Naam: Michel Paul Fourniret
Bijnaam: Monster van de Ardennen
Geboren: 4 april 1942, Sedan Frankrijk
Overleden: 10 mei 2021
Aantal moorden: 8-12+
Straf: Levenslang
Zijn jeugd
Fourniret groeit op in Sedan in de Franse Ardennen. Zijn vader is metaalarbeider, zijn moeder werkt in een textielfabriek. Hij heeft een oudere broer André en oudere zus Huguette. Als kind werd hij naar eigen zeggen seksueel misbruikt door zijn moeder. Fourniret was een rustige intelligente jongen, die hield van klassieke muziek en schaken. Op zijn twaalfde gaan zijn ouders scheiden. Hij ging naar een technische school en had verschillende baantjes als arbeider.
Na zijn legerdienst in Algerije werd hij industrieel technisch tekenaar. Hij trouwde in 1963 met verpleegster Annette. Ze kregen een zoon samen. Samen kochten ze een stuk grond in Frankrijk, waar hij een loods opbouwde.
Misdaden (deel 1)
In 1966 werd hij veroordeeld voor de aanranding van een tienjarig meisje. Hij kreeg acht maanden cel.
In 1970 trouwde hij met Nicole. Ze woonden in Clairefontaine-en-Yvelines, bij Parijs en kregen drie kinderen.
In 1985 werd Fourniret wederom opgepakt. Hij kreeg zeven jaar cel voor zedenmisdrijven met vijf kinderen en jonge vrouwen. Na zijn veroordeling nam hij zich voor nooit meer bewijs achter te laten na een misdrijf. Nicole vroeg direct de scheiding aan. Zij bleek niets van zijn misdrijven te weten. Zelf zei Fourniret later dat hij door zijn eerste twee vrouwen zich nog enigszins heeft kunnen inhouden om geen meisjes te verkrachten, omdat het ‘zulke sterke vrouwen waren die hem in het gareel konden houden.’
Monique Olivier
Tijdens zijn verblijf in de gevangenis kreeg hij contact met Monique Olivier. Ze leerden elkaar kennen via een organisatie voor correspondentie met gevangenen. Olivier wist van zijn misdrijven, ze zat zelfs bij zijn rechtszaak. Dit schrok haar niet af. Sterker nog: Fourniret schreef haar over zijn verlangen om jonge maagden te verkrachten en vermoorden. Olivier beantwoorde dit met een voorstel: zij zou hem hierbij helpen als hij beloofde om haar ex-man te vermoorden. Dit laatste is er nooit van gekomen.
Haar belofte is ze nagekomen. Toen Fourniret in oktober 1987 vrijkwam begonnen ze een relatie. Ze gingen in Saint-Cyr-les-Colons wonen. Al datzelfde jaar kreeg hij haar hulp.
Misdaden (deel 2)
Fourniret en Olivier reden rond op zoek naar een slachtoffer, in de buurt van Auxerre. Ze spotten de zeventienjarige Isabelle Laville en volgden haar twee dagen lang. Op 11 december 1987 sprak Olivier haar aan en vroeg haar bij haar in te stappen om haar de weg te wijzen. Dit deed ze. Volgens afspraak stond een stuk verderop Fourniret langs de kant van de weg, simulerend dat hij autopech had. Hij stapte ook bij hen in. Olivier verdoofde haar met Rohypnol, waarna Fourniret haar wurgde met een touw tot ze bewusteloos raakte. Ze namen haar mee naar hun huis, waar Fourniret haar verkrachtte en vermoordde. Haar lichaam dumpten ze in een oude put in Bussy-en-Othe. Daar werd haar haar lichaam in 2006 teruggevonden.
Fourniret zat in de gevangenis met bankovervaller Jean-Pierre Hellegouarch. In maart 1988 kwam zijn vrouw Farida Hammiche naar hem toe met de vraag of Fourniret haar wilde helpen de buit van een overval van haar man op te graven. In ruil daarvoor zou hij een deel van de buit krijgen. Dat deed hij, maar hij wilde meer. Samen met Olivier reden ze naar haar huis, ontvoerden haar naar Clairefontaine-en-Yvelines en vermoordden haar. Vervolgens roofden ze haar huis leeg. Van het geld dat ze buit maakten kochten ze Château du Sautou in Donchery. Het lichaam van Farida is nooit gevonden.
In juli 1988 verdween de achttienjarige verstandelijk beperkte Marie-Angèle Domèce in de Yonne in Frankrijk. Wat er met haar gebeurd is, is niet bekend. Haar lichaam is nooit teruggevonden. In 2020 gaf Fourniret toe haar vermoord te hebben.
In augustus 1988 reden de zwangere Olivier en Fourniret naar Châlons-en-Champagne. Op een parkeerplaats spraken ze de 20-jarige Fabienne Leroy aan of ze mee wilde rijden naar een arts. Toen ze instapte reden naar een bos bij Mourmelon-le-Grand, waar Fourniret haar verkrachtte en doodschoot.
In maart 1989 kwamen Fourniret en Oliver de 21-jarige Jeanne-Marie Desramault tegen op een treinstation. Ze nodigden haar uit in hun huis in Floing. Fourniret vroeg haar of ze nog maagd was. Dit ontkende ze. Dit maakte hem zo woedend, dat hij haar aanrandde en wurgde. Ze begroeven haar in de tuin van Château du Sautou in Donchery. Haar lichaam werd in 2004 gevonden.
