Naam: Charlene Adell Williams
Bijnaam: Sex Slave Killers
Geboren: 19 oktober 1956 Stockton Californië
Aantal moorden: 10+
Straf: 16 jaar gevangenisstraf
Jeugd
Charlene Adell Williams wordt geboren op 19 oktober 1956 in Stockton Californië. Ze is het enige kind van Charles en Mercedes Williams. Charles heeft een goede baan als directeur van een supermarktketen. Ze groeit op in de welvarende wijk Arden Park in Sacramento. Charlene wordt verwend door haar ouders. Ze krijgt alles wat ze wil, mag doen wat ze wil en haar ouders stellen geen grenzen.
Op school doet ze het goed, ze kan goed leren en heeft een IQ van 160. Van kleins af aan speelt ze viool, wat haar makkelijk afgaat. Haar ouders hebben hoge verwachtingen van hun dochter. Ze hopen, dat ze later zal gaan studeren aan het beroemde Juilliard School Conservatorium in New York.
Als Charlene zeven jaar oud is, krijgt haar moeder een auto-ongeluk, waardoor ze gehandicapt raakt. Vanaf dat moment wordt van Charlene verwacht, dat ze de huishoudelijke taken van haar moeder overneemt. Ook verwacht haar vader, dat zij de taken van haar moeder in zijn bedrijf overneemt. Charlene krijgt vaak complimentjes van haar vaders klanten hoe netjes en welbespraakt ze is.
Tegen de tijd dat Charlene naar de middelbare school gaat verandert ze. Ze raakt al snel verveeld door haar geprivilegieerde leventje en zoekt spanning in alcohol, drugs en flirten met oudere jongens. Dit bekostigt ze door geld van haar ouders te stelen. Haar schoolprestaties dalen drastisch en ze weet op het nippertje haar middelbare schooldiploma te halen.
Als Charlene achttien jaar oud is trouwt ze voor de eerste keer. Haar man is een rijke vent die worstelt met een heroïneverslaving. Volgens hem is Charlene geobsedeerd door lesbische seks en dwingt ze hem om trio’s te hebben met vrouwelijke sekswerkers. Charlenes ouders keuren hun huwelijk af en bemoeien zich constant met de relatie. Haar man is het zat en vraagt de scheiding aan. Daarna doet Charlene een zelfmoordpoging.
Niet lang daarna trouwt ze met militair, die ze omschrijft als moederskindje. Hij kan niet omgaan met de emotionele buien en het drugsgebruik van zijn vrouw. Al snel gaan ze scheiden en krijgt Charlene een affaire met een getrouwde man. Deze relatie eindigt als Charlene erop staat, dat ze een trio doen met zijn vrouw. Weer doet Charlene een zelfmoordpoging.
Haar vader Charles maakt zich grote zorgen en ontfermt zich over zijn dochter. Hij huurt een woning in Sacramento en koopt een auto op haar. Zijn hoop is, dat ze hiermee haar leven weer op de rails krijgt en dat ze zal veranderen van een opstandige puber in een wat meer rustige vrouw.
Maar dan ontmoet de 21-jarige Charlene in september 1977 de tien jaar oudere Gerald Galeggo in de pokerruimte van de Black Stallion club in Orangevale. Ze vindt hem interessant, omdat hij zelfverzekerd en zelfs wat dominant overkomt. Aan het eind van de avond neemt ze Gerald mee naar huis. Als ze de volgende dag een grote bos rode rozen krijgt, is ze verkocht. Er zit een kaartje aan waar opstaat: ‘Voor een heel lief meisje – Gerry.’ Een week later trekt hij bij haar in.
In het begin verloopt hun relatie goed. Charlene geniet van de vastberadenheid van Gerald en hij heeft plezier in de onderdanige houding van zijn vriendin. Gerald laat Charlene kennis maken met BDSM, waarbij hij de dominante en zij de submissive rol vervult. Na een tijdje wordt Gerald steeds meer controlerend en manipulatief in hun relatie. Zo moet Charlene haar loon bij hem inleveren, omdat hij wel voor hun financiën zal zorgen. Hij bepaalt welke kleding zij draagt en hij isoleert haar steeds meer van haar familie en vrienden.
