Naam: Craig Chandler Price
Bijnaam: The Warwick Slasher
Geboren: 11 oktober 1973, Warwick, Rhode Island VS
Aantal moorden: 4
Straf: 5 jaar cel, 15-25 jaar cel, 25 jaar cel
Jeugd
Hij groeide op in Warwick, Rhode Island. Slechts 1% van de inwoners was zwart.
Price was als kind al groot. Hij was goed in football, had veel vrienden en deed het goed op school. Hij spijbelde regelmatig, waardoor hij bleef zitten op school. ‘S nachts ging hij regelmatig op pad met vrienden om in te breken bij huizen in de buurt. Op zijn twaalfde werd hij hiervoor opgepakt. Zijn straf was een half jaar gezinstherapie. Sinds zijn twaalfde blowde hij regelmatig.
Price kreeg regelmatig te maken met racisme in de overwegend witte omgeving waar hij woonde. Op zijn dertiende deed hij mee met een fietsrace. Een van de toeschouwers begon racistische opmerkingen te maken. Price werd angstig en boos maar reageerde niet. Daarop begon dezelfde toeschouwer hem met golfballen te bekogelen. Hij zei tegen hem: ‘Die fiets heb je zeker gestolen?’ Toen hij weer niet reageerde stapte de toeschouwers met zijn vrienden in een auto en begonnen op Price in te rijden. Price viel van zijn fiets en vluchtte te voet. Toen hij later terugkwam was zijn nieuwe fiets vernield.
Toen hij dit thuis tegen zijn ouders vertelde werd er niet naar zijn woede over racisme geluisterd. Hij kreeg alleen een pak slaag omdat hij was gaan racen met zijn nieuwe fiets. Price slikte al zijn woede in, wat hij ook in volgende situaties van racisme zou doen.
Misdaden
In juli 1987 was Price aan het voetballen met vrienden. Verderop in de straat stond een auto geparkeerd. De man in de auto begon racistische opmerkingen naar Price te maken. Price was woedend maar deed niets.
Op 27 juli 1987 was de dertienjarige Price weer met vrienden buiten aan het spelen. Dezelfde man die voor hetzelfde huis geparkeerd stond maakte weer racistische opmerkingen. Weer deed Price niets. Toen hij thuiskwam werd hij zo boos dat hij actie wilde ondernemen. Hij wilde de auto van de man vernielen. Toen hij daar aankwam was de auto verdwenen. Hij zag dat er licht brandde in het huis waar de auto geparkeerd had gestaan. Ervan uitgaande dat de man en zijn familie daar zouden wonen sloop hij naar binnen. Hij pakte een koekenpan met idee het huis te vernielen maar deze was te zwaar. Daarop pakte hij een mes dat in de keuken lag.
De enige die thuis was was de 27-jarige Rebecca Spencer. Price liep naar haar toe en reageerde al zijn woede op haar af. Hij stak haar 58 keer met een mes. Hij gooide het mes en de koekenpan weg en vluchtte naar huis. Daar gooide hij zijn bebloede kleren weg, ging naar zijn kamer en rookte een joint.
De volgende dag werd Rebecca gevonden door haar broer Carl Battey. Er waren geen sporen achtergelaten waardoor de politie voor een raadsel stond.
In augustus 1989 kwam Price de 39-jarige Joan Heaten tegen samen met haar tienjarige dochter Jennifer en zevenjarige dochter Melissa. De ketting van de fiets van één van de dochters was eraf. Price zag dit, ging er naartoe en bood hulp aan. Terwijl hij de ketting van de fiets repareerde had hij het idee dat de vrouw hem wantrouwig aan zat te kijken. Price kreeg het idee dat dit was omdat hij zwart was. Een paar dagen later kwam hij haar weer tegen. Ook nu had hij het idee dat zij hem vreemd aankeek. Hij werd woedend dat hij als gevaar werd gezien, terwijl hij alleen maar had geholpen.