In december 1989 reden Olivier, Fourniret en hun éénjarige zoon naar Saint-Servais in België. Ze zagen de twaalfjarige Elisabeth Brichet op straat en vroegen haar in te stappen en de weg te wijzen naar een dokter voor hun zoon. Ze namen haar mee naar hun kasteel waar Fourniret haar wurgde. Ze begroeven haar in de tuin van hun kasteel, dichtbij Jeanne-Marie Desramault. Ook haar lichaam werd in 2004 gevonden. In België werd lange tijd gedacht dat ze slachtoffer was van Marc Dutroux.
In mei 1990 reageerde Fourniret op een advertentie die de 20-jarige Britse student Joanna Parrish had geplaatst. Ze bood Engelse lessen aan. Fourniret ging naar haar toe, verkrachtte en wurgde haar en gooide haar in de rivier de Yonne. Hier werd ze de volgende dag gevonden.
In november 1990 reden Olivier en Fourniret naar Rezé. Daar zagen ze de dertienjarige Natacha Danais. Ze vroegen haar in te stappen en hun de weg te wijzen. Ze reden haar naar een afgelegen gebied in de buurt, waar Fourniret haar doodstak met een schroevendraaier. Daarna verkrachtte hij haar lichaam. Ze werd gedumpt op het strand. Een buurman van het meisje werd opgepakt voor haar moord. Hier kon hij niet mee leven en pleegde zelfmoord in zijn cel.
Begin jaren 90 verhuisden ze naar Sart-Custinne in België.
In mei 2000 kwam Fourniret de achttienjarige Céline Saison tegen, die in het Franse Charleville-Mézières van school naar huis liep. Hij vroeg haar in te stappen en ontvoerde haar naar België. Daar wurgde hij haar en gooide haar lichaam in een bos bij Sugny. Twee maanden later werden haar resten gevonden.
In mei 2001 pikte hij de dertienjarige Mananya Thumpong op op straat in het Franse Sedan. Hij nodigde haar uit om met zijn zoon te spelen en nam haar mee naar België. Hij bracht haar naar het Belgische Nollevaux, waar hij haar verkrachtte en wurgde. Een jaar later werden haar resten gevonden.
In januari 2003 zag Fourniret de negenjarige Estelle Mouzin op straat toen ze van school naar huis liep. Hij had haar al een paar dagen in de gaten gehouden en nam haar nu mee in zijn auto. Hij bracht haar naar Ville-sur-Lumes, waarschijnlijk naar het huis van zijn zus. Daar heeft hij haar verkracht en gewurgd. Haar lichaam is nooit gevonden.
Arrestatie en rechtszaak
Op 26 juni 2003 werden Fourniret en Olivier gearresteerd voor de aanranding van een dertienjarig meisje. Beide werden ondervraagd, maar er kwam niets uit. Een jaar later meldde Olivier zich bij de politie en vertelde dat haar man meerdere mensen had vermoord. Waarschijnlijk deed ze dit omdat ze geschrokken was van de arrestatie van de vrouw van Marc Dutroux. Ze werden beide gearresteerd. Fourniret bekende acht vrouwen en een (onbekende) man te hebben vermoord. Beide werden uitgeleverd aan Frankrijk. De rechtszaak vond plaats van maart tot mei 2008 in Charleville-Mézières. Fourniret kreeg levenslang voor zeven moorden. Olivier kreeg levenslang, met de mogelijkheid tot vrijlating na 28 jaar. Ook moesten een schadevergoeding van 1,5 miljoen euro worden betaald aan de nabestaanden. Ze gingen niet in hoger beroep.
Tien jaar later, in 2018, bekende Fourniret de moorden op Joanna Parrish en Marie-Angèle Domèce. In 2020 bekende hij ook de moord op Estelle Mouzin.
Op 10 mei 2021 overleed Fourniret op 79-jarige leeftijd. Hij was opgenomen in het ziekenhuis met ademhalingsproblemen.
In 2023 werd Olivier vervolgd voor medewerking aan de moord op Joanna Parrish, Marie-Angèle Domèce en Estelle Mouzin. Ze kreeg levenslang.
Monique Olivier staat terecht voor drie moorden
Monique Olivier krijgt levenslang
Zoon Selim Fourniret
De zoon van Fourniret en Olivier, Selim, werd geboren in 1988. Toen zijn ouders gearresteerd werden, verbrak hij alle contact en ging hij onder een andere naam in het zuiden van Frankrijk wonen. In 2016 werd hij benaderd door een journalist en schreven ze samen het boek ‘Zoon van de boeman’. Rond diezelfde tijd nam zijn vader contact met hem op en hebben ze een tijdje gecorrespondeerd. Daarna stopte het contact weer.
Selim vertelt in het boek, dat zijn vader voor hem altijd goed is geweest. Hij was dominant en prikkelbaar maar heeft hem altijd goed behandeld. Hij vertelde dat angst voor zelfdoding de enige reden is dat hij nog leeft. Zijn halfzus is in 2006 wel uit het leven gestapt. Ze vond haar naam te moeilijk om te dragen. Een halfbroer van hem verongelukte bij een motorongeluk.
In juli 2023 werd Selim opgepakt voor poging tot verkrachting.