Naam: Randy Steven Kraft
Bijnaam: The Scorecard Killer
Geboren: 19 maart 1945, Long Beach Californië
Aantal moorden: 16-67
Straf: Doodstraf
Jeugd
Randy Steven Kraft wordt geboren op 19 maart 1945 in Long Beach Californië. Zijn ouders Opal en Harold Kraft hebben dan al drie dochters. Randy is een nakomertje en de enige jongen van het gezin. Hij krijgt dan ook volop aandacht van zussen. Soms lijkt het wel of hij vier moeders heeft. Zijn vader heeft nooit belangstelling gehad voor zijn zoon. Hij werkt veel en als hij wel thuis is is de band met Randy koud en afstandelijk. Zijn vader werkt als productiemedewerker bij de Douglas Aircraft Company. Zijn inkomen is bescheiden. Om dit wat aan te vullen werkt Opal ook. Ze heeft vaak meerdere banen tegelijk. Toch vindt ze altijd tijd om spelletjes met haar kinderen te doen en het thuis gezellig te maken. Opvallende afwezige als het gezellig is, is vader Harold.
Als Randy één jaar oud is, wordt hij naar het ziekenhuis gebracht met een gebroken sleutelbeen. Zijn moeder geeft geen oorzaak voor de breuk. In datzelfde jaar wordt hij naar een arts gebracht, omdat hij volgens zijn moeder van de trap is gevallen. Een paar weken daarna wordt hij geholpen aan een hoofdwond, die hij bij weer een ander incident heeft opgelopen. Tegenwoordig zouden artsen alert zijn als een kind in zo’n korte tijd met meerdere ernstige verwondingen langskomt. In die tijd werd er geen acht op geslagen.
In 1948, als Randy drie jaar oud is, verhuist het gezin van Long Beach naar Westminster, zo’n 30 kilometer verderop. Het is een klein, zeer conservatief stadje, waar het christelijke geloof heel belangrijk is. De familie Kraft sluit zich aan bij de Westminster First Presbyterian Church en nemen actief deel aan de geloofsgemeenschap. Moeder Opal maakt zelfs deel uit van het kerkbestuur.
Op zijn vierde gaat Randy naar de Midway City basisschool. Al snel zien zijn medeleerlingen en leraren, dat hij bijzonder intelligent is. Hij is nieuwsgierig, leergierig en slim en haalt hoge cijfers op school. Daarnaast zien ze ook, dat het een dominant en rigide kind is, dat temperamentvol en onvoorspelbaar kan reageren. Als hij twaalf is gaat hij naar de 17th Street Junior High School, waar hij versneld lessen mag volgen door zijn intelligentie. Eenmaal op de Westminster Highschool krijgt Randy steeds meer moeite met autoriteit. Als een leraar een opdracht geeft aan de leerlingen, is zijn standaardvraag waarom hij dit moet doen. Ook vindt hij dat sommige regels niet voor hem gelden. De lesstof heeft hij al snel onder de knie, waardoor hij zich verveelt in de klas. Randy ontwikkelt een door superioriteitsgevoel. Hij zoekt constant de grenzen op om te kijken hoe ver hij kan gaan voordat hij straf krijgt.
Vanaf zijn dertiende merkt Randy dat hij op jongens valt. Dit past niet binnen zijn conservatieve ideeën en al helemaal niet binnen de ideeën van de conservatieve familie en omgeving waar hij inzit. Hij besluit daarom om toch maar te gaan daten met meisjes.
In 1963 haalt hij zijn middelbare schooldiploma. Hij hoort bij de top tien beste studenten van zijn afstudeerjaar. Randy wil graag economie studeren aan het hoogaangeschrevene conservatieve Claremont Men’s College, een universiteit waar maar weinig studenten worden aangenomen. Dit lukt hem. Hij krijgt zelfs een beurs voor zijn studie, omdat hij deelneemt aan het ROTC, het Reserve Officers’ Training Corps. Studenten volgen een trainingsprogramma om later deel uit te kunnen maken van het Amerikaanse leger.
Naast zijn studie is Randy actief in de politiek. Hij is een sterke voorstander van de oorlog in Vietnam en sluit zich aan bij de Republikeinse partij. Hij neemt deel aan demonstraties voor de oorlog en maakt deel uit van het campagneteam van de Republikeinse presidentskandidaat Barry Goldwater. Vanaf zijn tweede jaar aan de universiteit beginnen zijn conservatieve ideeën steeds meer te verschuiven naar progressieve idealen. Hij zegt zelf, dat hij eigenlijk altijd al meer progressief was, maar dat hij zijn ouders wilde pleasen door met hun overtuigingen mee te gaan.
