Naam: Roger Reece Kibbe 

Bijnaam: The I-5 Strangler

Geboren: 21 mei 1939, San Diego Californië

Overleden: 28 februari 2021

Aantal moorden: 8+

Straf: Levenslang

Jeugd

Roger Reece Kibbe wordt geboren op 21 mei 1939 in San Diego Californië. Hij is de oudste van drie jongens. Zijn vader Jack zit bij de marine en is nauwelijks thuis. Tijdens de tweede wereldoorlog is hij zelfs twee jaar lang afwezig. Moeder Loraine staat er alleen voor met de opvoeding. Daarnaast werkt ze als verpleegkundige. Roger haat zijn moeder en dat is wederzijds. Vrijwel alles wat Roger doet wordt door haar afgekeurd en dat laat ze hem merken. Bij het minste of geringste wordt hij in elkaar geslagen door haar. Een andere keer wordt hij naakt op straat gezet en moet hij wachten tot zijn vader thuiskomt om weer naar binnen te mogen. Hij is bang voor haar en probeert haar zoveel mogelijk te ontwijken.

Op school gaat het al niet veel beter. Roger stottert, vooral als hij nerveus of angstig is. Hiermee wordt hij gepest op school. Hij leert nauwelijks lezen en schrijven en blijft zo goed als analfabeet. Hij trekt zich steeds meer terug in zichzelf en praat nauwelijks nog met anderen. Alle woede en angst houdt hij voor zichzelf. Zelfs zijn gezicht wordt uitdrukkingsloos.

Op jonge leeftijd heeft Roger al een vreemde relatie tot vrouwen. Het is een mengeling van obsessie, frustratie en haat. Hij begint bij buren naar binnen te gluren om naar buurvrouwen en buurmeisjes te kijken. Later steelt hij vrouwelijke kleding van hun waslijn. Deze neemt hij mee naar het park, samen met een schaar van zijn moeder. In het park knipt hij de kleding in vreemde vormen. Voor hem is dit de enige manier waarop hij zijn frustratie en woede kan uiten. Alles wat hij gestolen en verknipt heeft verstopt hij in een doos, die hij begraaft in het park. 

Als puber houdt hij het niet bij was van waslijn halen, maar begint hij met het plegen van inbraken. Hij wordt meerdere keren opgepakt en elke keer vertelt hij hetzelfde vreemde verhaal: ik ben ontvoerd en verkracht door een groep mensen. De politie ziet dat de jongen hulp nodig heeft, maar elke keer blijft het bij een korte gevangenisstraf. 

Als hij begin 20 is trouwt hij en krijgt een dochter. Het lijkt de goede kant op te gaan, maar als hij weer wordt opgepakt voor inbraak en twee jaar de gevangenis in moet, volgt er een scheiding. Terwijl hij vastzit overlijdt zijn moeder aan kanker. Beide gebeurtenissen raken hem, maar hij weet niet hoe hij ermee om moet gaan. Alle emoties zetten zich om in woede. Niet zozeer tegen iets of iemand, hij voelt alleen maar woede. De enige manier om dit gevoel even kwijt te zijn is door nieuwe inbraken te plegen. 

Maar dan in 1966, vindt hij een andere manier om te ontladen: parachute springen. Hij voelt zich heerlijk na elke sprong die hij heeft gemaakt. Het gevoel dat hij zoiets gevaarlijks als uit een vliegtuig springen kan controleren en er elke keer weer goed uit te komen geeft hem adrenaline-stoot die hem alles kan laten vergeten. Dit gevoel is groter dan zijn angst, groter dan zijn boosheid. 

Het lijkt erop, dat zijn leven wat rustiger wordt. Hij trouwt in 1975 met Harriet, hij heeft een baan als vrachtwagenchauffeur en ze hebben een huis gekocht.

