Naam: Richard Trenton Chase

Bijnaam: Vampire of Sacramento, The Dracula Killer

Geboren: 23 mei 1950, Sacramento Californië

Overleden: 26 december 1980

Aantal moorden: 6

Straf: doodstraf

Jeugd

Richard Trenton Chase wordt geboren op 23 mei 1950 in Sacramento Californië. Hij is de oudste van twee kinderen van Richard en Beatrice Chase. In 1954 wordt zijn zusje Pamela geboren. Zijn vader is technicus op de McClellan luchtmachtbasis in Californië en zijn moeder is lerares. De eerste jaren van zijn leven verlopen rustig. Hij zit bij de scouting en op honkbal. 

Als Richard een jaar of acht is komen er scheurtjes in het huwelijk van zijn ouders. Zijn vader drinkt veel en geeft een groot deel van salaris uit aan alcohol. Hij mishandelt zijn vrouw en streng naar zijn kinderen toe. Als zij zich niet gedragen schudt hij ze stevig door elkaar. In het begin laat Beatrice het allemaal over zich heenkomen maar na een paar jaar geeft ze weerwoord en ontstaan er stevige ruzies tussen het echtpaar. Daardoor hebben beide ouders weinig oog voor hun kinderen. Richard trekt zich steeds meer terug in zichzelf. Daar komt bij dat het gezin in korte tijd meerdere keren moet verhuizen vanwege financiële problemen, wat veel onrust bij hem veroorzaakt. 

Richard gaat steeds vreemder gedrag vertonen. Als hij een jaar of twaalf is doet hij meerdere keren een poging om te koken. Dit zal bij meerdere kinderen mis gaan, maar Richard laat alles aanbranden en blijft erbij staan kijken. Dit duurt een hele avond. Daarna zet hij de verwarming hoog, zet alle ramen open en gaat naakt op de bank in de woonkamer liggen. Na zijn kookpoging ligt de vloer van de keuken vol met grote plassen en vlekken. Hij weigert om op te ruimen en laat de keuken in chaos achter. 

Daar blijft het niet bij. Op een dag, als Beatrice in de tuin bezig is, ziet ze dat er een kat begraven ligt in haar bloemperk. De kat is niet zomaar overleden, het beestje is zo zwaar toegetakeld, dat het waarschijnlijk is doodgegaan door marteling. Aan het zand op de handen van haar zoon kan ze zien, dat hij de veroorzaker is. Maar in plaats van een goed gesprek aan te gaan of hulp te zoeken, laat ze het erbij. Ze hoopt dat het vreemde, zelfs verontrustende gedrag van haar zoon vanzelf zal overwaaien. 

Hoe meer hij zich terugtrekt in zichzelf, hoe meer fantasie en werkelijkheid door elkaar gaan lopen bij Richard. Zo heeft hij zich ingebeeld, dat hij lid is van James-Younger gang. Dit was een groep criminelen uit de 19e eeuw in de staat Missouri, die zich vooral bezighielden met gewelddadige overvallen. Hij heeft zelfs zijn eigen hoofd op foto’s van de bendeleden geplakt en probeert deze foto’s aan mensen in de buurt te verkopen. 

Ondertussen gaat het huwelijk van zijn ouders bergafwaarts. Richard Sr’s drankgebruik wordt erger en Beatrice is ervan overtuigd, dat hij vreemdgaat. Tijdens een kampeertripje met het gezin is ze ervan overtuigd dat de minnares van haar man zich in de bosjes heeft verstopt. Beide ouders beschuldigen elkaar ervan het tripje te hebben verpest. 

In 1965, als Richard vijftien is, is Beatrice er klaar mee. Ze neemt haar kinderen mee en gaat naar Los Angeles. Na acht dagen staat Richard Sr op de stoep en neemt alleen Richard mee terug naar Sacramento. Vier maanden later komen Beatrice en Pamela weer terug. 