Als ze een paar maanden een relatie hebben neemt Gerald een 16-jarige meisje mee dat is weggelopen van huis. Ze hebben een trio, maar daarbij mogen de dames zich alleen met Gerald bemoeien, niet met elkaar. Als de vrouwen toch seks hebben met elkaar, flipt Gerald. Hij scheldt ze allebei uit en wordt agressief. Hij gooit het 16-jarige meisje het huis uit en slaat Charlene in haar gezicht. Hij gaat elders wonen en weigert in de maanden erna nog seks met Charlene te hebben, bewerend dat zij ervoor heeft gezorgd dat hij impotent is geworden.
Gerald zoekt zijn heil bij zijn dochter Christa. Hij begint haar weer seksueel te misbruiken. Sommige bronnen melden, dat Charlene hier vanaf heeft geweten of zelfs deelnam. Andere bronnen ontkennen dit. Rond diezelfde periode vertelt Gerald tegen Charlene, dat hij seksslaven wil om zijn potentie weer op te vijzelen. Ze proberen een aantal keren trio’s te hebben met sekswerkers, maar dit is niet genoeg voor Gerald. Charlene probeert alles om hem te plezieren. Ze scheert haar lichaamshaar af om er zo jong mogelijk uit te zien, maar niets lijkt genoeg. Wel raakt ze zwanger van hem.
Misdaden
Charlene geeft toe aan de wens van haar man en samen gaan ze op zoek naar seksslaven. Dat gebeurt op 11 september 1978. Samen rijden ze in hun Dodge Conversion busje naar de Country Club Plaza in Sacramento, een winkelcentrum zo’n tien kilometer van hun huis. Gerald legt aan Charlene uit dat zij tienermeisjes moet aanspreken en naar hun busje moet lokken. Ze gaat naar het winkelcentrum en ziet twee meisjes, de 16-jarige Kippi Vaught en de 17-jarige Rhonda Scheffler een schoenenwinkel uitlopen. Charlene is niet veel ouder dan de meisjes dus ze vertrouwen haar meteen. Ze vraagt hen of ze zin hebben om samen met haar en haar vriend een jointje willen roken. Dat willen ze wel en ze lopen met haar mee naar het busje. Als Charlene de schuifdeur van het busje opentrekt en de meisje naar binnen willen gaan, kijken ze recht in de loop van een pistool. Gerald commandeert de Kippi en Rhonda om op hun buik op de bodem van het busje te gaan liggen. Hij bindt hun polsen en enkels vast met tape. Gerald kruipt achter het stuur, terwijl Charlene achter in het busje de meisjes in de gaten moet houden. Hij rijdt via de I-80 in noordelijke richting en gaat in de buurt van Baxter de snelweg af en het natuurgebied van de Sierra Nevada Hills in. Op een afgelegen plek stopt hij en haalt de tape van de polsen en enkels van de meisjes. Onder bedreiging van een pistool dwingt hij de meisjes voor hem uit het bos in te lopen. Charlene moet bij het busje blijven.
Na een paar uur keert Gerald terug naar het busje. Hij zegt tegen Charlene, dat ze terug moet rijden naar Sacramento en dat ze moet zorgen, dat ze daar met het busje wordt gezien, zodat ze een alibi kan creëren. Daarna moet ze weer terug naar deze plek komen met haar andere auto.
Charlene doet precies wat haar opgedragen wordt. Als ze een paar uur later terugkeert ziet ze Gerald met de twee meisjes onder schot op haar wachten. De drie stappen achter in de auto en Gerald begint een gesprek met de meisjes. Hij belooft hen dat hij ze vrij zal laten. Even later maant hij Charlene te stoppen. Kippi en Rhonda moeten uitstappen en een weiland inlopen. Gerald loopt met een bandenijzer in zijn hand achter hen aan. Dichtbij een sloot slaat hij beide meisjes tot bloedens toe bewusteloos. Daarna schiet hij ze beiden door hun hoofd. Als hij wegloopt ziet hij dat Kippi nog beweegt. Voor de zekerheid schiet hij nog drie keer, totdat hij zeker weet dat ze dood zijn.
Als ze Charlene en Gerald terug rijden naar huis, gooien ze het pistool, het bandenijzer en de portemonnee’s van de meisjes in de Sacramento River. Twee dagen later worden de lichamen van Kippi en Rhonda gevonden door een boer. Het is meteen duidelijk, dat ze verkracht en vermoord zijn, maar er worden geen aanwijzingen gevonden, die naar een dader leiden.