Misdaden

In september 1977 gaat Roger op zoek naar iemand die hem kan helpen met zijn administratie. Zo komt hij in contact met de 21-jarige Lou Ellen Burleigh. Hij zegt dat zijn kantoor verbouwd wordt en vraagt haar af te spreken in zijn busje. Daar hebben ze een gesprek en Roger vraagt haar om de volgende dag een tweede gesprek te hebben. Lou Ellen vraagt haar vriend of hij de volgende dag met haar mee wil, omdat ze toch een vreemd gevoel heeft bij de man die haar een baan aanbiedt. Haar vriend kan niet en zij heeft de baan nodig, dus ze gaat toch maar alleen. Zodra ze zijn busje instapt bindt Roger haar vast. Hij rijdt met haar naar Lake Berryessa, een groot meer ten westen van Sacramento. Daar verkracht en wurgt hij haar. Hij begraaft haar lichaam in een ondiep graf.

De volgende dag wordt Lou Ellen als vermist opgegeven door haar vriend. Hij vertelt de politie over het sollicitatiegesprek dat ze had met ene Roger en dat zij er een vreemd gevoel bij had. Omdat Roger geen vreemde is voor de politie wordt hij verhoord op het bureau. Hij ontkent Lou Ellen en te kennen. Omdat er geen verdere getuigen zijn en het slechts om een vermissing gaat, wordt hij al snel van de verdachtenlijst geschrapt. 

Roger besluit zich even gedeisd te houden voor de politie. 

Jarenlang weet Roger van de radar van de politie te blijven. Hoewel hij regelmatig sekswerkers bezoekt, waarbij hij zich niet altijd netjes gedroeg, wordt hij nooit opgepakt. Meerdere sekswerkers deden melding van mishandeling en bedreiging bij de politie, maar dit kwam nooit tot een arrestatie. 

Dan is het 20 april 1986. Hij rijdt ‘s avonds laat in zijn witte Ford Maverick in Modesto Californië, zo’n anderhalf uur rijden van zijn huis. Naast hem zit de 21-jarige Lora Rena Heedick, een sekswerker. Roger heeft met haar vriend afgesproken, dat hij eerst wat drugs voor Lora gaat kopen en dat ze daarna seks zullen hebben in de motelkamer waar hij blijft wachten. Maar hij heeft andere plannen. Hij neemt haar mee naar een afgelegen plek, waar hij haar handen vastbindt. Vervolgens verkracht en vermoordt hij haar. Hij dumpt haar lichaam zo’n 90 kilometer verderop in de buurt van Sacramento. 

Als haar vriend merkt, dat ze niet terugkomt durft hij in eerste instantie geen aangifte te doen. Hij heeft zelf geen blanco strafblad en zijn vriendin is sekswerker, dus hij is bang dat hij niet geloofd wordt. Als hij uiteindelijk toch naar de politie gaat, wordt hij inderdaad niet direct geloofd, hij wordt zelfs als verdachte gezien van de vermissing. Roger gaat weer vrijuit. 

Het geeft hem een gevoel van macht. Hij kan zijn frustratie kwijt door verkrachting en moord en hij komt er weer mee weg. Dat gevoel van macht smaakt naar meer. Op 3 juli 1986 pikt hij de 29-jarige sekswerker Barbara Ann Scott op. Hij wurgt haar en dumpt haar lichaam op de Lone Tree Golf Course in Antioch, zo’n 15 kilometer van zijn huis. Nog diezelfde dag wordt ze gevonden. De politie heeft geen enkel aanknopingspunt naar een dader. 

Nog geen twee weken later, op 12 juli 1986, slaat Roger weer toe. Op de I-5 ziet hij een meisje stilstaan met haar auto. Het is de 19-jarige Stephanie Brown. Ze heeft die avond haar huisgenootje Patty en haar vriend naar het appartement van haar vriend gebracht in Sacramento. Ze rijdt in haar eentje terug, maar neemt een verkeerde afslag. Als Roger haar ziet is ze waarschijnlijk op een kaart aan het kijken hoe ze terug moet rijden. Hoe de ontmoeting precies begint is niet bekend, wel hoe ie eindigt. Roger verkracht en wurgt Stephanie. Daar blijft het niet bij. Als ze dood is pakt hij een schaar en knipt haar haar af. Ook knipt hij haar topje in stukken. Daarna dumpt hij haar lichaam en de schaar in een sloot. Daar wordt ze de volgende dag gevonden door een visser. Als de politie onderzoek doet hebben ze geen idee in welke richting ze de dader moeten zoeken. Stephanie heeft geen vijanden en ook haar vrienden en familie hebben geen idee wie haar iets aan zou willen doen. Als de politie ziet dat haar haar is afgeknipt en haar topje netjes in stukjes is geknipt hebben ze het idee, dat ze met een seriemoordenaar te maken hebben met een vreemde fetisj. Ze linken echter deze moord nog niet aan de vorige drie en ook niet aan Roger Kibbe.

