Jeugd
Zijn moeder Louise Cowell raakte ongehuwd zwanger en beviel van Bundy in een kliniek voor ongehuwde moeders. Daar liet ze hem in eerste instantie achter maar haar vader eiste dat Louise haar zoon meenam naar huis. Bundy’s groothouders deden alsof zij zijn ouders waren en Louise zijn oudere zus. Wie zijn vader was is nooit duidelijk geworden. Er werd gezegd dat zijn vader in het leger zat maar ook dat hij een zeeman was. (Na zijn veroordeling werd langere tijd gesuggereerd dat Bundy’s opa zijn vader was maar in 2010 is via DNA bewezen dat dat niet het geval was)
Bundy’s opa, Sam Cowell, regeerde met harde hand thuis. Zowel zijn vrouw als zijn dochters werden mishandeld door hem. Bundy zelf geeft aan nooit door hem mishandeld te zijn en heeft alleen maar goede woorden over hem. Bundy’s oma (in Bundy’s ogen dus zijn moeder) was een depressieve vrouw met straatvrees die vrijwel nooit het huis uit ging.
Toen Bundy vier was nam Louise, waarvan hij nog steeds dacht dat het zijn zus was, hem mee en verhuisden ze naar Tacoma in Washington. Daar trouwde Louise met Johnny Bundy, wat hem zijn huidige achternaam opleverde. Louise en Johnny kregen nog vier kinderen. Bundy voelde zich een buitenstaander in het gezin en bracht veel tijd alleen door. Datzelfde gevoel had hij bij zijn leeftijdsgenoten op school. In zijn puberteit zwierf hij veel op straat. ’s Avonds gluurde hij bij mensen naar binnen en masturbeerde als hij een mooie vrouw zag.
Na zijn middelbare school ging Bundy in 1967 Chinees studeren aan de Universiteit van Washington. Hier leerde hij Diane Marjorie Edwards kennen. Bij haar voelde hij een liefde die hij nooit eerder had gevoeld. Hij vond haar een chique intelligente mooie dame. In 1968 stopte hij met zijn studie. Eind 1968 beëindigde Edwards hun relatie. Zij vond hem onvolwassen en weinig ambitieus. Bundy was hier kapot van. Zij was de enige die hem had gezien voor wie hij echt was en vond hem niet goed genoeg. Een paar maanden nadat zijn relatie uit was gegaan kwam Bundy erachter dat Louise niet zijn zus maar zijn moeder was en dat niet bekend was wie zijn vader was. Hij kwam in een identiteitscrisis, zonder vriendin en niet wetend wie hij nou was.
Ondertussen kreeg hij een relatie van Elizabeth Knoepfler. Hij raapte zichzelf enigszins bij elkaar en probeerde Diane terug te winnen. In 1972 studeerde hij af in psychologie. Hij ging in1973 werken bij de zelfmoordpreventie-lijn. In de zomer van 1973 probeerde hij Diane terug te krijgen. Diane was onder de indruk van de volwassenheid van Bundy en ze kregen weer een relatie. Ze hadden zelfs trouwplannen. Tegelijk had hij ook nog een relatie met Elizabeth.
In december 1973 liet hij plots niets meer van zich horen naar Diane toe. Zij was verbaasd en boos. Het kan zijn dat dit zijn manier was om haar de pijn te bezorgen die zij ooit hem had aangedaan. Het kan ook zijn dat hij zich schaamde naar haar toe omdat het hem niet lukte om rechten te kunnen studeren aan een goede universiteit. Hij kon alleen terecht bij een kleine ‘college’ in Tacoma, waar hij was opgegroeid.
Misdaden (deel 1)
Op 4 januari 1974 pleegde hij zijn eerste misdaad. Hij begluurde al een tijdje de 18-jarige studente Karen Sparks. In deze nacht sloop hij haar appartement binnen met een koevoet. Hij sloeg haar bewusteloos terwijl ze lag te slapen. Hij verkrachtte haar en bleef slaan totdat hij dacht dat ze dood was. Zij overleefde de aanval echter. Ze hield er hersenschade aan over.
Zijn eerste moord pleegde hij op 1 februari 1974. Omdat Bundy een skifanaat was luisterde hij regelmatig naar de weerberichten op de radio. Deze werden voorgelezen door Lynda Ann Healy. Hij ging naar haar appartement en sloeg haar bewusteloos. Om niet gepakt te worden ontvoerde hij haar in zijn Volkswagen Kever. Onderweg verkrachtte en vermoordde hij haar. Hij dumpte haar lichaam bij Taylor Mountain, in de buurt van Seattle.