Op 1 september 1989 ging de vijftienjarige Price ‘s nachts naar het huis van Joan Heaten. Toen hij haar aantrof begon hij haar te wurgen. Joan vocht terug en beet Price in zijn arm. Price beet terug. Het gevecht maakte haar dochter. Gillend kwamen ze beneden. Joan schreeuwde dat ze de politie moesten bellen. Price pakte een mes en begon op Joan in te steken. Hij stak haar 57 keer. Vervolgens ging hij naar de dochters. Hij stak Jennifer 62 keer en Melissa 30 keer. Ook sloeg hij Melissa met een keukenstoel waardoor hij schedel verbrijzeld werd. Hij ging zo wild tekeer dat hij meerdere messen kapot had gestoken in de lichamen van zijn slachtoffers. Ook stak hij zichzelf in zijn hand tijdens het gevecht.
Hij bedekte de lichamen met een laken en kleed en verstopte de messen en later zijn eigen kleding in vuilniszakken en dumpte deze bij zijn huis. De volgende dag werden de lichamen gevonden door de moeder van Joan.
Arrestatie en rechtszaak
Beide moorden werden aan elkaar gelinkt door de politie. Dit keer waren er wel sporen achtergelaten. Er waren bloederige voetafdrukken in het huis aangetroffen. Ook was er bloed van de dader gevonden dus werd er vanuit gegaan dat de dader zich verwond had. In het daderprofiel stond dat de dader waarschijnlijk jong was en wit, omdat de meeste seriemoordenaars wit zijn en meestal slachtoffers van hun eigen huidskleur zochten.
Toen Price met zijn hand in het verband over straat liepen zag politie hem niet direct als de dader, aangezien hij zwart was, maar ondervroegen hem toch over zijn verwonding. Price vertelde dat hij een paar dagen eerder een autoruit had ingeslagen een paar straten verder. De politie trok dit na, maar vond hier geen melding van.
Mede hierdoor en ook omdat zijn schoenmaat paste bij de voetafdrukken die gevonden waren bij de plaats delict werd hij verhoord op het bureau. Price bleef hij zijn verhaal van de autoruit, maar een leugendetector wees uit dat hij loog. Toen ook zijn vingerafdrukken op de plaats delict werden gevonden werd hun huis onderzocht. Daar vonden agenten de vuilniszakken met zijn bebloede kleding en de messen.
Price werd meegenomen voor verhoor, samen met zijn ouders omdat hij minderjarig was. Rustig en met een kille stem beschreef hij elk detail van de moord op de moeder en haar kinderen. In eerste instantie ontkende hij de moord op Rebecca Spencer maar tijdens een later verhoor bekende hij ook deze moord te hebben gepleegd.
Hij kreeg de maximale straf voor een minderjarige: vijf jaar in een jeugdinrichting.
Bewoners van Warwick waren woedend dat hij zo snel weer vrij zou komen. Door hun protest werd binnen een maand een nieuwe wet aangenomen in Rhode Island. Minderjarige konden nu ook als volwassenen worden berecht als de misdaden daartoe aanleiding zouden geven. Deze wet gold niet met terugwerkende kracht voor Price.
Hoewel Price in 1994 vrij had kunnen komen zit hij nog steeds vast. Tijdens zijn verblijf in de gevangenis heeft hij meerdere malen medegevangenen aangevallen. Dit zorgde ervoor dat hij telkens weer een veroordeling kreeg en vast bleef zitten.
Hij zou in 2019 vrij kunnen komen, maar kort daarvoor had hij weer een gevangene aangevallen. Dit keer had hij medegevangene Joshua Davis meerdere malen gestoken met een zelfgemaakt mes. Volgens Davis had hij nooit problemen gehad met Price en zag hij hem als een rustige man. Volgens hem werd hij zonder aanleiding neergestoken door Price. Hiervoor kreeg Price nog eens 25 jaar gevangenisstraf.
Jongste seriemoordenaar
Price wordt genoemd als de jongste seriemoordenaar in de VS. Andere bronnen noemen Jesse Pomeroy (29 november 1859 – 29 september 1932). Hij is op zijn veertiende veroordeeld voor twee moorden maar wordt verdacht van meer.
Aanbevolen
Onderstaande documentaire en onze eigen podcast geven een goed beeld van het levensverhaal en de misdaden van Craig Price.