Weer komt Roger ermee weg. Een maand later slaat hij weer toe. Hij moet weer moorden, ook al weet hij niet waarom. Als hij weer over de I-5 in de buurt van Sacramento rijdt ziet hij twee vrouwen staan. Het zijn de 26-jarige Charmaine Sabrah en haar moeder Carmen. Ze hebben autopech. Roger biedt aan om één van de dames naar de dichts bijzijnde telefoon te rijden. Zijn auto is een tweezitter dus hij kan maar één iemand meenemen. Moeder Carmen stapt in, maar eenmaal bij de de telefoon kan ze niemand bereiken. Niet zo gek midden in de nacht. Roger brengt haar terug naar haar dochter. Carmen en Charmaine zijn zo radeloos, dat Roger aanbiedt om hen naar huis te brengen, maar dan wel één voor één. Charmaine stapt in, zij wil graag naar huis omdat ze haar baby nog moet voeden. Drie maanden later wordt haar overblijfselen gevonden, zo’n 75 kilometer verderop in de Sierra Mountains. Ook bij haar is haar kleding en haar geknipt. Heel secuur zijn er stukjes stof uit haar slipje en blouse verwijderd. 

De politie legt direct de link met de moord op Stephanie Brown. Ook zij stond bij de I-5 met haar auto, ook haar kleding en haar is geknipt, ook zij is gewurgd. Hun verdachte krijgt dan ook de bijnaam de I-5 Strangler. Carmen geeft een beschrijving van de man die Charmaine heeft meegenomen. Een man van middelbare leeftijd, gemiddelde lengte, blond-grijs haar. Hoewel de beschrijving heel algemeen is wordt er een compositietekening gemaakt en over het hele gebied verspreid. 

Dan komt er een tip binnen van een sekswerker. Een collega van haar had een paar weken daarvoor een vreemd voorstel van een potentiële klant gekregen. Zij zou $1000,- dollar krijgen voor een avond seks als zij met hem mee zou gaan. Ze vertrouwde het niet en sloeg het aanbod af. Omdat ze een vreemd gevoel had bij de man heeft ze de kentekenplaat van de blauwe Datsun opgeschreven. De politie kan al snel de chauffeur van de betreffende auto aanhouden. Het is Roger Kibbe. Om onbekende reden krijgt hij alleen een boete omdat zijn verzekeringspapieren niet in orde waren. Hij wordt niet ondervraagd over de moorden. 

Ondertussen pikt Roger op 5 november 1986 de 25-jarige Katherine Kelly Quinones op in Sacramento. Het enige wat bekend is over deze ontmoeting is de afloop. Zes weken later wordt ze vermoord gevonden in de buurt van Lake Berryessa, dichtbij de plek waar hij negen jaar geleden zijn eerste slachtoffer Lou Ellen Burleigh dumpte. 

Op 15 december 1986 komt de politie wel bij Roger en zijn vrouw Harriet aan de deur. Of hij even mee wil komen naar het bureau, omdat hij erg lijkt op de compositietekening van de I-5 Strangler. Roger en Harriet gaan mee. Roger lijkt rustig, maar Harriet heeft er een vreemd gevoel over. Enerzijds denkt ze dat haar rustige man niet in staat is tot geweld, laat staan tot moord. Anderzijds weet zij ook, dat hij ’s nachts vaak weg is, zonder haar ooit te vertellen waar hij naartoe gaat. En hij is ooit al eens ondervraagd over de moord op Lou Ellen Burleigh in 1977. Roger beantwoordt netjes alle vragen die de politie stelt. Ja, hij praat wel eens met een sekswerker, maar heeft nooit gebruikt gemaakt van hun diensten. Ja, hij rijdt wel eens over de I-5, maar dat doen heel veel mensen. De politie krijgt geen hoogte van hem. Harriet wel. Ze ziet dat haar man zich ander gedraagt dan anders. Hij is niet rustig, hij probeert uit alle macht rustig te doen. En dat baart haar zorgen. 