Tot en met de zomer van 1974 verkrachtte en vermoordde hij nog eens zes vrouwen, allemaal studentes. Studentes in de buurt werden bang. Omdat alle slachtoffers jonge, slanke brunettes waren met hun scheiding in het midden (precies zoals Diane Edwards) begonnen studentes massaal hun haar blond te verven.
Op 14 juli 1974 maakte Bundy zijn eerste fout. Het was een zonnige dag en Bundy ging naar een nabijgelegen meer met zijn Kever. Hij had zijn arm in een mitella gedaan. Vervolgens benaderde hij jonge knappe dames met de vraag of zij hem konden helpen zijn zeilboot in zijn truck te laden. De eerste die hem wilde helpen was Janice Anne Ott. Eenmaal bij zijn auto aangekomen zag ze dat er geen truck met een zeilboot was maar alleen een Kever. Het was te laat. Bundy sloeg haar bewusteloos en verkrachtte haar. Diezelfde dag was ook Denise Marie Naslund bereid hem te helpen. Haar overkwam hetzelfde. Later vertelde Bundy dat Ott nog leefde toen Naslund bij zijn auto arriveerde. Beide dames ontvoerde en verkrachtte hij waarna hij hen vermoordde en hun lichamen dumpte. De fout die hij maakte was dat hij zich aan Ott had voorgesteld als ‘Ted’. Dit hadden meerdere getuigen gehoord. Ook hadden meerdere getuigen de Kever gezien.
De politie ging op zoek naar een ‘Ted’ met een bronskleurige Kever. Er bleven 100 verdachten over die hieraan voldeden. Bij alle tips die de politie binnenkreeg zat ook een tip van Elizabeth Knoepfler. Aan het eind van de zomer had Bundy besloten om rechten te gaan studeren in Utah en verliet Elizabeth. Zij had in het afgelopen jaar meerdere keren gemerkt dat Bundy ’s nachts de hort op was. Zij dacht dat hij alleen maar vreemdging maar nu Bundy bij haar weg was durfde ze de gedachte toe te laten dat het misschien wel wat meer was dan dat. Haar tip kwam echter op de stapel tips van meerdere vrouwen die een ex aangaven als mogelijke dader.
De moorden in Washington hielden op, in Utah begonnen ze. In oktober pleegde hij drie moorden. Op 8 november probeerde hij Carol DaRonch te vermoorden. Hij lokte haar mee in zijn auto, maar ze wist te ontsnappen. Ze ging naar het politiebureau waar ze een goede beschrijving van hem kon geven. Voor Bundy was een mislukte poging niet genoeg. Nog diezelfde dag verkrachtte en vermoordde hij een ander slachtoffer.
Bundy stopte met zijn rechtenstudie in Utah. Hij keerde korte tijd terug bij Elizabeth maar had inmiddels ook een vriendin in Utah. In januari ging hij niet terug naar Utah maar ging naar Colorado. Daar vermoordde hij Caryn Campbell in een hotel. In het volgende half jaar vermoordde hij nog vier vrouwen.
Arrestatie en rechtszaak (deel 1)
In de zomer van 1975 ging hij naar Utah. Op 16 augustus werd Bundy aangehouden door de politie van Utah. Hij had een koevoet, handboeien en een skimasker in zijn auto liggen. De politie dacht dat dit inbrekersgereedschap was en hield hem aan. Hij leek op de schets die van hem gemaakt was na de ontvoering van de ontsnapte Carol DaRonch. De politie organiseerde een line-up en Carol pikte Bundy er meteen uit. Bundy werd aangeklaagd voor ontvoering en kreeg één tot vijftien jaar gevangenisstraf.
Terwijl hij vastzat kwam de politie van Colorado hem op het spoor. In zijn cel werd hij aangehouden voor de moord op Caryn Campbell. Hij werd in juni 1977 overgebracht naar een gevangenis in Colorado.
Ontsnappingen
Bundy wilde zijn eigen verdediging doen. Hij ging in juni 1977 naar de gevangenisbibliotheek om wetboeken in te kijken. Toen de gevangenisbewaarders hem even uit het oog verloren sprong hij uit het raam vanaf de tweede verdieping naar beneden. Hij verstuikte zijn enkel maar rende door. Hij vluchtte de bergen van Aspen in. Na zes dagen stal hij een auto. De politie kwam de auto op het spoor en ze rekenden hem weer in.