Deze onrust heeft ook gevolgen voor zijn schoolprestaties. Richard kan goed leren en komt met achten en negens thuis. Maar vanaf zijn vijftiende dalen zijn cijfers naar vooral onvoldoendes. Richard is populair op school. Hij is een knappe jongen om te zien en is populair bij de meisjes. Rond diezelfde tijd krijgt hij een vriendinnetje. Ze hebben het leuk samen, maar het lukt Richard niet om een erectie te krijgen. Een jaar later maakt zijn vriendinnetje het uit. Richard is gefrustreerd over zijn impotentie. Het maakt hem bang, dat hij geen controle over zijn eigen lichaam heeft. Hij gaat naar een psychiater om een oplossing te zoeken voor zijn erectieproblemen, maar deze kan hem niet verder helpen. 

Richard gaat experimenteren met drugs. Hij gebruikt marihuana, lsd en amfetaminen. In die tijd komt hij voor het eerst in aanraking met politie, als hij wordt opgepakt voor het roken van marihuana. Hij weet dat zijn vader laaiend zal zijn en zegt tegen hem, dat hij helemaal geen drugs heeft gebruikt. Dit maakt zijn vader alleen maar bozer. 

Richard krijgt steeds vaker ruzie met zijn vader. Zijn vader verwijt hem doelloos te zijn en niets van zijn leven te maken. Richard laat zijn haar groeien en verzorgt zichzelf slecht. Ook dit heeft geen goede invloed op de relatie met zijn vader. Toch haalt hij zijn middelbare schooldiploma en doet het ook goed op het American River College, waar hij na zijn middelbare school gaat studeren. Op een dag gaat hij op een willekeurig adres in een tuin zitten. Dit blijkt de tuin te zijn van Cyd Evans DeMarchi en Rachel Statum, ook studenten. Zij vinden Richard grappig en nodigen hem uit om bij hen te komen wonen. Richard maakt graag gebruik van dit aanbod. De eerste twee jaar van zijn studie haalt hij goede cijfers, maar in zijn derde jaar is hij steeds vaker afwezig. Halverwege het jaar wordt hij vanwege te veel verzuim van school gestuurd. In zijn studentenhuis gaat hij zich steeds vreemder gedragen. Hij barricadeert zijn de deur van zijn kamer, zodat mensen die het op hem gemunt hebben niet naar binnen kunnen sluipen. Vervolgens maakt hij een nieuwe ingang naar zijn kamer door een geheime ingang via zijn kast te maken. Hij loopt naakt door het huis, ook als zijn huisgenoten bezoek hebben en is constant high. Cyd en Rachel zijn het zat en eisen van Richard, dat hij het huis verlaat. Dat weigert hij. Dus verhuizen Cyd en Rachel zelf. Richard krijgt nieuwe huisgenoten. Zij zitten in een rockband. Elke keer als ze aan het repeteren zijn, gaat Richard erbij zitten en speelt er doorheen met zijn djembé. Elke keer wordt hij weggestuurd, maar hij komt net zo hard weer terug. De ruzies lopen zo hoog op, dat ook deze huisgenoten besluiten te verhuizen. Richard kan geen andere huisgenoten vinden en de huur niet in zijn eentje betalen. 

Zijn ouders zijn inmiddels gescheiden. Richard gaat bij zijn moeder wonen. Dit gaat niet lang goed. Hij is ervan overtuigd, dat zijn moeder hem probeert te vergiftigen. Ze hebben constant ruzie, waarbij Richard haar op een gegeven moment met een telefoon op haar hoofd slaat. Beatrice belt de politie. Zij adviseren haar om aangifte tegen haar zoon te doen. Dit weigert ze. Het is zover uit de hand gelopen, dat Richard bij zijn vader gaat wonen. Zijn vader is ervan overtuigd, dat Richard mentaal prima in orde is. Hij zegt, dat Richards gedrag te wijten is aan een luie werkethiek en slechte normen en waarden. Het loopt dan ook al snel spaak tussen die twee. 