Rond diezelfde tijd, in 1964, gaat hij als barman werken in een cocktailbar in Garden Grove. Deze bar staat bekend als een gay-bar. Langzaamaan verandert hij van een rigide jongen naar een vrije man. Ook zijn uiterlijk verandert. Hij laat zijn haar groeien, draagt andere kleding en stort zich steeds meer op uitgaan en feestjes. Ook heeft hij rond deze tijd voor het eerst dates met mannen. Hij is steeds minder op school in Claremont te vinden en steeds meer in uitgaansgelegenheden in progressieve steden als Laguna Beach en Huntington Beach. Randy probeert zijn familie duidelijk te maken, dat hij op mannen valt door steeds vaker ‘een vriend’ mee te nemen als hij bij hen op bezoek gaat. Ze pikken zijn boodschap niet op.
In 1966 komt hij voor het eerst in aanraking met politie. Randy bezoekt een park in Huntington Beach, die bekend staat als een homo-ontmoetingsplek. In dit tijd is seks met iemand van hetzelfde geslacht verboden. In het park spreekt hij een man aan met de vraag om seks te hebben, maar deze man blijkt een undercoveragent, op zoek naar homoseksuele mannen die de wet overtreden. Randy wordt aangehouden en naar het bureau gebracht. Omdat hij geen strafblad heeft wordt hij zonder verdere aanklacht weer vrijgelaten.
In 1967 besluit Randy in de praktijk gehoor te geven aan zijn meer progressieve ideeën en wordt lid van de Democratische Partij. Hij gaat actief campagne voeren voor presidentskandidaat Robert F. Kennedy. Door deze activiteiten en actieve sociale leven besteed hij weinig aandacht aan zijn studie en lukt het hem niet om dat jaar af te studeren. In 1968 haalt hij uiteindelijk zijn bachelor in economie.
Destijds kreeg Randy een beurs voor zijn studie, omdat hij deelnam aan het ROTC. Nu hij zijn studie heeft afgerond moet hij zijn dienstplicht vervullen. Hij wordt gestationeerd Edwards Air Force Base in het zuiden van Californië. Hier krijgt hij een leidinggevende functie. Hij besluit echter om bij zijn collega’s en leidinggevenden uit de kast te komen. De reactie van zijn leidinggevenden is om hem om medische redenen te ontslaan. Dit komt hard binnen bij Randy. Hij probeert de grond van zijn ontslag nog aan te vechten, maar de luchtmacht weigert deze te wijzigen.
Rond diezelfde tijd vertelt hij ook zijn ouders en zussen dat hij op mannen valt. Zijn vader is woedend en kan niet geloven dat zijn zoon homoseksueel is. Zijn moeder keurt het af en denkt dat het maar een fase is. Zijn zussen wijten zijn homo zijn aan het feit, dat hij gestudeerd heeft aan een universiteit waar alleen maar mannelijke studenten zijn. Vooral zijn moeder en zussen willen hem niet kwijt, dus besluiten ze zijn seksualiteit te accepteren.
Na zijn ontslag bij de luchtmacht betrekt hij een appartement in Long Beach en gaat aan de slag als barman. Hij begint steeds meer te drinken en drugs te gebruiken. Zijn omgeving ziet hem veranderen. Hij lijkt geen remmingen meer te hebben.
Misdaden
In maart 1970 maakt hij zijn eerste slachtoffer. Op het strand van Huntington Beach ontmoet hij Joseph Alvin Fancher, een 13-jarige jongen uit Westminster. Alvin vertelt hem, dat hij van huis is weggelopen. Randy biedt aan, dat hij wel een tijdje bij hem mag wonen. Hij neemt Alvin mee naar zijn appartement, waar hij hem marihuana en pillen aanbiedt. Alvin is nieuwsgierig en slikt een grote hoeveelheid van de pillen. Daarna kleedt Randy hem uit en verkracht hem meerdere malen. Als Randy even later naar zijn werk moet, sluit hij Alvin op. De jongen weet echter te ontsnappen en vraagt mensen op straat om hulp. Zij bellen meteen een ambulance en hij wordt naar het ziekenhuis gebracht, waar zijn maag wordt leeggepompt. Daarna gaat hij naar de politie en doet aangifte van ontvoering en mishandeling. Hij durft niet te zeggen, dat hij verkracht is. Alvin schaamt zich en is bang, dat hij niet geloofd zal worden. Als de politie onderzoek gaat doen, maken ze een grote fout. Ze doorzoeken het huis van Randy zonder een huiszoekingsbevel te hebben. Randy kan niet worden aangeklaagd.