Toch wordt Gerald een paar dagen later verhoord door de politie. Niet voor de deze twee moorden, maar het verkrachten van zijn dochter. Christa heeft de moed gevonden om aangifte van seksueel misbruik te doen tegen haar vader. Zodra Gerald hoort, dat er een arrestatiebevel tegen hem loopt, vlucht hij met Charlene de staat uit. Wel moet de zwangere Charlene eerst een abortus ondergaan, omdat Gerald na de beschuldiging van seksueel misbruik door zijn dochter geen kinderen meer wil.
Het stel vlucht naar Reno, een stad in het noordwesten van de staat Nevada. Drie dagen later trouwen ze daar, met de ouders van Charlene als hun getuige. Hoewel zij Gerald nooit hebben gemogen, willen ze toch hun dochter tot steun zijn. Waarschijnlijk weten ze niet van het seksueel misbruik van zijn dochter, maar ze zijn wel op de hoogte van het criminele verleden van Gerald. Zij helpen Gerald aan papieren voor een nieuwe identiteit, zodat het voor hem makkelijk wordt om een baan te vinden. Hij stelt zich vanaf nu voor als Steven Feil. Zo heet de neef van Charlene en zij vindt, dat Gerald op hem lijkt. Wellicht trouwen ze zo snel, zodat Charlene immuniteit krijgt, mocht ze tegen Gerald moeten getuigen. Hun huwelijk is in principe niet legaal, omdat Gerald nog steeds niet officieel gescheiden is van zijn laatste vrouw.
Charlenes vader Charles zorgt ervoor, dat Gerald aan de slag kan als vrachtwagenchauffeur bij een bedrijf in Houston Texas. Charlene kan bij hetzelfde bedrijf werken als secretaresse. Na een paar maanden zijn ze echter verveeld. Ze stoppen met hun werk verhuizen terug naar Reno in Nevada. Het lijkt erop, dat ze een rustig stabiel leven tegemoet gaan. Gerald krijgt een baan als vrachtwagenchauffeur en Charlene begint een eigen administratiekantoor. Deze rust is echter van korte duur. Gerald wil weer moorden.
Op 24 juni 1979 is het zover. Die dag is er een groot rodeo evenement in Reno, waarbij ook een kermis aanwezig is. Dit is de ideale plek om slachtoffers te zoeken. Charlene krijgt de opdracht om jonge meisjes uit te zoeken, het liefst met lang donker haar. Ze zoekt hiernaar op het kermisterrein. Dan ziet ze twee jonge meisjes lopen, die aan de voorkeur van Gerald voldoen. Het zijn de 14-jarige Brenda Judd en de 13-jarige Sandra Colley. Charlene spreekt ze aan en zegt dat ze flyers aan het verspreiden zijn op de rodeo en de kermis. Ze vraagt Brenda en Sandra of ze misschien wat geld willen verdienen met het uitdelen van de folders. Dat lijkt de meiden wel wat. Ze worden zo opgehaald door hun ouders, maar denken dat ze nog tijd genoeg hebben om snel nog even wat geld te verdienen. De meiden lopen met Charlene mee naar de parkeerplaats, omdat ze daar de flyers zou hebben liggen. Gerald kijkt van een afstandje toe hoe Charlene ze meeneemt naar hun busje. Hij achtervolgt ze en zodra de meiden het busje instappen, springt hij ook achterin. Hij trekt een pistool en dwingt de meiden op grond te gaan liggen, zodat hij ze vast kan binden. Charlene rijdt hen eerst naar een ijzerhandel, waar Gerald een hamer en een schop koopt. Terwijl Charlene over I-80 rijdt, verkracht Gerald Brenda en Sandra achterin de bus. Hij vindt echter, dat zijn vrouw te hard en roekeloos rijdt, waardoor hij niet kan doen wat hij wil met de meiden. Hij gaat zelf achter het stuur zitten en rijdt naar Nevada Dessert. Daar aangekomen sleept hij Brenda en Sandra de woestijn in. Hij gebruikt de zojuist aangeschafte hamer om ze te vermoorden en de schop om ze te begraven. De hele gebeurtenis heeft hem zo’n kick gegeven, dat hij de hamer en schop bewaart als aandenken.
De familie van Brenda en Sandra hebben hun dochters inmiddels als vermist op gegeven, toen ze niet op het afgesproken tijdstip aanwezig waren om opgehaald te worden van de kermis. De politie denkt in eerste instantie dat de meisjes zijn weggelopen en meegereisd met de kermisexploitanten. Als een tijd later duidelijk wordt dat dit niet zo is, is het al te laat om grondig onderzoek te doen naar hun vermissing.