Beatrice stuurt haar zoon naar zijn oma in Los Angeles. Zij ziet meteen, dat er iets niet goed is met Richard. Hij heeft een paar baantjes, maar kan het niet volhouden. Overdag ligt hij voornamelijk op bed en ’s nachts struint hij rond in zijn oma’s huis. Hij is ervan overtuigd, dat iemand hem iets aan wil doen. Elke nacht sluit hij alle ramen, hij is ervan overtuigd, dat diegene hem door het raam zal besluipen en aanvallen. Op een gegeven moment ziet zijn oma, dat Richard een uur lang op zijn hoofd staat. Als ze ernaar vraagt zegt hij dat hij geen bloed meer in zijn hoofd heeft en dit de enige manier is om het weer terug te krijgen. Hij heeft veel last van hoofdpijn en denkt, dat het komt door te weinig bloed. Als dit niet helpt slaat hij zichzelf met sinaasappelschillen tegen zijn hoofd. Hij denkt dat hij zo vitamine C binnenkrijgt en dat dat ervoor kan zorgen dat zijn hoofdpijn verdwijnt. Zijn oma ziet hem praten tegen zichzelf. Hij herhaalt steeds: Richard, je bent een goede jongen, je bent een goede jongen. 

In 1973 keert hij terug naar Sacramento en gaat op zichzelf wonen. Richard voelt zich niet goed en wil weten wat er met hem aan de hand is. Hij knipt organen uit boeken en hangt ze kamer vol met deze plaatjes. Hij blijft ernaar kijken, urenlang. Dan belt hij een ambulance. Als deze arriveert weigeren ze hem mee te nemen, omdat hij geen medisch noodgeval heeft. 

Richard gaat langs bij verschillende artsen, maar niemand geeft hem een diagnose. Volgens de artsen is er medisch niets mis met hem. In december 1973 gaat hij zelf naar de eerste hulp van het ziekenhuis. Hij vertelt de arts, dat hij niet kan ademen, dat er geen bloed meer in zijn lichaam zit en dat hij zijn longslagader gestolen is door iemand. Hij wordt opgenomen op de psychiatrische afdeling van het ziekenhuis. Daar wordt hij gediagnosticeerd met paranoïde schizofrenie. Als hij twee dagen op de afdeling ligt komt zijn moeder woedend de afdeling oplopen. Ervan overtuigd, dat haar zoon geen psychische aandoening heeft scheldt ze het personeel uit. Richard moet het ziekenhuis verlaten. 

De eerste maanden gaat het goed met hem. Hij krijgt rustgevende medicatie om zijn paniekaanvallen te verminderen. Daarna begint hij weer vreemd gedrag te vertonen. Hij koopt bij een kinderboerderij konijnen en eet er eentje rauw op. Hij zegt hierover, dat hij te weinig bloed heeft en dat daardoor zijn hart krimpt. Door de konijnen rauw te eten wordt zijn bloed aangevuld en krijgt zijn hart zijn normale volume terug. Van een ander konijn tapt hij bloed af en drinkt dit op. De ingewanden van het beestje doet hij in een blender en consumeert het daarna. 

In april 1976 komt zijn vader langs om een potje schaak te spelen. Als zijn zoon niet open doet, forceert hij de deur en gaat naar binnen. Daar ziet hij hem liggen op de keukenvloer, te ziek om te bewegen. Hij brengt hem meteen naar het ziekenhuis. Richard heeft bloedvergiftiging. Hij heeft het bloed van zijn konijnen afgetapt en bij zichzelf geïnjecteerd.  Tegen de verpleegkundige in het ziekenhuis  vertelt hij een ander verhaal. Hij zegt dat hij een konijn heeft gegeten, dat accuzuur in zijn maag had, waardoor Richard ook ziek is geworden. Als hij fysiek opgeknapt is wordt hij naar de psychiatrische afdeling van het ziekenhuis gebracht. Daar vertelt hij, dat zijn lichaam uit elkaar valt en zijn hart krimpt. Hij weigert echter deel te nemen aan therapie en wordt naar het Beverly Manor Psychiatric Hospital gebracht, een psychiatrisch kliniek voor mensen met ernstige stoornissen. In eerste instantie wil Richard hier niet naartoe. In zijn ogen heeft hij alleen een voedselvergiftiging en is er verder niets aan de hand. Als hij er toch eenmaal zit, kan hij het goed vinden met zijn medepatienten en personeel. Hij blijft het idee houden, dat hij te weinig bloed heeft. Op een middag vangt hij twee vogels in de tuin van de kliniek. Als een verpleegkundige even later zijn kamer binnenkomt ziet hij twee onthoofde vogels op de grond liggen. Richards gezicht en shirt zitten onder het bloed. Hij heeft het bloed van de vogels opgedronken. Binnen de kliniek wordt hij inmiddels Dracula genoemd. 