Ondanks dat hij niet vervolgd zal worden, is Randy geschrokken, dat hij betrapt is. Hij gaat bij zichzelf na wat hij fout heeft gedaan, waardoor dit kon gebeuren. Hij besluit zich een tijdje rustig te houden totdat hij een betere manier heeft gevonden om dit te voorkomen. Hij bedenkt zich om in het vervolg zwaardere middelen dan marihuana en pillen te gebruiken. Als hij zijn slachtoffers drogeert met valium en alcohol, kan hij ze wellicht beter onder controle houden.
Tegelijk wil hij niet altijd een barman blijven, dus besluit hij weer naar de universiteit te gaan om zijn lerarendiploma te halen. Daar ontmoet hij Jeffrey Paul Graves. Ze worden verliefd en krijgen een relatie. Hoewel Randy nooit gewelddadig is geweest naar zijn geliefde, ondervindt Jeffrey wel de onvoorspelbare kant van hem. Randy blijft soms dagen achtereen weg, zonder te melden wat hij gaat doen en zonder uitleg achteraf.
Na zijn opleiding gaat Randy aan de slag in de net opkomende computerindustrie. Door zijn intelligentie en nieuwsgierigheid wordt hij al snel een gewaardeerd collega, die zonder enig probleem de snelle ontwikkelingen in deze industrie kan bijbenen.
Dan is het 5 oktober 1971. Langs de Ortega Highway in het zuiden van Californië vindt de politie het naakte lichaam van de 30-jarige Wayne Joseph Dukette. Wayne is zo’n twee weken terug voor het laatst gezien. Hij werkte als barman in homobar The Stable in Sunset Beach. Het lichaam is in verre staat van ontbinding, waardoor eventuele tekenen van een misdrijf zijn vergaan. Wel wordt er een hoog alcoholpromillage in zijn bloed gevonden. Zijn dood wordt dan ook afgedaan als een acute alcoholvergiftiging.
Totdat de politie twaalf jaar later de multomap van Randy Kraft vindt met zijn zogenaamde Scorecard. Bovenaan deze lijst staat: Stable. Zou hij de eerste van vele slachtoffers zijn van Randy Kraft. Vanaf begin jaren 70 begonnen er lichamen op te duiken van tientallen jonge mannen, die waren vermoord. Velen van hen leken uit een rijdende auto te zijn gegooid. Zo wordt zo’n vijftien maanden na Wayne Dukette op 26 december 1972 het lichaam gevonden van de 20-jarige marinier Edward Daniel Moore. Hij werd twee dagen eerder voor het laatst gezien op zijn kazerne in San Diego. Aan zijn verwondingen is te zien, dat hij uit een rijdende auto is geduwd. Zijn polsen en enkels zijn vastgebonden en hij is met een bot voorwerp op zijn hoofd geslagen. Hij is vermoord door verwurging. Op zijn lichaam worden tientallen bijtsporen gevonden en er is een sok in zijn anus gestopt.
Zes weken later op 6 februari 1973 wordt het lichaam van een niet geïdentificeerde man van begin twintig gevonden langs de Terminal Island Freeway in Wilmington. Ook hij is gewurgd en heeft een sok in zijn anus.
Weer twee maanden later, op 14 april 1973 wordt het lichaam van de 17-jarige Kevin Clark Bailey gevonden langs een weg in Huntington Beach. Hij is anaal verkracht, daarna verstikt en vervolgens is zijn penis afgesneden. Acht dagen later wordt er nog een lichaam gevonden van een niet geïdentificeerde jongeman. Hij is in stukken gehakt.
Hoewel het allemaal vermoorde jonge mannen zijn, die allemaal misbruikt zijn en gedumpt langs de kant van een snelweg in het zuiden van Californië, werden deze moorden nooit met elkaar in verband gebracht.