Gerald en Charlene genieten ervan, dat het hen gelukt is inmiddels met vier moorden weg te komen. Dit geeft hen zoveel zelfvertrouwen, dat ze het aandurven terug te keren naar Californië. Ze huren een appartement aan de Woodhollow Way in Sacramento. Gerald gaat werken als barman. Zijn collega’s vinden hem een vreemde man. Zo maakt hij in slaap gevallen klanten aan de bar wakker door met een pistool in het plafond te schieten. Ook heeft hij een minnares, wat Charlene prima vindt. Zo wordt zij minder onderworpen aan de gewelddadige seks met haar man. Als deze affaire ten einde komt, wil Gerald weer een seksslaaf.
Op 24 april 1980 rijden Charlene en Gerald naar de Sunrise Mall, een winkelcentrum in Citrus Heights, zo’n 20 kilometer ten noorden van Sacramento. Terwijl Gerald bij hun busje wacht, gaat Charlene op zoek naar slachtoffers in het winkelcentrum. Deze vindt ze in de 17-jarige Stacy Redican en Karen Chipman-Twiggs. De twee meiden werken in een fastfoodrestaurant in het winkelcentrum en hebben zojuist hun allereerste loon ontvangen. Uitgelaten lopen ze langs de winkels, kijkend waar ze hun geld aan willen uitgeven. Dan worden ze aangesproken door Charlene. Zij stelt voor om samen een jointje te roken. Dat lijkt Stacy en Karen wel wat. Met zijn drieën lopen ze naar het busje op de parkeerplaats. Daar aangekomen staat Gerald hen op te wachten en maant de meiden onder bedreiging van een pistool in de bus plaats te nemen. Terwijl Charlene de bus bestuurt, dwingt Gerald de meiden achterin zich uit te kleden. Hij bindt ze vast en verkracht hen beiden. Tijdens het misbruik geeft hij Charlene aanwijzingen waar ze naartoe moet rijden. Aangekomen bij de Limerick Canyon, een berggebied in Nevada, dwingt Gerald de naakte meisjes voor hem uit te lopen. Hij volgt hen met een hamer en schop in zijn hand. Daar ondergaan zij hetzelfde lot als de vorige vier slachtoffers.
Stacy en Karen worden nog diezelfde dag als vermist opgegeven. Niemand in het drukke winkelcentrum heeft echter iets opmerkelijks gezien. Blijkbaar is Charlene zo goed in het volledig opgaan in de menigte, dat niemand haar heeft gezien met de meiden.
Een paar dagen na de dubbele moord komt Charlene erachter, dat ze zwanger is. Ze is bang om het aan Gerald te vertellen, in de veronderstelling dat hij een abortus zal eisen. Tot haar verbazing is hij enthousiast. Voor hem is een gezinnetje de ideale dekmantel voor zijn misdaden. Hij eist wel, dat ze opnieuw trouwen, dit keer wel legaal, omdat de scheiding met zijn vorige vrouw inmiddels officieel is. Dit gebeurt op 1 juni 1980, weer in Reno Nevada en weer onder hun aliassen Steven en Charlene Feil.
Het vers getrouwde stel gebruikt hun wittebroodsweken om te zoeken naar een nieuw slachtoffer. Ze rijden de California Coast Way af naar het noorden en komen op 6 juni aan in Gold Beach, een kustplaats in Oregon. Daar zien ze de 21-jarige Linda Aguilar. Ze is vier maanden zwanger en loopt van de supermarkt terug naar huis. Ze stoppen hun busje naast haar en bieden haar een lift aan. Deze accepteert ze. Maar als ze ingestapt is doet Gerald de deuren van binnenuit op slot en wisselt van plek met Charlene. Charlene rijdt verder, terwijl Gerald naast Linda plaatsneemt op de achterbank. Na een kort gesprekje trekt hij een pistool en dwingt Linda zich uit te kleden. Daarna bindt hij haar vast en verkracht haar. Hij maant Charlene te stoppen bij Myers Creek Beach. Gerald sleept Linda het strand op en slaat haar een paar keer met een kei op haar hoofd. Daarna begraaft hij haar in het zand.
Twee dagen later wordt Linda door haar vriend als vermist opgegeven. De politie neemt de vermissing in eerste instantie niet serieus, omdat ze bekent staat als iemand die vaker een paar dagen verdwijnt. Pas drie weken later, als een groep Duitse toeristen haar lichaam begraven op strand vindt, onderneemt de politie actie. Bij de autopsie zien ze, dat Linda zand in haar neus, mond en keel heeft. Dit zou erop kunnen wijzen, dat ze nog leefde toen ze werd begraven. Een getuige heeft Linda in een busje zien stappen, maar de politie doet niets met de tip. Zij richten zich op haar vriend, die een verleden heeft met huiselijk geweld. Weer komen Gerald en Charlene ermee weg.
