De strafuitvoeringsrechtbank van Gent geeft Freddy Horion voor het eerst uitgaansvergunningen. De zesvoudige moordenaar krijgt zo de kans om een residentiële instelling te vinden die hem wil en kan opvangen.
Freddy Horion (77) zit al meer dan 45 jaar in de cel. Daarmee is hij de langstzittende gedetineerde van het land, op ‘De Vampier van Muizen’ Staf van Eyken (74) na, die al 50 jaar opgesloten zit. Maar anders dan Van Eyken, die niet vrij wil komen, doet Horion al jaren verwoede pogingen om de gevangenis te verlaten. Al vanaf het begin van de jaren 90 vraagt hij penitentiair verlof en doet hij aanvragen om voorwaardelijk vrij te komen.
Horion vermoordde op 23 juni 1979 met zijn kompaan Roland Feneulle vijf leden van het gezin Steyaert in Sint-Amandsberg. Het Gentse hof van assisen veroordeelde hem in 1980 tot de doodstraf (automatisch omgezet in levenslang) voor zesvoudige moord, nadat hij ook schuldig bevonden werd aan de moord op een Poolse winkelierster in 1979.
Eind vorig jaar vroeg Horion opnieuw om vrijgelaten te worden onder elektronisch toezicht. De strafuitvoeringsrechtbank vindt een residentiële opname, al dan niet forensisch, een noodzakelijke tussenstap. Voor de zoektocht naar een geschikte plek mag Horion nu de gevangenis verlaten, voor het eerst. De uitgaansvergunningen, zoveel als nodig, komen met strikte voorwaarden. Zo moet Horion altijd vergezeld zijn door zijn advocaat Jürgen Millen, dient de uitstap enkel om zich ‘zonder omwegen’ te begeven naar en van de residentiële instelling en moet die instelling zich buiten de provincies Oost- en West-Vlaanderen bevinden.
Advocaat Millen zal zijn cliënt niet spontaan kunnen ophalen aan de gevangenis van Hasselt. De uitgaansvergunningen moeten steeds grondig voorbereid worden met de psychosociale dienst en hebben telkens de goedkeuring van de directie nodig. ‘Hopelijk is dit de laatste tussenstap naar het kunnen verlaten van de gevangenis’, zegt Millen in een korte reactie. ‘Ik blijf werken aan zijn definitieve terugkeer.’
Millen moet nog samenzitten met zijn cliënt om het nieuws ‘inhoudelijk te bespreken’. Eerder dit jaar raakte bekend dat Horion euthanasie heeft aangevraagd voor ondraaglijk psychisch lijden. Volgens Millen ziet hij geen uitweg meer na vergeefse herhaaldelijke pogingen om vervroegd vrij te komen uit de gevangenis. Of er al residenties werden aangeschreven, wil hij niet zeggen.
Er moet gezocht worden naar een residentie waar er begeleiding is gericht op Horions persoonlijkheidsproblematiek, en waar hij kan leren omgaan ‘met interpersoonlijke relaties die in de buitenwereld niet even gestructureerd verlopen als binnen een penitentiaire omgeving’. Tegen de volgende zitting, op 14 augustus, hoopt de uitvoeringsrechtbank te weten of de zoektocht al dan niet gelukt is.
Wie niet te spreken is over de uitgaansvergunningen is Johan Steyaert (66), wiens broer Horion vermoord heeft. ‘Het maakt mij enorm bang. Als het donker wordt, gaat mijn deur weer op slot. Dat is zeker.’ Hij is er allesbehalve gerust op dat Horion zich aan de strikte voorwaarden zal houden. Zijn eerdere verzoeken botsten altijd op een njet, wegens gevaar op recidive. ‘Waarom zou dat nu anders zijn? In 1979 was hij vervroegd vrij gelaten toen hij de moord op mijn broer en diens gezin pleegde.’
De strafuitvoeringsrechtbank laat weten dat Horion zich nauwgezet aan alle voorwaarden moet houden. Doet hij dat niet ‘zal hij niet ver geraken’ en lijkt zijn kans op vrijlating definitief verkeken.
© Het Nieuwsblad