Richard krijgt kalmerende medicatie. Volgens de psychiater van de kliniek gaat het langzaam beter met Richard en zal hij binnenkort de kliniek mogen verlaten. Hij zou geen gevaar meer zijn voor de samenleving. De verpleegkundigen van zijn afdeling zijn het hier niet mee eens. Volgens hen is hij ziek en gevaarlijk en zou hij langere en intensievere zorg nodig hebben. Toch mag hij naar huis, op voorwaarde dat zijn ouders voor hem zorgen. Zowel Beatrice als Richard Sr zitten hier niet op te wachten. Ze sturen hem naar zijn eigen appartement en checken af en toe of alles goed met hem is.

Beatrice vindt, dat Richard een zombie is geworden door de medicatie. Zonder met de artsen te overleggen neemt zij zijn medicatie af. Richard heeft nu geen psychiatrische hulp meer, heeft geen constant toezicht van zijn ouders en geen medicatie meer. Hij krijgt weer waanideeën. Hij is ervan overtuigd dat een afdeling van de nazi’s in zijn oude schoolgebouw zitten. Ook gaat hij langs zijn huisarts voor een bloedtransfusie, omdat hij te weinig bloed zou hebben. Als hij deze niet krijgt ontvoert hij honden en katten uit de buurt. In zijn huis snijdt hij ze in stukken en drinkt hun bloed.

Misdaden

In augustus 1977 koopt Richard een geweer. Hij rijdt naar de woestijn van Nevada. In de buurt van de Pyramid Lake ziet hij een koe lopen. Hij stapt hij uit de auto, kleedt zich uit en loopt met zijn geweer en een emmer naar het beest toe. Hij schiet de koe dood en snijdt haar open. Het bloed vangt hij op in de emmer. Dan snijdt hij de lever uit de koe en bewaart dit in het bloed in de emmer. Richard neemt een paar slokken van het bloed en loopt een eindje naakt door de woestijn. Op datzelfde moment rijdt er een politieauto. De agenten zien de naakte Richard onder het bloed door de woestijn lopen. Ze arresteren hem. Als ze de emmer met bloed en een orgaan zien, zijn ze bang dat hij een moord heeft gepleegd. Als het bloed en de lever worden onderzocht, blijkt het om een koe te gaan. Richard wordt weer vrijgelaten, maar zijn geweer wordt in beslag genomen.

In december 1977 koopt Richard een .22 kaliber pistool. Naar eigen zeggen hoort hij stemmen in zijn huis en probeert hij ze neer te schieten. Buren beamen later, dat ze meerdere keren schoten hoorden in zijn appartement. Hij blijft doorgaan met het ontvoeren van honden en bloed drinken, maar hij heeft het idee, dat hij niet genoeg bloed binnenkrijgt. 

Richard heeft het idee, dat bloed van mensen misschien wel beter werkt dan bloed van dieren. Op 27 december 1977 pakt hij zijn auto en gaat rondjes rijden in de buurt, op zoek naar een slachtoffer. Hij ziet een vrouw voor het raam staan, die de afwas aan het doen is. Hij draait zijn autoraam open en richt zijn pistool op de vrouw. De kogel gaat door de ruit van het huis, maar hij mist de vrouw op een haar na. De kogel verdwijnt in een kast achter haar. 