Nou hebben ze de smaak te pakken. Een maand later, op 17 juli 1980 slaan ze weer toe. Ze zijn inmiddels teruggekeerd van hun huwelijksreis en zijn een dagje vissen op de Sacramento River. Gerald is vandaag 34 geworden, wat ze met de nodige drank vieren. Ze zetten hun feestje voort in de Sail Inn bar in West Sacramento. Achter de bar staat de 34-jarige Virginia Mochel cocktails te mixen. Gerald flirt erop los met de bardame en vraagt haar meerdere keren om gratis drankjes voor zijn verjaardag. Rond twaalf uur verlaten ze de bar, maar Gerald maakt Charlene duidelijk, dat hij nog niet klaar is. Hij wil Virginia als kers op de taart. Ze wachten buiten op de parkeerplaats tot Virginia klaar is met haar dienst. Twee uur later, als Virginia in haar auto is gestapt, klopt Gerald met zijn pistool op haar autoraam. Onder bedreiging van een pistool loopt Virginia mee naar de bus van het stel. Ze rijden met haar naar hun appartement en terwijl Charlene even naar huis gaat, verkracht Gerald Virginia. Daarna stapt Charlene weer in en wurgt Gerald zijn slachtoffer met een stuk visdraad. Ze dumpen haar lichaam zo’n 20 kilometer verderop onder een paar struiken in de buurt van Clarksburg.
Charlene en Gerald worden, net als alle bezoekers van die avond in de Sail Inn bar, ondervraagd door de politie. Ze zeggen van niets te weten en worden al snel met rust gelaten. Maar dit is de eerste keer, dat er wél sporen naar hen te herleiden zijn. Ze raken licht in paniek en verkopen meteen hun busje, het voertuig waarin de meeste moorden zijn gepleegd.
Ruim een week na de moord op Virginia worden in de Limerick Canyon de lichamen gevonden van Stacey en Karen, de meisjes die hun eerste zuurverdiende geld wilden uitgeven in een winkelcentrum, toen ze werden aangesproken door Charlene. Dit nieuws bereikt ook Charlene Gerald. Hoewel er geen enkel spoor naar hen leidt, zien ze dat rechercheurs druk bezig zijn met het onderzoeken van hun moorden. Ze raken nog meer in paniek, wat de nodige druk geeft in hun relatie. Gerald wordt steeds gewelddadiger naar Charlene toe. Dit gebeurt ook, als Charlenes moeder Mercedes op bezoek is bij het stel. In haar bijzijn krijgt het stel ruzie en wurgt Gerald zijn vrouw met zijn blote handen. Mercedes pakt het pistool, dat op de tafel ligt en slaat Gerald er hard mee op zijn hoofd. Daarna neemt ze haar dochter mee naar haar ouderlijk huis. Als Gerald een paar dagen later met een minnares naar Oregon vertrekt gaat Charlene weer terug naar hun woning aan de Woodhollow Way.
Een week nadat Charlene en Gerald uit elkaar zijn, wordt het lichaam gevonden van Virginia Mochel. De politie ziet, dat er visdraad om haar polsen, enkels en hals zit en moet meteen denken aan het verhaal van Charlene en Steven Feils. Zij vertelden in een eerder verhoor, dat ze voordat ze naar de Sail Inn bar waren geweest, hadden gevist op de Sacramento River. De rechercheur gaat naar het appartement van de Feils, maar treffen daar alleen Charlene aan. Zij vertelt, dat ze niet meer samen is met Steven, maar dat ze niets weet van de moord. Ze zegt het heel erg te vinden, dat zo’n leuke dame zomaar is vermoord. De rechercheur gelooft haar en gaat niet verder op zoek naar Steven.
