Dinsdagmiddag boog de Gentse strafuitvoeringsrechtbank zich voor de 38e keer over Freddy Horion. Voor de tweede maal vroeg de seriemoordenaar, na een eerdere mislukte poging om een elektronische enkelband. Deze werd op 20 oktober afgewezen wegens ‘het ontbreken van een concreet uitgewerkt reclasseringsplan, en het daarmee gepaard gaande risico op nieuwe ernstige strafbare feiten.’ De rechtbank verwees daarbij ook naar een ‘onrijp ontwikkelingsniveau’ bij Horion.
Horion belandde in de cel nadat het hof van assisen in Gent hem in 1980 had veroordeeld tot de doodstraf, omgezet in een levenslange gevangenisstraf. In 1979 had Horion samen met kompaan Roland Feneulle vijf leden van het gezin Steyaert in Sint-Amandsberg vermoord. Eerder dat jaar bracht hij ook een Poolse winkelierster om het leven.
De afgelopen twintig jaar diende Horion verschillende verzoeken tot invrijheidstelling in, maar die werden telkens geweigerd. In januari 2018 oordeelde een college van deskundigen dat een verder verblijf in de gevangenis niet meer aangewezen was, maar een onvoorbereide terugkeer naar de maatschappij te verregaand. Het college zag een tussenoplossing, in de vorm van een verblijf in een forensische psychiatrische eenheid. In de praktijk kon dat voorstel niet uitgewerkt worden, omdat forensische psychiatrische instellingen uitsluitend geïnterneerden opnemen.
De advocaat van Horion startte een procedure bij het hof van beroep van Antwerpen en het Europees Hof voor de Rechten van de Mens. In een arrest van 13 november 2023 beval het hof van beroep dat de Belgische staat Horion moest opnemen in een instelling buiten de gevangenis, maar tegen dat arrest werd door de Belgische staat cassatieberoep aangetekend. Het Hof van Cassatie wees begin september het cassatieberoep af, wat in theorie betekent dat Horion binnen een termijn van zes maanden opgenomen moet worden in een instelling buiten de gevangenis. Het Antwerpse hof van beroep koppelde daaraan een dwangsom van 1.000 euro per dag vertraging.
Bron: © GVA