Naam: Jane Toppan 

Bijnaam: Jolly Jane 

Geboren: 31 maart 1857, Boston Massachussetts VS

Overleden: 17 augustus 1938

Aantal moorden: 31+

Straf: psychiatrisch kliniek

Jeugd

Jane Toppan wordt geboren op 31 maart 1857 als Honora Kelley in Boston Massachusetts. Ze is de jongste dochter van de Ierse immigranten Bridget en Peter Kelley. Als Honora een jaar of vier is, overlijdt haar moeder aan tuberculose. Haar vader is een alcoholist die, vooral als hij dronken is, erg agressief kan zijn. Hij kan niet goed voor de kinderen zorgen en brengt zijn twee jongste kinderen, Delia en Honora naar een kindertehuis. Daar wordt vastgesteld dat de kinderen verwaarloosd en ondervoed zijn. 

Als Honora acht jaar is wordt ze door het kindertehuis aangesteld als contractarbeider bij mevrouw Ann Toppan om daar in de huishouding te gaan werken. Ze is nooit officieel geadopteerd, maar krijgt wel de naam Jane Toppan. Regelmatig wordt ze mishandeld en vernederd door Ann. De dochter van Ann, Elizabeth is wel aardig voor haar, maar Jane haat haar. Elizabeth is geboren met een gouden lepel in haar mond, heeft hierdoor automatisch een goede toekomst terwijl Jane al aan het buffelen is vanaf haar geboorte. Als ze 18 wordt, vervalt haar contract en krijgt ze $50,- mee. Ze blijft er nog een paar jaar werken, totdat ze verpleegkunde gaat studeren in het Cambridge Hospital in Boston.

Misdaden

Ze is geliefd bij haar patiënten en krijgt de bijnaam Jolly Jane. Als ze een patiënt leuk vindt, dient ze soms extra medicatie toe, waardoor de patiënt langer ziek blijft en in het ziekenhuis moet blijven. Ook experimenteert ze met morfine en atropine op haar patiënten. Ze dient verschillende hoeveelheden toe om te kijken wat de effecten zijn. Als een patiënt bewusteloos raakt knuffelt en kust ze haar slachtoffer. De schatting is, dat er tijdens deze experimenten twaalf patiënten zijn overleden. Uiteindelijk wordt ze ontslagen door het ziekenhuis vanwege vermoedens van foutief toedienen van medicatie. 

Jane gaat aan de slag als privé-verpleegkundige in en rond Cambridge. En weer is ze geliefd bij haar patiënten. In 1895 pleegt ze haar eerste moord als privé-verpleegkundige. Ze zorgt al een tijdje voor haar huurbaas Israel Dunham. Maar als hij steeds ouder en zieker wordt, vindt Jane hem te lastig worden en vergiftigt hem. Ze trekt bij zijn weduwe Lovey in en vergiftigt ook haar. 

Een paar jaar later komt Jane haar stiefzus Elizabeth tegen als ze toevallig beide op dezelfde plek op vakantie zijn. Ze zijn op vakantie in een huisje, dat verhuurd wordt door de familie Davis. Zodra Jane haar stiefzus ziet komt de haat weer omhoog. Direct wanneer ze de kans krijgt, vergiftigt ze haar. Voor Jane is dit de eerste moord die ze pleegt uit haat. Tegen de weduwnaar van Elizabeth, Oramel, zegt ze, dat het Elizabeths laatste wens was dat Jane haar gouden horloge en sieraden zou krijgen. Deze verkoopt ze. Direct na de moord op haar stiefzus verlaat Jane het vakantiehuisje, dat ze gehuurd heeft, zonder te betalen. 

Als het geld van de sieraden van Elizabeth op is, moet Jane een nieuwe baan gaan zoeken. Haar vriendin Myra Conners heeft een leuke baan, dat lijkt haar wel wat. Myra verzorgt het eten op de theologische hogeschool. Ze vergiftigt haar vriendin en gaat naar de werkgever van Myra. Daar vertelt ze, dat Myra een sabbatical heeft opgenomen en dat zij haar heeft geleerd hoe ze haar werk kan overnemen. Maar ze weet helemaal niet wat ze allemaal moet doen. Al snel regent het klachten en wordt ze ontslagen. 