Een paar weken later komen Charlene en Gerald weer bij elkaar. En alsof er niks gebeurd is, gaan ze door met een volgend duister plan. Op 1 november 1980 gaan ze op pad naar het Arden Fair winkelcentrum in Sacramento. Omdat ze hun busje hebben verkocht, gaan ze nu met Charlenes Oldsmobile, een typisch Amerikaanse auto. De hele dag lopen ze rond in het immense grote centrum met meer dan 100.000 m2 aan winkelruimte, maar ze vinden geen slachtoffer dat Gerald aanstaat. Het is rond middernacht en ze geven het bijna op, als ze twee studenten zien lopen. Het zijn echter geen twee meiden, maar een jongen en een meisje. De 22-jarige Craig Miller en zijn 21-jarige verloofde Mary Sowers komen net terug van een feestje bij hun studentenvereniging. Gerald loopt naar hen toe, trekt zijn pistool en maant ze met hem mee te lopen naar de Oldsmobile. Craig en Mary doen wat hij zegt, in de hoop, dat hun medewerking zal zorgen voor de minste gevolgen. Zonder worsteling stappen ze in de auto. In tegenstelling tot hun busje kan alles wat er in de auto gebeurt worden gezien door eventuele getuigen. Dat gebeurt dan ook. Een medestudent, die ook net het feestje heeft verlaten, Andy Beal, loopt naar de Oldsmobile en vraagt aan Craig of hij hulp nodig heeft. Craig is bang, dat Gerald zijn pistool zal gebruiken en zegt tegen Andy dat hij weg moet gaan. Vervolgens duwt Charlene hem weg, slaat hem in zijn gezicht en zegt dat hij zich niet met hun zaken moet bemoeien. Daarna stapt Charlene achter het stuur en scheurt weg. Andy vertrouwt het niet en schrijft voor de zekerheid het kenteken van de auto op.
Charlene rijdt ondertussen over de Highway 50 in zuidelijke richting. Ze zet de auto aan de kant als ze in een afgelegen gebied zijn aangekomen dichtbij Bass Lake, ruim 200 kilometer van Sacramento. Gerald commandeert Craig uit te stappen en naar voren te lopen. Als Craig een paar passen heeft gezet, schiet Gerald hem drie keer in zijn achterhoofd. Gerald stapt weer in en Charlene rijdt weg, terug naar hun appartement in Sacramento. Daar aangekomen neemt Charlene plaats op de bank in de woonkamer en gaat tv kijken. Gerald neemt Mary mee naar de slaapkamer, waar hij haar gewelddadig seksueel misbruikt. Als Gerald klaar is, rijden ze met zijn drieën naar een afgelegen gebied zo’n 100 kilometer ten noorden van Sacramento, in Placer County. Daar vermoordt hij Mary op dezelfde manier als haar verloofde. Charlene en Gerald gooien het pistool weg en maken hun appartement en auto schoon. In hun ogen kan hen niets gebeuren.
Arrestatie en rechtszaak
Ze weten echter niet, dat Andy Beal inmiddels naar de politie is gegaan om te vertellen wat hij heeft gezien en het kenteken van de auto door te geven. De auto staat op naam van Charlenes vader Charles, waar de politie dan ook de volgende ochtend al op de stoep staat. Hij vertelt, dat de auto wordt gebruikt door zijn dochter Charlene. Terwijl de rechercheur nog bij Charles thuis is, komt Charlene aanrijden in haar Oldsmobile. Hoogzwanger beantwoordt ze de vragen van de rechercheur, waarbij ze ontkent iets met de verdwijning van Craig en Mary te maken te hebben. Ze zegt dat ze de avond ervoor met haar man Steven naar de film is geweest met zijn auto, een rode Triumph. Ze laat zelfs de rechercheur haar auto doorzoeken, maar deze is uiteraard helemaal schoon. De rechercheur heeft niets om Charlene vast te houden, maar zegt haar wel in Sacramento te blijven voor eventuele andere vragen.
De rechercheur gaat naar het politiebureau en zoekt daar naar een foto van Steven Feil. Hij gebruikt deze foto in een line-up en Andy Beal pikt hem er meteen uit als de man die zijn vrienden heeft ontvoerd. Op diezelfde dag wordt het lichaam van Craig gevonden bij Bass Lake. De politie heeft is meer op zoek naar ontvoerders, maar naar moordenaars. Ze rijden meteen naar het appartement van het stel, maar Gerald en Charlene zijn de staat al ontvlucht. Ze hebben hun auto achtergelaten op een parkeerplaats en zijn met de bus onderweg naar Salt Lake City Utah.
Rechercheurs doen onderzoek naar de achtergrond van Gerald en Charlene. Zo komen ze terecht bij een bar, waar Gerald ooit werkte. Zijn oud-collega’s vertellen de politie, dat hij weleens met een pistool in het plafond schoot om klanten die in slaap waren gevallen te wekken. Tot hun verbazing vinden ze in het plafond van de bar nog een kogel. Na onderzoek blijkt deze kogel uit hetzelfde pistool afkomstig te zijn, als waarmee Craig Miller is doodgeschoten.