Bundy ging steeds minder eten en viel behoorlijk af. Op 31 december 1977 legde hij wat boeken onder zijn dekens om de indruk te wekken dat hij daar lag te slapen. Hij ontsnapte voor de tweede keer, dit keer door door een loszittend ventilatierooster te kruipen. Via wat omwegen kwam hij op 8 januari 1978 aan in Tallahassee in Florida. Doordat de systemen van de politie nog niet goed op elkaar waren aangesloten kon hij hier redelijk anoniem door het leven. Toch veranderde hij voor de zekerheid zijn naam in Chris Hagen.
Misdaden (deel 2)
Aangekomen in Florida voorzag hij zichzelf in zijn onderhoud door het stelen van creditcards. Na een week in Florida te zijn begon hij op 15 januari 1978 weer met moorden. Hij sloop een studentenflat binnen en vermoordde daar de twee studentes Lisa Levy en Margaret Bowman. Gelijk daarna viel hij nog twee studentes aan maar zij overleefden de aanval. Vervolgens ging hij acht huizen verder en viel daar nog een studente aan. Ook zij overleefde het. Hij liet echter wel wat bewijsmateriaal achter in de vorm van een masker van een panty, een paar haren en een spermavlek.
Een maand later verkrachtte en vermoordde hij de 12-jarig Kimberly Leach. Een paar dagen later vluchtte hij richting Alabama in een gestolen auto.
Arrestatie en rechtszaak (deel 2)
Onderweg werd hij aangehouden door een agent omdat hij in een gestolen auto reed. In de auto vond hij meerdere gestolen creditcards. Na een korte worsteling werd hij gearresteerd. Eenmaal vast werd hij ook gearresteerd voor de aanvallen en moorden in Tallahassee.
In juni 1979 begon zijn proces voor de moorden op Levy en Bowman. Hoewel hij meerdere advocaten toegewezen had gekregen deed hij een groot gedeelte van zijn verdediging zelf. Zijn rechtszaak was de eerste die landelijk op tv werd uitgezonden. Hoewel hij gepassioneerd sprak, veel grappen maakte en charmant naar de camera lachte werd de doodstraf tegen hem geëist. Er was hem nog een overeenkomst aangeboden: als hij schuldig zou pleiten voor drie moorden zou hij 75 jaar gevangenis krijgen. Dit wees hij af.
Op 31 juli 1979 hoorde hij zijn straf: doodstraf via een elektrische stoel. De rechter gaf hem nog wel mee: ‘Er is een goed advocaat aan jou verloren gegaan. Ik had je graag als advocaat gezien in de rechtszaal.’ In januari 1980 verdedigde hij zichzelf voor de moord op Leach. Weer kreeg hij de doodstraf.
Het zou nog bijna 10 jaar duren voordat hij daadwerkelijk geëxecuteerd werd. Tijdens zijn verblijf op death row begon hij te praten met rechercheurs en psychologen. Hij begon steeds meer moorden te bekennen, met als enige doel om steeds weer zijn executie uit te stellen. Uiteindelijk bekende hij 31 moorden. Er wordt gezegd dat hij rond de 80 moorden zou hebben gepleegd.
Tijdens zijn verblijf op death row trouwde hij met Carol Ann Boone. Ze kenden elkaar toen hij nog in Washington woonden. Ze kregen een romantische relatie in de tijd op death row. In 1981 beviel zij van hun dochter Rose. Ze heeft altijd in zijn onschuld geloofd. Pas toen hij meer en meer ging bekennen zag ze dat hij echt de seriemoordenaar was wat iedereen zei. Ze ging van hem scheiden.
Ook zijn moeder Louise heeft tot een paar dagen voor zijn executie in zijn onschuld geloofd. Hierover vertelde ze in dit interview.
Tijdens zijn verblijf op death row sprak Bundy regelmatig met de FBI. Hij hielp hen bij het opsporen van nog voortvluchtige seriemoordenaars, waaronder Gary Ridgway.
Op 24 januari 1989 vond daadwerkelijk zijn executie plaats. Buiten de gevangenis stonden honderden mensen. Op het moment van executie (door het hoge stroomverbruik van de elektrische stoel dempt de rest van de verlichting even in het gebouw) klonk een luid gejuich.
Naar eigen wens werd hij gecremeerd. Zijn as werd overgedragen aan zijn advocaat en hij strooide dit uit in het gebergte waar hij veel van zijn slachtoffers had gedumpt.
Aanbevolen
Over Ted Bundy zijn talloze boeken, films, podcasts en documentaires gemaakt. Over onderstaande documentaire en podcast waren wij enthousiast.