Twee dagen later doet hij een nieuwe poging. Terwijl hij door Sacramento rijdt ziet hij een man op de oprit van zijn huis lopen. Hij heeft zijn handen vol met boodschappentassen. Het is de 51-jarige Ambrose Griffin. Ambrose heeft net boodschappen gedaan met zijn vrouw en helpt haar de tassen naar binnen te dragen. Richard ziet hem lopen, draait het raam van zijn auto naar beneden en schiet op hem. Hij raakt hem in zijn borst. Ambrose valt op de grond. Zijn vrouw ziet even later haar man op de oprit liggen. Ze denkt dat hij een hartaanval heeft gehad en belt meteen 911. Als de ambulance arriveert leeft Ambrose nog. De verpleegkundigen zien, dat het niet zijn hart is, maar dat hij is neergeschoten. Een kwartier later overlijdt hij. De politie ziet, dat hij is neergeschoten met een .22 kaliber pistool. In eerste instantie gaan ze uit van kwajongens die met een pistool aan het spelen waren of dat een pistool per ongeluk is afgegaan. Niet veel later bedenken ze zich, dat de vrouw die de afwas aan het doen was ook beschoten is met een .22 kaliber pistool. Deze schietpartij heeft nog geen kilometer verderop en twee dagen eerder plaatsgevonden. De politie laat de kogels op beide plaatsen delict onderzoeken. Ze blijken uit hetzelfde wapen afkomstig te zijn. De politie heeft geen idee wat het motief zou kunnen zijn. 

Richard is tevreden dat het nu wel gelukt is. Dit geeft hem hoop dat hij in staat zal zijn menselijk bloed te verzamelen, zonder dat hij daarvoor opgepakt zal worden. Hij is er dit keer mee weggekomen, dus dat moet een volgende keer ook lukken. Hij knipt elk krantenartikel uit, dat hij kan vinden over de twee schietpartijen en de moord. 

Hij weet nu, dat hij iemand kan vermoorden, maar heeft nog geen menselijk bloed geproefd. Twee weken na de moord op Ambrose Griffin loopt hij door de straten in zijn buurt en wil een huis binnengaan. Als hij de klink van de deur omlaag doet merkt hij, dat de deur op slot is. Dit is een voor hem een teken, dat dit niet het goede huis is. Hij gaat weer weg. 

Op 23 januari 1978 probeert hij het op een ander adres, ook bij hem in de buurt. Deze deur is wel open. Hij gaat het huis binnen en ziet dat er niemand thuis is. Geen mogelijkheid om slachtoffers te maken dus. Hij struint het huis door op zoek naar geld en creditcards. Deze verzamelt hij netjes op een tafeltje bij de deur. Hij plast en poept in het bed van de ouders en het wiegje van een baby. Dan hoort hij geluid. De bewoners komen thuis. Hij vlucht de deur uit, zonder het geld en de spullen mee te nemen. Toch houdt hij er een goed gevoel aan over. Deze mensen zijn bang voor hém en walgen van hém om wat hij heeft achtergelaten in het bed van deze mensen. Het geeft hem een gevoel van macht. 

Richard loopt door naar het nabijgelegen winkelcentrum Town and Country. Daar komt hij in een kledingwinkel een oud-klasgenootje tegen, Nancy Holden. Ze kletsen even met elkaar en gaan ieder hun eigen weg. Althans daar gaat Nancy vanuit. Richard niet. Hij blijft haar achtervolgen, tot ze naar haar auto loopt. Hij vraagt of hij een lift kan krijgen. Nancy ziet een vreemde blik in zijn ogen, die haar bang maakt. Ze weigert. Richard probeert nog om haar auto binnen te komen, maar dat mislukt. Doodsbang rijdt Nancy weg.

Richard gaat te voet verder. Aan de achterkant van het winkelcentrum ziet hij een gat in een hek, dat naar een achtertuin leidt. Door het gat ziet hij een meisje lopen met vuilniszakken in haar hand. Het is de 22-jarige Teresa Wallin. Terwijl Teresa haar vuilniszakken naar de container brengt sluipt Richard haar huis binnen. Als Teresa binnenkomt schrikt ze als ze Richard ziet die een pistool op haar richt. Hij schiet meteen. De eerste kogel komt via haar hand, die ze voor haar gezicht hield om zich af te weren, in haar nek terecht. Teresa valt op de grond. Om er zeker van te zijn dat ze dood is schiet Richard haar nogmaals. Deze keer richt hij zijn pistool op haar hoofd en schiet haar van dichtbij door haar slaap. Hij heeft niet alleen Teresa vermoord, maar ook haar ongeboren baby. Ze was drie maanden zwanger. Richard sleept haar lichaam naar haar slaapkamer. Hij trekt een paar rubberen handschoenen aan en haalt een mes uit de keukenla. Daarmee snijdt hij haar buik open. Haar organen haalt hij uit haar buik en hij snijdt een tepel van haar borst. Uit de tuin haalt hij hondenpoep, wat hij in Teresa’s mond stopt. Vervolgens pakt hij een leeg yoghurtbakje dat hij in haar vuilnisemmer vond en verzamelt daar haar bloed in. Voor het eerst neemt hij een slok van menselijk bloed. Hij drinkt het bakje leeg en zet deze naast haar lichaam. Hij neemt het mes mee naar de keuken, wast het bloed eraf en legt het mes weer netjes in de keukenla. Daarna gaat naar huis en nestelt zich tevreden voor zijn tv. 