Een half jaar lang houdt Roger zich rustig, maar op 14 juni 1987 slaat hij weer toe. In de buurt van Stockton in Californië komt hij op de snelweg de 25-jarige Karen Louise Finch tegen. De avond ervoor had Karen tegen haar ex-man gezegd, dat de radiator van haar auto vreemd deed, dus het kan goed zijn, dat ze met autopech langs de weg staat, als Roger haar tegenkomt. Hij sleurt haar mee naar een afgelegen bos. Dit keer wurgt hij zijn slachtoffer niet, maar steekt haar dood. Hij gaat wat slordiger te werk dan andere keren. Als een paar dagen later het lichaam van Karen gevonden wordt, zit er nog ducktape in haar haar. Wel heeft hij weer zorgvuldig stukken stof uit haar kleding geknipt. 

Een paar maanden later, begin september 1987, pikt hij de 17-jarige Darcie Renée Frackenpohl op. Twee weken later wordt haar lichaam gevonden aan de kant van de weg. Ze is gewurgd en haar kleding is in stukken geknipt. Als later haar lichaam verder wordt onderzocht zien ze dat er kleine stukjes nylon op haar kleding zit, waarschijnlijk van het touw waarmee ze gewurgd is. Eindelijk heeft de politie iets van fysiek bewijs waar ze misschien mee verder kunnen. 

Ondertussen gaat Roger gewoon door. Op 14 september, nog voor het lichaam van Darcie gevonden is, pikt hij Debra Ann Guffie op. Debra kan ontsnappen en kan een politieauto aanhouden.

Arrestatie en rechtszaak

Even later pakken ze Roger Reece Kibbe op. Hoewel ze een sterk vermoeden hebben dat hij ook de I-5 Strangler is, hebben ze alleen maar indirect bewijs. Gelukkig voor hen wordt Roger veroordeeld tot acht maanden cel voor de aanval op Debbie. Die tijd moeten zij gebruiken om te bewijzen dat hij de langgezochte seriemoordenaar is. 

Deze acht maanden blijken precies genoeg. De dag voordat hij zou worden vrijgelaten hebben ze het bewijs voor de moord op Darcie rond. De stukjes nylon die gevonden zijn op de kleding van Darcie komen overeen met stukjes nylon die in zijn auto gevonden worden. En het nylonkoord, het parachutekoord, waarmee ze gewurgd is wordt teruggevonden in zijn garage. 

Roger Kibbe vraagt om een deal. Als hij nog één keer met zijn vrouw Harriet privé mag praten zal hij de moord op Darcie toegeven. De politie gaat akkoord. Roger biecht met tranen in zijn ogen aan zijn vrouw op, dat hij tijdens hun huwelijk vele vrouwen heeft verkracht en dat hij de moordenaar van Darcie is. Maar hij houdt zich niet aan de deal. Hij weigert de moord te bekennen. Toch is er genoeg bewijs om hem aan de moord op Darcie te koppelen. Hij krijgt 25 jaar tot levenslang voor deze moord. Na zijn veroordeling ziet hij zijn vrouw nooit meer. 

De politie is ervan overtuigd dat hij ook de andere moorden heeft gepleegd, die ze toeschrijven aan de I-5 Strangler. Jarenlang lukt het hen niet om de zaak rond te krijgen. Totdat Roger in 2009 besluit om nog zes moorden te bekennen. Hij krijgt zes keer levenslang. 

Al die jaren zit hij in de Mule Creek gevangenis. Op 28 februari 2021 wordt Roger Kibbe vermoord gevonden in zijn bed. Zijn celgenoot Jason Budrow staat ernaast. Hij vertelt dat hij de slachtoffers van Roger wil wreken en hem daarom heeft gewurgd. Roger Kibbe werd 81 jaar oud. 

Aanbevolen

In onze podcast hoor je het verhaal van Roger Kibbe.