Naam: Charles Edmund Cullen

Bijnaam: the Angel of Death

Geboren: 22 februari 1960, West Orange New Jersey VS

Aantal moorden: 29+

Straf: Levenslang

Jeugd

Cullen groeide op als jongste van acht kinderen in een arbeidersgezin. Hij was een nakomeling. Zijn vader overleed toen Cullen zeven maanden oud was. Hij was een slanke bleke jongen en werd daarmee veel gepest op school en door de vriendjes van zijn zussen. Op zijn negende deed hij zijn eerste zelfmoordpoging. 

Ook op de middelbare school werd hij gepest. In zijn puberteit probeerde hij voor het eerst mensen te vergiftigen. Op een feestje deed hij gif in de  drankjes van zijn vrienden. Er overleed niemand maar meerdere mensen werden ziek. 

Op zijn zeventiende werd hij wees. Zijn moeder kwam om bij een auto-ongeluk. Cullen was hier kapot van en wist zich geen raad met zijn leven. Hij deed nog een zelfmoordpoging. Na haar dood ging hij van school af en ging bij de marine. Ook daar werd hij gepest door collega’s. Hij werd door zijn gezagvoerder betrapt toen hij met handschoenen aan en een masker op aan de raketbesturing zat. Hij werd bestraft maar heeft nooit uitgelegd waarom hij dit deed. Cullen deed een zelfmoordpoging. Vervolgens werd hij teruggeplaatst naar een baan binnen de marine met minder druk. In de jaren erna belandde hij verschillende keren in een psychiatrisch kliniek. In 1984 kreeg hij medisch ontslag bij de marine. 

Hij ging een opleiding verpleegkunde doen en studeerde in 1986 af. In 1987 trouwde hij met Adrianne Baum. Ze kregen twee kinderen. Cullen begon steeds meer te drinken. Hij mishandelde hun hond en ook honden van buren. In 1993 vroeg Adrianne een scheiding aan. 

Misdaden

Zijn eerste moorden pleegde hij in 1988 in het Saint Barnabas Hospital. Hij gebruikte hiervoor verschillende soorten medicatie die hij in aderen van patiënten spoot. Toen er steeds meer patiënten op mysterieuze wijze overleden deed het ziekenhuis onderzoek. Ze kwamen erachter dat Cullen degene was die dit op zijn geweten had. Ze deden geen aangifte maar Cullen moest in 1992 wel het ziekenhuis verlaten. In de periode dat hij hier werkte waren er tientallen dubieuze sterfgevallen die door hem gepleegd zouden kunnen zijn. 

Een maand later ging hij aan de slag in het Warren Hospital in Phillipsburg. Ook hier begon hij patiënten dodelijk te vergiftigen. Hij gebruikte voornamelijk de hartmedicatie digoxine. Bij een kleine hoeveelheid wordt de hartslag rustiger, bij een grote hoeveelheid stopt het hart ermee. Een nabestaande van een dubieus overlijden klaagde bij het ziekenhuis. Zij lieten Cullen een leugendetectortest doen. Deze doorstond hij. 

In 1993 ging Cullen scheiden. Hij begon een vrouwelijke collega te stalken en werd hiervoor opgepakt. Hij deed meerdere zelfmoordpogingen en liet zich opnemen. Na de behandeling deed hij nog een paar zelfmoordpogingen. Hij wilde stoppen met zijn werk als verpleegkundige maar omdat hij alimentatie moest betalen is hij toch doorgegaan met zijn werk.

In totaal heeft Cullen tussen 1988 en 2003 in negen ziekenhuizen gewerkt. In tenminste zes ziekenhuizen heeft hij patiënten vermoord. Meerdere ziekenhuizen wisten van dubieuze overlijdens en de betrokkenheid die Cullen hierbij had. Sommigen ontsloegen hem maar geen enkel ziekenhuis deed aangifte. Ook gaf geen enkel ziekenhuis een slechte referentie. Er zijn zelfs twee ziekenhuizen geweest die Cullen vroegen zelf te vertrekken en in ruil daarvoor zou hij een  goede referentie van hen krijgen. Waarschijnlijk heeft dit te maken met de angst voor claims. Als een ziekenhuis zou toegeven dat hun medewerker betrokken was bij de dood van een patiënt zouden ze miljoenenclaims van nabestaanden kunnen verwachten. Dit maakte het mogelijk dat Cullen bij zoveel ziekenhuizen zoveel patiënten kon vermoorden. 

Het laatste ziekenhuis waar Cullen werkte was het Somerset Hospital in Somerville. Hier had hij toegang tot het computersysteem Pyxis dat de verdeling van de medicatie regelde. Regelmatig voerde hij een medicijn in dat hij wilde hebben, bestelde dit weer af in het systeem maar haalde het toch uit de medicijnkast. 

Arrestatie en rechtszaak

In juli 2003 werd het ziekenhuis geïnformeerd door medische functionarissen van buitenaf dat er patiënten overleden door het toedoen van een verpleegkundige in hun ziekenhuis. Het Somerset Hospital reageerde hier niet op. Cullen ging door met patiënten vermoorden. In oktober 2003 kwam er een onderzoek door politie in het ziekenhuis. Ook toen werkte het ziekenhuis niet mee. Ze zeiden dat gegevens van hun computersysteem Pyxis maar 30 dagen bewaard bleven en ze dus niet kon helpen met het onderzoek naar Cullen. Dit bleek niet waar. 

Wel ontsloeg het ziekenhuis Cullen toen het onderzoek begon. Ze gaven als reden voor het ontslag niet de vele patiënten die door zijn toedoen waren overleden maar dat hij gelogen zou hebben tijdens zijn sollicitatie.  

Omdat het ziekenhuis niet meewerkte en alle bewijzen tot nu toe indirect waren had de politie een bekentenis van Cullen nodig om hem aan te kunnen houden. Ze benaderden zijn collega en beste vriendin Amy Loughren Ridgeway. De politie vertelde haar hun vermoedens over Cullen. Pas toen ze haar meerdere gevallen voorlegden en ook situaties uit vorige ziekenhuizen vertelden geloofde zij hen. Ze vroegen haar een microfoontje te dragen en Cullen een bekentenis te ontlokken. Ze sprak met Cullen af in een restaurant en zei tegen hem: ‘Ik weet dat je schuldig bent. En nog steeds sta ik naast je. Ga mee, dan gaan we samen naar het politiebureau om je aan te geven.’ Zijn antwoord was: ‘Ik wil vechtend ten onder gaan.’ 

Politie had nog steeds geen bewijs of bekentenis. Toch werd Cullen op 12 december 2003 gearresteerd na deze ontmoeting. Hij weigerde iets te zeggen. De politie vroeg Amy weer om hulp. Ze kreeg weer een microfoontje om. Ze ging het gesprek aan met Cullen en zei tegen hem dat de politie haar ook wilden arresteren omdat ze dacht dat zij medeplichtig was. Vervolgens vroeg ze hem wanneer hij zijn eerste patiënt had vermoord. Hij antwoordde: ‘Dat was lang geleden.’ Vervolgens begon hij te praten. 

Het daaropvolgende politieverhoor duurde zeven uur. Daarin vertelde hij wat hij nog wist. Hij zei dat hij zich niet alles herinnerde omdat hij al jaren ‘in een mist’ leefde. De deal met justitie was dat hij alles zou vertellen wat hij wist en dat dan niet de doodstraf zou worden geëist. 

Tijdens één van de rechtszaken bleef Cullen tegen de rechter zeggen: ‘Your Honor, U moet opstappen.’ Toen hij na herhaaldelijk vragen hier niet mee stopte kreeg hij duct tape op zijn mond. Tijdens een andere rechtszaak waarbij nabestaanden van slachtoffers het woord tot hem richtte weigerde hij hen aan te kijken of antwoord te geven. 

In 2006 werd hij veroordeeld tot levenslang voor 29 moorden. Hij blijft verdachte in honderden moorden. Hij zit zijn straf uit in de staatsgevangenis van New Jersey. 

Terwijl hij vast zat in de gevangenis werd hem gevraagd een nier af te staan. De broer van een ex-vriendin had een nier nodig en Cullen bleek de geschikte kandidaat. Na wat juridisch getrouwtrek heeft hij daadwerkelijk de nier afgestaan. 

Aanbevolen 

Het enige interview dat Cullen sinds zijn arrestatie heeft gegeven kun je hier terugvinden. Onze eigen podcast vertelt zijn verhaal.