Diezelfde avond komt Teresa’s man thuis. Hij is in shock als hij het toegetakelde lichaam van zijn vrouw vindt. Hij belt meteen de politie. Hoewel de politie vaker te maken heeft gehad met moord schrikken ze van de afschuwelijke en bloederige crime-scene. De hele vloer van de slaapkamer ligt onder het bloed. Naast het lichaam van het slachtoffer liggen een aantal organen. Maar ze zien ook een yoghurtbakje onder het bloed naast het lichaam. In eerste instantie hebben ze geen idee wat dit bakje daar doet. Dan zien ze op verschillende plekken rondom het lichaam ronde afdrukken in bloed van het yoghurtbakje staan. Het is te vergelijken met de kringen van koffiekopjes op een tafel. Het dringt langzaam tot ze door, dat de moordenaar waarschijnlijk het bakje gebruikt heeft om haar bloed te drinken. Op het bakje zien ze afdrukken van rubberen handschoenen. Op de hendels van de kraan zien ze dezelfde afdruk. Ze is vermoordt met een .22 kaliber pistool.

De politie schakelt de FBI in om een profiel van de moordenaar te maken. Zij classificeren hem als een ongeorganiseerde moordenaar. Hij zal impulsief een moord plegen zonder plan hoe en wanneer hij zal moorden. Waarschijnlijk is hij een loner. 

Twee dagen later wordt in dezelfde buurt een hond doodgeschoten gevonden in de tuin van zijn baasjes. Hij blijkt doodgeschoten. Net als bij Teresa is de buik van de hond opengesneden. De nieren blijken te zijn verwijderd. Na onderzoek blijkt, dat de hond met hetzelfde pistool is omgebracht als Teresa Wallin en Ambrose Griffin. Alle moorden hebben plaatsgevonden binnen een vierkante kilometer van elkaar. Ze gaan ervan uit dat de moordenaar in deze buurt woont. 

Getuigen hebben die dag een man zien vluchten uit het huis, waar Richard niemand had aangetroffen, maar wel zijn behoefte in bed had gedaan. Deze getuigen zeggen, dat ze diezelfde man rondom het huis van Teresa hadden gezien. Zij beschrijven hem als een magere onverzorgde man met lang haar. De politie maakt een compositietekening aan de hand van de beschrijving van deze getuigen. 