Gerald en Charlene zijn in allerijl gevlucht en niet nagedacht over hoe ze moeten overleven. Na een paar dagen is hun geld op. Charlene belt haar ouders voor hulp. Zij doen alles voor hun dochter en maken, zonder de politie te waarschuwen, $500,- over. Met dit geld vluchten Gerald en Charlene van Salt Lake City via Denver, Colorado en Omaha naar Nebraska. Daar is hun geld weer op.
Ondertussen is ook het lichaam van Mary Sowers in Placer County gevonden. Ook zij is hetzelfde wapen vermoord als haar verloofde Craig. Charlenes ouders beginnen zich inmiddels af te vragen of ze wel het juiste doen met hun dochter helpen vluchten. Ze besluiten om toch de politie op de hoogte te stellen, omdat ze zich zorgen maken over de veiligheid van de hoogzwangere Charlene. Ze vertellen de politie alles wat ze weten, inclusief de de werkelijke namen van Charlene en Steven Feil. Als Charlene haar ouders weer belt om meer geld te vragen, informeren zij meteen de FBI en de politie van Sacramento. Ze geven door naar welk kantoor van Western Union in Nebraska ze zojuist weer $500,- hebben overgemaakt.
Op 17 november 1980 gaat Charlene naar het Western Union kantoor in Nebraska om het geld op te halen. Nog voordat ze de bank kan betreden komen er van alle kanten FBI-agenten op haar af en arresteren haar. Even verderop in de straat staat Gerald op haar te wachten en ook hij wordt al snel opgepakt. Na hun arrestatie worden ze afgevoerd naar Californië. Ze worden allebei aangeklaagd voor de moord op Craig Miller en Mary Towers. Ze ontkennen beiden schuld. Ook weigeren ze mee te werken met het onderzoek van de politie.
In afwachting van haar rechtszaak bevalt Charlene op 17 januari 1981 van hun zoontje. Ze noemt hem Gerald Gallego jr. Hiermee geeft ze aan nog steeds loyaal te zijn naar haar man. Charlenes ouders krijgen de voogdij over hem. Een paar weken nadat haar zoontje bij haar is weggehaald verandert er iets in Charlene. Ze besluit dat het tijd is om helderheid te scheppen. Of dit besluit door haar zoontje, haar geweten of eventuele voordelen bij de rechtszaak komt is niet bekend. Ze wil een deal sluiten. Ze wil vertellen over alle moorden die ze gepleegd hebben én tegen haar man getuigen tijdens de rechtszaak in ruil voor strafvermindering. Na enige aarzeling gaan de aanklagers akkoord. Ze hebben immers alleen bewijs tegen hen voor de moord op Craig en Mary, niet voor de andere moorden. In ruil voor de bekentenis zal Charlene alleen aangeklaagd worden voor de moord op Craig en Mary en daar de laagst mogelijke straf voor krijgen.
Charlene begint stukje bij beetje te vertellen over elke moord die ze gepleegd hebben. Hierbij geeft ze aan, dat haar rol minimaal is, dat ze zelf nooit iemand heeft vermoord en dat ook zij slachtoffer was van haar gewelddadige man. Eerst vertelt ze alle details over de moord op Craig en Mary. Deze waren al grotendeels bekend bij de politie. Maar dan vertelt over de moord op Kippi Vaught en Rhonda Scheffler, de tieners die ze oppikten bij een winkelcentrum in Sacramento in 1978. Charlene en Gerald zijn nooit in beeld gekomen voor deze moorden. Zonder Charlenes bekentenis zouden deze moorden nooit zijn opgelost. Datzelfde geldt voor de moord op Brenda Judd en Sandra Colley, die werden opgepikt op een kermis in Reno Nevada in 1979. Tot haar bekentenis werden deze meisjes nog steeds gezien als weggelopen tieners, ook omdat hun lichaam nooit zijn gevonden. Charlene gaat met de rechercheurs mee naar de plek waar zij destijds met de bus stond te wachten, terwijl Gerald hen vermoordde. Hun lichamen worden pas in 2000 gevonden. Ze vertelt over de moord op Stacy Redican en Karen Chipman-Twiggs, die hun eerste loon wilden spenderen in een winkelcentrum. Charlene geeft de rechercheurs een stuk overgebleven touw, waarmee de meisjes zijn vastgebonden door Gerald. Dit blijkt overeen te komen met het touw dat destijds om de polsen en enkels van de meisjes zijn gevonden, waardoor duidelijk wordt, dat zij deze moord inderdaad hebben gepleegd. Tot slot vertelt ze over Linda Aguilar, die ze oppikten in Oregon én over de moord op bardame Virginia Moghel, de zaak waarin ze beiden meerdere keren zijn verhoord, maar waarbij hun betrokkenheid niet bewezen kon worden.