Drie maanden later, in juli 1973 verdwijnt de 20-jarige Ronald Wiebe. Hij ging vanaf zijn ouderlijk huis naar een bar en wordt nooit meer gezien. Twee dagen later wordt zijn lichaam gevonden langs de 405 Freeway. Hij is seksueel misbruikt en gewurgd. In de volgende anderhalf jaar worden er nog eens vier lichamen gevonden van vermoorde jongemannen langs één van de vele snelwegen in het zuiden van Californië. Het zijn Vincent Cruz Mestas, Malcolm Eugene Little, James Dale Reeves en Roger Edward Dickerson. Omdat ze niet allemaal op dezelfde manier zijn vermoord, worden ze niet gelijk aan elkaar gelinkt. De één is gewurgd, de ander verstikt. Sommigen zijn geslagen of gemarteld, anderen niet, sommigen vastgebonden aan polsen en enkels, maar niet allemaal. Opvallende gruwelijke details als verminkte of afgesneden genitaliën of het stoppen van een sok in de anus komen soms wel en soms niet voor.
De achtergronden van de slachtoffers zijn ook verschillend. Sommigen zijn militair, sommigen homoseksueel, sommigen weggelopen van huis, sommigen dakloos. Wat ze allemaal gemeen hebben is, dat ze alleen waren toen ze door hun moordenaar werden opgepakt. Er zijn geen getuigen en geen verdachten.
In januari 1975 worden weer twee lichamen gevonden. Het eerste lichaam is van John William Seras. De jongeman wordt voor het laatst gezien in een bus in Long Beach. De volgende dag wordt hij gewurgd gevonden op het strand van Sunset Beach met een vreemd voorwerp dat uit zijn anus steekt. Sleepsporen langs het strand dichtbij waar zijn lichaam werd gevonden, suggereren dat twee personen het lichaam van John in het water hebben gelegd. Twee weken later wordt het lichaam gevonden van Craig Jonaitis. Hij wordt gewurgd met een touw gevonden op de parkeerplaats van het Golden Sails Hotel in Long Beach.
Dit brengt het totaal aantal slachtoffers binnen vier jaar op veertien. De politie begint zich af te vragen of alle slachtoffers door dezelfde seriemoordenaar zijn gepleegd. Er wordt een taskforce ingeschakeld, met gespecialiseerde rechercheurs en een FBI profiler. Volgens de profiler hebben ze te maken met een methodische georganiseerde lustmoordenaar met een bovengemiddelde intelligentie, die waarschijnlijk al eens opgenomen is geweest in een psychiatrische instelling.
Op 29 maart 1975 zijn een groepje vrienden wat aan het rondhangen in Long Beach. Op de parkeerplaats staat een Ford Mustang en de bestuurder vraagt aan twee van de jongens of ze een biertje willen. Keith Crotwell en Kent May stappen in. Ze rijden wat rond met zijn drieën terwijl de twee jongens hun biertje drinken en wat valium nemen, die de chauffeur hen aanbiedt. Een tijdje later keert de auto terug naar de parkeerplaats. Kent May wordt uit de auto gegooid en de auto rijdt weg met alleen nog Keith Crotwell en de bestuurder erin. Zes weken lang wordt er niets van Keith vernomen, totdat zijn hoofd wordt teruggevonden in de jachthaven van Long Beach. De vrienden van Keith, die die avond ook wat aan het rondhangen waren in Long Beach besluiten op onderzoek uit te gaan. Ze sporen de Ford Mustang op en informeren de politie. De bestuurder, Randy Kraft wordt verhoord. Hij vertelt de politie, dat hij en Keith Crotwell een tijdje hebben rondgereden die avond. Na een tijdje kwamen ze vast te zitten in de modder op een zandpad, volgens Randy. Keith zou de auto hebben verlaten en toen hij naar een tankstation ging om een sleepwagen te bestellen. De politie gelooft het verhaal van Randy niet. Ze leggen de zaak voor aan het openbaar ministerie om Randy Kraft te vervolgen voor de moord op Keith Crotwell. Er is echter geen fysiek bewijs voor zijn betrokkenheid en een moordwapen wordt niet aangetroffen. De officier van justitie weigert de zaak in behandeling te nemen. De dood van Keith wordt afgedaan als een verdrinking en Randy Kraft blijft op vrije voeten. De rechercheurs en de vrienden van Keith blijven overtuigd van Randy’s betrokkenheid.
Een paar maanden later, in juni 1975 wordt Randy opgepakt wegens ontucht en zit vijf dagen vast. In oktober 1975 worden skeletresten gevonden dichtbij de plek, waarvan Randy zei dat hij Keith voor het laatst heeft gezien. Deze resten zullen pas in 1983 worden geïdentificeerd als Keith Crotwell.