Vier dagen later op 27 januari 1978 slaat Richard weer toe. Hij gaat naar de Merrywood Drive, zo’n anderhalve kilometer bij hem vandaan. In de verte ziet hij twee vrouwen, en man en twee kinderen staan praten op een oprit. Eén van deze vrouwen wil hij als zijn nieuwe slachtoffer. Het is de 36-jarige Evelyn Miroth. Richard wacht tot de anderen verdwenen zijn en de vrouw haar huis binnengaat. Zodra hij weet dat ze alleen thuis is slaat hij toe. Hij doet de deur open en als hij de gang binnenkomt loopt de vrouw hem al tegemoet. Hij pakt zijn pistool en schiet haar dood. Hij wil haar meenemen naar de slaapkamer, maar hij hoort gehuil uit een andere kamer. Daar had hij niet op gerekend. Richard loopt op het gehuil af en ziet een baby in zijn wieg liggen. Het is de tweejarige David Ferreira, die een dagje bij zijn tante is. Hij pakt zijn pistool en schiet ook hem dood. Vervolgens loopt hij terug naar de gang en sleept het lichaam van Evelyn naar de slaapkamer. Daar heeft hij seks met haar dode lichaam. Dit is de eerste keer, dat Richard seks heeft met een vrouw en ook een orgasme bereikt. Dit bevredigt hem niet genoeg. Hij wil haar bloed. Uit de keuken pakt hij een mes en een beker en snijdt haar buik open. Daarna steekt hij met hetzelfde mes één van haar ogen eruit. Net als hij haar bloed wil verzamelen in de meegenomen beker wordt hij weer verstoord. Er komt geluid uit de woonkamer, waarschijnlijk zijn er mensen binnengekomen. Richard pakt zijn pistool en loopt er op af. In de gang staan een man en een kind. Het zijn de 52-jarige Dan Meredith en de zesjarige Jason. Dan is een vriend van Evelyn en Jason haar zoontje. Jason zou met de buren gaan skiën, maar hij had geen goede schoenen. Daarom bood Dan aan om met hem goede skischoenen te gaan kopen. Ze komen net terug van de winkel in der veronderstelling zich klaar te maken om te gaan skiën. Richard ziet de man en jongen staan en schiet ze allebei dood. Hij is nog niet klaar met Evelyn en loopt weer terug naar de slaapkamer. Daar verzamelt hij haar bloed in de meegenomen beker en drinkt het op. Vervolgens loopt hij naar het wiegje van David en neemt zijn lichaam mee. Met de auto van Dan Meredith rijdt hij naar zijn huis. 

Een uur later klopt het zesjarige buurmeisje van Evelyn op de deur om Jason op te halen voor het skiën. Als niemand de deur open doet loopt ze naar binnen. Daar ziet ze in de woonkamer Dan en Jason op de grond liggen. Doodsbang rent ze naar haar moeder. Zij belt meteen de politie. Als de politie aankomt zien ze het bloederige tafereel. In het bloed rondom Evelyn zien ze hand- en schoenafdrukken die van de moordenaar moeten zijn. 

Arrestatie en rechtszaak

Het wordt al snel duidelijk dat dit dezelfde moordenaar is als die van Teresa Wallin en Ambrose Griffin. Ook hier worden .22 kaliber kogels gevonden die uit hetzelfde pistool afkomstig zijn. Bovendien zien ze naast het lichaam van Evelyn dezelfde kringen van bloed. De beker waar uit gedronken is staat ernaast. Ze moeten de moordenaar zo snel mogelijk vinden, hij kan elke moment in elk willekeurig huis weer toeslaan. 

De politie pakt de compositietekening erbij die is gemaakt aan de hand van getuigen die een magere onverzorgde man hadden gezien rondom het huis van Teresa Wallin. Deze tekening wordt verspreid onder alle agenten in en rondom Sacramento. Het toeval wil, dat de schoonvader van Nancy Holden politieagent is. Nancy Holden is de oud-klasgenoot van Richard, die hem tegenkwam in een winkelcentrum vlak voordat hij Teresa Wallin vermoordde. Als haar schoonvader haar vertelt over de moorden op Teresa Wallin en bij de familie Miroth legt Nancy uit wat haar is overkomen in het winkelcentrum. Haar schoonvader laat haar de compositietekening zien. Nancy ziet wel erg veel gelijkenis met Richard Chase. Tegelijk wordt de auto van Dan Meredith teruggevonden, zo’n drie kilometer van het huis van Richard. 

De politie duikt in het criminele verleden van Richard. Ze zien dat hij een jaar eerder in Nevada is aangehouden toen hij naakt en onder het bloed in de woestijn rondliep en een koe had gedood. Ze zien ook, dat hij opgenomen is geweest in het Beverly Manor Psychiatric Hospital nadat hij zichzelf met konijnenbloed had geïnjecteerd. Als ze de compositietekening vergelijken met de mugshot die is gemaakt in Nevada weten ze vrijwel zeker dat ze deze man moeten hebben. 