Na haar bekentenis besluiten de aanklagers van de staten waar de moorden zijn gepleegd om hen alleen aan te klagen voor de moord op Craig en Mary in Californië en voor de moord op Karen en Stacey in Nevada. Bij deze vier moorden is er in hun ogen genoeg bewijs om de bekentenis van Charlene te ondersteunen. Charlene krijgt een gevangenisstraf van zestien jaar en acht maanden voor de moord op Craig en Mary.
Tijdens de rechtszaak tegen Gerald Gallego in Californië voor de moord op Craig en Mary besluit Gerald om zijn eigen verdediging te voeren. Hij doet afstand van zijn recht om een openingspleidooi te houden. Ook verhoort hij niet de getuigen die door de aanklagers zijn opgeroepen, waaronder de ouders van Charlene. Wel onderwerpt hij Charlene zes dagen lang aan een kruisverhoor. Zo beweerde Charlene, dat zij meedeed met de moorden omdat ze doodsbang was voor Gerald. Volgens haar domineerde en mishandelde hij haar voortdurend, waardoor ze geen kant op kon. Gerald probeert om haar af te schilderen als degene, die daadwerkelijk verantwoordelijk was voor de moorden. Volgens hem hangt ze nu het slachtoffer uit om zelf strafvermindering te krijgen. Hij leest liefdesbrieven voor, die Charlene hem had gestuurd vanuit de gevangenis en beschuldigt haar een junk te zijn die lesbische relaties aangaat met medegevangenen. Deze manier van verdediging voeren zorgt ervoor dat zijn geloofwaardigheid in twijfel wordt getrokken door de jury. In zijn slotpleidooi geeft Gerald toe, dat hij juridisch gezien niet opgewassen is tegen de aanklagers, maar dat hij de jury vraagt hem toch te geloven. Dat doet de jury niet. Op 21 juni 1983 krijgt hij de doodstraf voor de moord op Craig Miller en Mary Sowers.
Geralds tweede proces in Nevada waar hij wordt aangeklaagd voor de moord op Stacy Redican en Karen Chipman-Twiggs begint op 23 mei 1984. Dit keer maakt hij wel gebruik van een advocaat. Een proces, waarbij de doodstraf wordt geëist is kostbaar. Als de bevolking van Nevada hoort, dat ze om deze reden niet de doodstraf willen eisen, zamelen ze $20.000,- in. Hierdoor vindt alsnog het gewenste proces plaats. Gerald krijgt ook voor deze dubbele moord de doodstraf.
Ondanks de twee doodvonnissen blijft Gerald volhouden niets met de moorden te maken te hebben. Hij maakt gebruik van elke hoger beroep, dat voorhanden is, maar in 1999 als hij uitgeprocedeerd is, blijven beide vonnissen staan. Tijdens zijn hoger beroep wordt Gerald psychologisch getest. De psycholoog getuigt tijdens de rechtszaak dat Gerald PTSS heeft overgehouden aan zijn jeugd vol misbruik en mishandeling. Dit in combinatie met meerdere hoofdletsels zou ervoor kunnen hebben gezorgd, dat Gerald in zijn latere leven niet in staat is geweest om de juiste afwegingen te maken en een normaal normbesef te ontwikkelen.
Gerald Gallego wordt nooit geëxecuteerd. In 2002 wordt bij hem darmkanker geconstateerd. Gerald weigert een behandeling en sterft op 18 juli 2002 op 56-jarige leeftijd.
Charlene komt op 17 juli 1997 vrij, nadat ze haar straf heeft uitgezeten. Ze neemt een nieuwe identiteit aan. Volgens haar doet ze dit om zichzelf te beschermen tegen Geralds familie. Inmiddels is ze opnieuw getrouwd en leeft een anoniem leven. In 2013 overlijdt de zoon van Charlene en Gerald aan verwondingen die hij opliep als militair in Afghanistan.
Aanbevolen
Onderstaande documentaire geeft een goed beeld van de misdaden van Charlene en Gerald Gallego.