Op 31 december 1975 verdwijnt de 22-jarige Mark Hall. Mark wordt voor het laatst gezien als hij op een bank ligt bij een nieuwjaarsfeestje in San Juan Capistrano, in het zuiden van Californië. Drie dagen later wordt zijn lichaam zo’n 100 kilometer verderop vastgebonden aan een boom gevonden. Zijn lichaam lijkt geposteerd te zijn om de vinder te shockeren. Hij is afschuwelijk toegetakeld. Mark is overleden door verstikking, doordat er aarde en bladeren diep in zijn luchtpijp zijn geduwd. Hij is verkracht, zijn geslachtsdelen zijn afgesneden en in zijn anus gestopt. Zijn geslachtsdelen, gezicht en borst zitten vol brandplekken, die zijn aangebracht met een sigarettenaansteker van een auto. Zijn benen zitten vol met diepe sneden, die zijn toegebracht met een glas van een kapotte fles. Uit autopsie blijkt, dat hij tijdens een groot gedeelte van de marteling nog in leven was. Hij blijkt een alcoholpromillage van 0,67 promille en valium in zijn bloed te hebben, wat in principe dodelijk kan zijn. Normaal gesproken is het onmogelijk om zelf zoveel te drinken, dat je aan dit promillage komt. Het lijkt er dus op, dat er een grote hoeveelheid drank aan hem is toegediend.
Om het voor de politie nog lastiger te maken, is Randy Kraft niet de enige seriemoordenaar van jonge mannen in Californië in de jaren 70. In 1977 geeft Patrick Kearney zichzelf aan bij de politie. Hij wordt de Trashbag Killer genoemd, omdat de lichamen van zijn slachtoffers voornamelijk in vuilniszakken werden gedumpt. Hij bekent 35 moorden te hebben gepleegd en krijgt levenslang. De politie hoopt dat het voor jonge mannen nu veiliger zal zijn op straat, maar ze zijn er verre van zeker van, dat hij de enige seriemoordenaar is, die het op jongens heeft gemunt. Zijn slachtoffers zijn allemaal vermoord door een pistoolschot tegen hun slaap en zijn niet verminkt. Patrick zegt, dat hij niet zo walgelijk is als de moordenaar die deze slachtoffers achterlaat en wil hier niet mee in verband worden gebracht.
Na de moord op Mark Hall op oudejaarsdag 1975 blijft het een jaar lang rustig wat de moorden van Randy Kraft betreft. Het zou kunnen, dat dit te maken heeft met een nieuwe liefde in zijn leven. Zijn relatie met Jeffrey Graves is in 1975 geëindigd en begin 1976 krijgt hij een relatie met de 19-jarige leerling bakker Jeff Seelig. Ze gaan al snel samenwonen in Laguna Hills, in het zuiden van Californië. Ook krijgt Randy een nieuwe baan. Hij gaat werken voor een ruimtevaartbedrijf. Voor zijn werk moet hij veel reizen, vooral in de staten Michigan en Oregon.
In december 1976 vermoordt Randy Paul Fuchs, waarna het weer ruim een jaar rustig blijft. In april 1978 begint er weer een nieuwe moordgolf. In de komende twee jaar worden er weer negen lichamen van jonge mannen gevonden. De politie denkt in 1980 de dader van de gruwelijke moorden te hebben. In de zomer van dat jaar wordt William Bonin opgepakt. Hij bekent 21 moorden te hebben gepleegd. Zijn bijnaam is The Freeway Strangler, omdat hij zijn slachtoffers dumpte langs de kant van de weg.
Twee maanden na de arrestatie van Bonin wordt al weer een volgend slachtoffer ontdekt. De rechercheurs kunnen weer van voren af aan beginnen. In de jaren erna zullen er nog vele volgen.
Niet alleen de rechercheurs in Californië zitten met hun handen in het haar, maar ook in Grand Rapids in Michigan worden lichamen gevonden. Op 7 december 1982 bezoeken de neven Dennis Alt en Christopher Schoenborn het Amway Grand Plaza hotel voor een tuinbouwbeurs. Twee dagen later worden hun lichamen gevonden in een open veld, dichtbij het hotel. De één is naakt, van de ander is de broek omlaag getrokken. In de penis van Christopher Schoenborn wordt een balpen aangetroffen. De jongens komen uit gerespecteerde families uit de buurt en de schok is dan ook groot, als ze beiden vermoord en verminkt worden teruggevonden. Eén van de jongens is een lokale bekende worstelaar. Hoe is het de dader gelukt om twee gezonde sterke jonge jongens te doden? Uit toxicologisch onderzoek blijkt later, dat beide jongens alcohol en valium in hun bloed hadden. De combinatie van deze middelen kan ervoor hebben gezorgd, dat ze de mannen bewusteloos waren. De rechercheurs van Grand Rapids hebben geen spoor die naar een dader kan leiden. Ze nemen contact op met politiekorpsen door de hele VS om te kijken of hier gelijkaardige moorden hebben plaatsgevonden.
Als de politie van Oregon hoort over de arrestatie van Randy Kraft, reizen ook zij af naar Californië. In hun staat zijn tenminste zes vergelijkbare moorden gepleegd. Als ze bij de spullen kijken die in Randy’s woning zijn gevonden, zien ze een fotocamera, die afkomstig is van de 17-jarige Michael Sean O’Fallon. De initialen van zijn moeder staan in de camera gegraveerd. De uit Denver afkomstige Michael werd op 17 juli 1980 vermoord en de volgende dag gevonden net buiten Salem, de hoofdstad van Oregon. Hij is gewurgd en er werd een grote hoeveelheid alcohol en valium in zijn bloed aangetroffen.
Naast de items, die in zijn huis zijn gevonden, worden er ook slachtoffers herkend op de foto’s die in Randy’s auto zijn gevonden. Op negen foto’s is Robert Wyatt Loggins geposeerd in pornografische posities te zien. Zijn lichaam werd in september 1980 gevonden in een vuilniszak, die dichtbij marinebasis El Toro is gedumpt. De foto’s zijn genomen in het huis van Randy. Op alle foto’s zijn de ogen van Robert gesloten. Het is onduidelijk of hij hier bewusteloos of overleden is.
Arrestatie en rechtszaak
op 14 mei 1983 rond 1 uur ’s nachts rijden officer Sterling en sergeant Howard over de I-5 in Misson Viejo Californië. Ze zien een bruine Toyota Celica slingerend over de weg rijden. De agenten rijden erachter aan en verwachten een simpele DUI te moeten doen, een Driving Under Influence. Ze manen de bestuurder om zijn auto langs de kant van de weg te zetten. De automobilist identificeert zichzelf als Randy Kraft. Als hij zijn auto uitstapt gooit hij nog snel het bierflesje leeg, dat hij in zijn hand had. Het valt de agent op, dat Randy’s broek is losgeknoopt. Officer Sterling onderwerpt Randy aan de zogenaamde Field Sobriety Test. Deze bestaat uit drie onderdelen. Als eerste laat hij Randy over een rechte lijn lopen. Dit lukt hem niet. Daarna vraagt hij hem op één been te gaan staan. Ook mislukt. Als laatste vraagt hij Randy om een pen te volgen, die hij voor zijn ogen heen en weer beweegt. Na twee keer links en rechts te hebben gekeken, lukt hem dat ook niet meer.
Terwijl officer Sterling Randy in de boeien slaat en in de politieauto zet, kijkt sergeant Howard in de Toyota Celica. Op de passagiersstoel zit nog een man. De man heeft zijn ogen dicht, een jas op zijn schoot en zijn hoofd is voorovergebogen. Aan zijn voeteneinde liggen meerdere lege bierflesjes en een halflege pot Lorazepam-tabletten, een middel dat werkt als angstremmer en slaapmiddel. Sergeant Howard probeert de man wakker te maken door wat aan zijn arm te schudden. De man reageert niet. Wel voelt de agent, dat de man wat onderkoeld is. Hij pakt de jas van zijn schoot en ziet dat zijn broek is opengeknoopt en zijn geslachtsdelen blootliggen. Er zit een grote snee in zijn penis, die nog maar net lijkt te zijn aangebracht. Ook ziet de agent, dat de polsen en enkels van de man zijn vastgebonden met een schoenveter en dat de man wurgstriemen in zijn keel en nek heeft. Als hij zijn vingers op de pols van de man legt, voelt hij geen hartslag. De man is dood.
Randy Kraft wordt afgevoerd naar het bureau en vastgezet wegens dronkenschap. Hij weigert iets te zeggen over de man op de passagiersstoel, dus rechercheurs zullen zelf moeten achterhalen wat er gebeurd is en of Randy hier iets mee te maken heeft.
Het lichaam van de dode man wordt naar het laboratorium gebracht voor autopsie. Daar zien ze, dat de man is vermoord door verwurging met een riem. Hij heeft een grote hoeveelheid alcohol en Lorazepam in zijn bloed. De snee in de penis is aangebracht met een mes, waarschijnlijk vlak voordat de arrestatie plaatsvond. Het zou kunnen zijn, dat Randy Kraft niet slingerde vanwege dronkenschap, maar omdat hij op dat moment de penis van zijn passagier aan het afsnijden was. De overleden man wordt geïdentificeerd als de 25-jarige marinier Terry Lee Gambrel, die gestationeerd was op luchtmachtbasis El Toro.
Ondertussen wordt ook de bruine Toyota Celica onderzocht. Het eerste wat ze vinden is een broekriem. De striemen in de nek van Terry blijken overeen te komen met de breedte van deze riem. Dat is genoeg om Randy Kraft twee dagen later op 16 mei te arresteren in zijn cel.
Maar ze vinden meer. De mat, die aan het voeteneind bij de passagiersstoel op de grond ligt, zit onder het bloed. Dit bloed blijkt niet van Terry Lee Gambrel te zijn. Het wordt nog erger. Onder deze mat liggen tientallen foto’s van naakte jongens, die bewusteloos of misschien wel dood zijn. Is Randy Kraft niet alleen een moordenaar, maar een seriemoordenaar? Dit vermoeden wordt verstevigd als ze in de kofferbak van de auto een multomap vinden. In deze map zit een gelinieerd A-4tje, waarop 61 begrippen en afkortingen staan.
De eerste naam op de kaart is Stable. Waarschijnlijk verwijst deze naam naar The Stables, de kroeg waar de 30-jarige Wayne Joseph Dukette werkte als barman. Zijn lichaam werd gevonden op 5 oktober 1971. De politie gaat ervan uit, dat dit de eerste moord is van Randy. Als tweede staat de code EDM op de lijst. De politie gaat ervan uit, dat dit verwijst naar de 20-jarige marinier Edward Daniel Moore, die rond kerst 1972 gewurgd en met een sok in zijn anus werd gevonden.
Als elfde op de lijst staat Parkinglot. Dit zou kunnen gaan om Keith Crotwell, die in 1975 samen met een vriend bij Randy instapte en waarvan zijn vrienden later de auto van Randy opspoorden. De code, die als 24e wordt genoemd is GR2. Waarschijnlijk gaat dit om de twee neven Dennis Alt en Christopher Schoenborn, die in Grand Rapids werden vermoord.
In totaal weet de politie 43 codes te ontcijferen en te koppelen aan cold cases, maar niet al deze slachtoffers zijn al geïdentificeerd. Ze hebben het idee, dat ze genoeg bewijs hebben om hem aan te klagen voor zestien moorden. Het onderzoek neemt zoveel tijd in beslag, dat de rechtszaak pas vijf jaar na zijn arrestatie in 1988 begint. Er worden 160 getuigen opgeroepen en zo’n 1000 bewijsstukken aangeleverd. Dit gaat van de foto’s tot aan de items die zijn gevonden in zijn huis, de 61 codes in zijn multimap en vingerafdrukken op moordwapens als riemen en schoenveters. Randy Kraft blijft ontkennen iets met de moorden te maken te hebben. Zijn verdediging zegt, dat het bewijs vooral indirect is. Ze dragen meerdere alibi’s aan, die Randy zou hebben op het moment van de moorden en beschrijven hem als een welbespraakt, hardwerkend en integer lid van de gemeenschap. Ze geven aan, dat ook de politie lang heeft gedacht dat de moorden aan seriemoordenaars als Patrick Kearney en William Bonin konden worden toegeschreven. De kans is groot dat er nog een seriemoordenaar rondloopt, maar dat dit niet Randy Kraft is. De rechtszaak neemt in totaal dertien maanden in beslag. De jury heeft elf dagen nodig om om al het bewijs te bespreken en tot een oordeel te komen. In augustus 1989 krijgt Randy Kraft zijn straf te horen. Hij krijgt de doodstraf voor zestien moorden.
De politie is ervan overtuigd, dat Randy bij een aantal moorden niet alleen heeft gehandeld. Zo zijn er slachtoffers bij, die ruim honderd kilo wegen. Het zou vrijwel onmogelijk zijn om zo’n lichaam in je eentje te verplaatsen. Bij een lichaam die op het strand van Sunset Beach is verplaatst zijn twee paar schoenafdrukken gevonden. Op andere lichamen van slachtoffers is te zien, dat ze uit een rijdende auto zijn gegooid, terwijl de auto minstens 70 kilometer per uur reed. Het is hoogstonwaarschijnlijk, dat de bestuurder van de auto dat in zijn eentje voor elkaar heeft gekregen zonder ongelukken te veroorzaken. Ook wordt er bij één slachtoffer sporen aangetroffen, die niet matchen met de bloedgroep van Randy. Dan zijn er nog de tientallen foto’s van slachtoffers, die vaak naakt met gesloten ogen in pornografische posities zijn afgebeeld. Er heeft zich nooit een fotograaf gemeld, die deze beelden heeft afgedrukt. Van Randy Kraft is bekend, dat hij zelf geen doka bezat en dat hij de techniek van foto’s ontwikkelen niet kende.
Eén van de mensen, die wordt verdacht van medeplichtigheid is Randy’s eerste vriend Jeffrey Graves. Zij hadden een relatie van 1971 tot 1975. Dit is de periode, waarin de zestien moorden plaatsvonden, waarvoor Randy is veroordeeld. Na de arrestatie van Randy heeft de politie hem meerdere keren ondervraagd. Jeffrey Graves overleed echter in 1987 aan de gevolgen van aids. Hij heeft altijd ontkend iets met de moorden te maken te hebben.
Na zijn rechtszaak wordt Randy Kraft in een dodencel van de San Quentin gevangenis geplaatst. Hij pakt elke kans aan om zijn doodstraf aan te vechten. Zijn laatste hoger beroep bij het Hoger Gerechtshof van Californië vond plaats in augustus 2000. Ook hier wordt zijn doodstraf bevestigd. De staat Californië is echter zeer terughoudend met het daadwerkelijk uitvoeren van executies. De laatste executie in de staat vindt plaats in 2006. Dan wordt seriemoordenaar Clarence Ray Allen geëxecuteerd. In 2019 wordt tekent de gouverneur van Californië officieel een document, waarin het moratorium op de doodstraf van kracht wordt. Dit houdt in, dat alle executies worden opgeschort.
Zelfs 40 jaar na de arrestatie van Randy Kraft zijn de onderzoekers nog steeds bezig met het ontleden van de Scorecard. In 2023 wordt een slachtoffer, die door de politie was gelinkt aan de code Iowa, geïdentificeerd als de 17-jarige Michael Ray Schlicht. In november 2022 stuurden onderzoekers zijn DNA-monster naar een particulier forensisch biotechnologiebedrijf. Zij konden hier een DNA-profiel van maken. De onderzoekers van het cold case team konden vervolgens in oktober 2023 de grootouders en zus van het slachtoffer achterhalen, waarna duidelijk werd dat het om Michael Ray Schlicht ging. Zijn lichaam werd in 1974 gevonden in Laguna Hills. Michael blijkt echter niet uit Iowa, maar uit Grand Rapids te komen.
Een ander slachtoffer, wiens lichaam in 2012 werd geïdentificeerd als de 18-jarige Oral Alfred Stuart wordt nu gelinkt aan deze code. Zijn lichaam werd ook in 1974 gevonden in Long Beach en hij is wel geboren in Iowa.
In 2025 wordt er weer een slachtoffer geïdentificeerd, ditmaal als de Engelse toerist Keith Jackson. Politie verbond hem al die jaren aan code 76, omdat zijn lichaam achter een Union-76 tankstation werd gevonden. Ze denken nu, dat hij hoort bij de code England. Wie er wel bij code 76 hoort, is niet bekend. Er werden meerdere lichamen achter dit tankstation gevonden, van wie de identiteit nog steeds niet bekend is.
Ook wordt in 2025 nog een slachtoffer uit Oregon geïdentificeerd. De destijds 30-jarige Larry Eugene Parks werd in 1980 dood gevonden langs de kant van de I-5 ten zuiden van Portland. Een jaar eerder was zijn familie hem uit het oog verloren. Tot aan zijn identificatie vorig jaar waren zij niet op de hoogte van wat er met Larry was gebeurd.
De nu 80-jarige Randy Kraft is in 2025 overgeplaatst van de dodencel in de San Quentin gevangenis naar de California Institution for Men in Chino. Sinds het moratorium voor de doodstraf in 2019 in uitgesproken, worden alle gevangenen die in een dodencel zitten overgeplaatst naar normale staatsgevangenissen. Hij houdt nog steeds vol nooit iemand vermoord te hebben. Zo vertelt hij in een recent interview, dat Terry Lee Gambrel, de man die op de passagiersstoel zat toen hij gearresteerd werd, niet dood was toen hij werd gearresteerd. Volgens hem is Terry pas later gestorven en probeert politie op deze manier alle schuld van alle moorden in zijn schoenen te schuiven. Hij beweert, dat hij al meer dan 40 jaar onschuldig vastzit.
Aanbevolen
Onderstaande documentaire geeft een goed beeld van de misdaden van Randy Kraft.