Jane wil weer aan de slag als privé-verpleegkundige. Ze huurt een kamer bij Melvin en Eliza Beedle. Ze vergiftigt hen langzaam, waardoor ze meer zorg nodig hebben. Ondertussen geeft ze de huishoudster ook medicatie, waardoor het lijkt dat ze constant dronken is. Dat zien Melvin en Eliza ook, waardoor de huishoudster wordt ontslagen. En Jane heeft weer een nieuwe baan. 

Ondertussen heeft de familie Davis achterhaald waar de persoon woont, die nooit de huur voor het vakantiehuisje heeft betaald. Mattie Davis, de moeder van de familie, reist af  Cambridge om de $500,- te innen. Daar weet Jane wel raad mee. Ze doet wat gif in de koffie die ze Mattie voorzet, waardoor Mattie ziek wordt. ’s Avonds begint ze met kleine hoeveelheden morfine toe te dienen. Hier maakt ze voor zichzelf een spelletje van. Hoeveel morfine kun je toedienen, dat iemand nog bij bewustzijn blijft? En bij hoeveel raakt ze in coma? En hoelang duurt dat? Een week lang blijft ze hiermee doorgaan, totdat Mattie uiteindelijk overlijdt op 5 juli 1901. 

Ze heeft weer een nieuwe baan. Zij wordt de nieuwe verzorgster bij de familie Davis, nu de moeder des huizes er niet meer is. Ze sticht drie keer brand om zo in één keer de hele familie te kunnen vermoorden. En drie keer mislukt het. Ze besluit om weer gif te gaan gebruiken. En zo vermoordt ze dus op 31 juli 1901 dochter Annie Davis met gif. 

Twee weken na de dood van Annie vermoordt ze vader Alden. En weer een week later volgt de laatste van het gezin Davis, dochter Minnie.  

Jane heeft al weer een volgend project bedacht. Ze wil trouwen met de weduwnaar van haar stiefzus Elizabeth. Ze verhuist naar Lowell, waar Oramel woont. Ze probeert hem het hof te maken, maar dat wil maar niet lukken. Ze besluit hem te vergiftigen, tot hij ziek genoeg is, waardoor ze voor hem kan zorgen. Maar ook als Oramel er weer helemaal bovenop is, wil hij haar niet. Uit wanhoop neemt ze zelf een overdosis morfine, waardoor ze ziek wordt. Zodra ze zich beter voelt, schopt Oramel haar de deur uit. 

Arrestatie en rechtszaak

Ondertussen is de schoonvader van Minnie Davis achterdochtig geworden over alle overlijdens in korte tijd van de familie Davis. Hij vraagt een autopsie aan op het lichaam van Minnie. En daaruit blijkt dat hij gelijk heeft. Ze is vergiftigd met arsenicum. Op 29 oktober 1901 wordt Jane Toppan aangehouden. 

Een maand later begint de rechtszaak over de moord op Minnie. Jane zegt onschuldig te zijn. Nog een maand later begint de rechtszaak over de moorden op de rest van de familie Davis. Ook hier zegt Jane onschuldig te zijn. In de maanden erna wordt Jane psychiatrisch onderzocht. Tijdens deze onderzoeken bekent Jane aan de psychiaters, dat ze een constante onweerstaanbare impuls voelt om te doden en dat ze elf mensen heeft vermoord. Op 23 juni 1902 wordt ze door de jury onschuldig bevonden vanwege krankzinnigheid. Jane is verheugd. Ze weet zeker, dat ze het ziekenhuis kan overtuigen dat ze binnen een paar maanden weer genezen zal zijn en snel weer op vrije voeten zal komen. 

Dat gebeurt dus niet. Ze zit uiteindelijk ruim 36 jaar in de psychiatrische kliniek. Daar overlijdt ze op 17 augustus 1938 op 84-jarige leeftijd. Na haar overlijden vertelt haar advocaat, dat Jane aan hem had bekend 31 mensen te hebben vermoord.

Aanbevolen

Onze eigen podcast beschrijft het leven van Jane Toppan: