vonden ze een match met Usov. 

Usov bekende alle moorden tijdens het eerste verhoor. Hij vertelde tot in detail hoe hij alle jongens verkracht en vermoord had. Ook vertelde hij over twee inbraken die opmerkelijk waren. Hij had ingebroken in een bank. Daar had hij de nacht doorgebracht. Hij had niets uit de kluizen gestolen, hij had alleen wat geld dat toevallig op tafels en de grond lag meegenomen. Ook had hij ingebroken in een cafe. Daar maakte hij een aantal blikken vruchtensap open die hij op de grond leeg goot. Hij nam alleen een cupcake, een pak koekjes, sigaretten en een blikopener mee. Na deze verklaring werd hij onderzocht door psychiaters en weer kreeg hij de diagnose paranoïde schizofrenie. 

Op 1 juli 1977 volgde de uitspraak van de rechtbank: hij was  geestesziek en kon dus niet strafrechtelijk worden vervolgd. Hij kreeg dwangbehandeling in een psychiatrisch kliniek. Hij werd achttien jaar behandeld in een kliniek in Kazan. Vervolgens werd hij overgebracht naar een minder strenge kliniek in Samara maar hier ontsnapte hij. Tijdens zijn ontsnapping probeerde hij twee jongens te ontvoeren maar hij werd bang. Een dag later werd hij weer opgepakt en teruggebracht naar de kliniek in Kazan. Hier overleed hij in 2006.

Aanbevolen

Onderstaande Russische video geeft een goed beeld van Usov (ondertiteling aan en deze op vertaling in Engels/Nederlands zetten).