Ze rijden meteen naar zijn appartement. De rechercheur belt aan, maar er doet niemand open. Hij ziet door de gordijnen, dat er beweging is in de woning, dus er moet iemand thuis zijn. Hij besluit het hoofdkwartier te bellen om te vragen of ze de deur mogen forceren. Terwijl hij naar de conciërge van het appartementencomplex loopt ziet hij dat Richard vlucht via de achterkant van zijn woning. De rechercheur rent er achteraan en na een kort achtervolging kan hij hem overmeesteren. Als hij Richard fouilleert vindt hij het rijbewijs van Dan Meredith en wat foto’s die hij uit het huis van de familie Miroth had meegenomen. Ook draagt hij een .22 pistool bij zich. Voor de rechercheur is het duidelijk: ze hebben de moordenaar te pakken. 

Tijdens zijn verhoor op het politiebureau zegt Richard niets. Zijn ogen schieten heen en weer zonder de rechercheurs aan te kijken. Ze confronteren hem met de moorden bij de familie Morith en vragen hem over de keer dat hij is aangehouden in Nevada. Hij zegt niets. De politie heeft meer bewijs nodig om hem aan te klagen en doorzoeken zijn appartement. Ze vinden lichaamsdelen van een hond in de vriezer en zien, dat de blender is gebruikt om dierlijk vlees te snijden. Het meest verontrustende wat ze vinden zijn delen van menselijke hersenen. Deze blijken afkomstig van de nog steeds vermiste David Ferreira. Pas een maand later op 24 maart worden de overblijfselen van de kleine David gevonden. Deze liggen in een doos op een braakliggend terrein in de buurt. In de doos zitten ook de sleutels van de auto van Dan Meredith. Later blijkt, dat Richard hem vanuit het huis van Evelyn Miroth heeft meegenomen naar zijn eigen appartement. Daar heeft hij zijn lichaam opengesneden om zijn bloed te kunnen drinken. 

In afwachting van zijn rechtszaak eist Richard een Joodse advocaat. Hij denkt zelf een vervolgde Jood zijn en zegt door Italianen in elkaar te zijn geslagen om zijn etniciteit. Ook dient hij aanklachten in tegen het gevangenispersoneel omdat zij hem zouden vergiftigen.

In april 1979 begint zijn rechtszaak. Daar verklaart Richard voor het eerst dat hij mensen gedood heeft. Hij zegt: ‘Ik heb niemand vermoord, alleen een paar mensen.’ Zijn verklaring waarom hij dit gedaan heeft is, dat hij te weinig bloed heeft en dat het bloed van honden en konijnen niet hebben geholpen. Zijn advocaat pleit dat Richard ontoerekeningsvatbaar is. Richard geeft aan, dat hij hulp wil van een cardioloog omdat hij nog steeds te weinig bloed heeft en dat zijn longslagader gestolen is. De aanklagers brengen in, dat Richard wel degelijk toerekeningsvatbaar is. Hij weet dat wat hij heeft gedaan fout is. Hij heeft rubberen handschoenen aangetrokken bij de moord op Teresa Wallin en heeft daarna het mes afgewassen waarmee hij haar vermoord heeft. 

Op 8 mei 1979 doet de jury uitspraak. Ze achten hem schuldig aan zes moorden en veroordelen hem tot de doodstraf. Hij wordt opgesloten in de San Quentin gevangenis. Daar doet hij een verzoek om overgeplaatst te worden naar een gevangenis aan de oostkust, omdat hij dan dichter bij de regering zou zitten. Zo zou hij veiliger zijn voor ufo’s. Hij zou geboren zijn als ufo-kloon-experiment en zou met een davidsster op zijn voorhoofd zijn geboren. Verder denkt hij door het gevangenispersoneel te worden vergiftigd omdat zij onderdeel zijn van de ufo-nazi’s. 

Op 26 december 1980 wordt Richard Chase dood aangetroffen in zijn cel. Uit autopsie blijkt, dat hij zelfmoord heeft gepleegd door een overdosis antidepressiva te hebben ingenomen. Naast ligt een brief met een twee getekende vierkanten waarin een code getekend is. Er staat bijgeschreven dat het een goed idee is om wat meer antidepressiva te slikken, omdat dan misschien zijn hart stopt met kloppen. Richard Chase werd 30 jaar oud. 

Aanbevolen

Onderstaande documentaire geeft een goed beeld van de misdaden van Richard Chase: