Naam: John William Cooper

Bijnaam: the Bullseye Killer

Geboren: 3 september 1944, Milford Haven, Wales

Aantal moorden: 4+

Straf: Levenslang

Jeugd

John William Cooper wordt geboren op 3 september 1944 in Milford Haven in Wales. Milford Haven is een kleine stad aan de zuidkust van Wales. John groeit op in een boerengezin op het platteland, een stuk buiten de stad. Alleen als hij op school is, ziet hij andere kinderen, voor de rest leeft het gezin Cooper een geïsoleerd bestaan. John moet al van jongs af aan meehelpen op de boerderij. Zijn vader is een strenge autoritaire dominante man. Zijn wil is wet. Er is weinig warmte en liefde binnen het gezin. Sterker nog, de kinderen worden mishandeld door vader en emotioneel verwaarloosd door moeder. Johns reactie hierop is, dat hij zich steeds meer afsluit. Hij is stil en teruggetrokken.  

In zijn puberteit verandert hij van een zwijgzame introverte jongen naar een opstandige, soms gewelddadige jongeman. Hij ageert sterk tegen autoriteit, waardoor hij regelmatig met politie in aanraking komt. Op zijn vijftiende stopt hij met school en heeft verschillende baantjes. Twee jaar later, op zijn zeventiende wordt hij voor het eerst opgepakt voor diefstal. In de jaren erna wordt hij gearresteerd voor autodiefstal, alcoholmisbruik, het aanvallen van een agent en mishandeling met zwaar lichamelijk letsel. 

Eenmaal uit de gevangenis gaat John aan de slag als landarbeider. Hij leert een meisje kennen, Patricia, waar hij het goed mee kan vinden. Ze trouwen in 1966 en krijgen twee kinderen, een zoon en een dochter. Patricia wordt mentaal en fysiek mishandelt door haar man. Uit angst dat hij haar en de kinderen wat aan zal doen, blijft ze bij hem. Helaas voor hun kinderen houdt John er dezelfde opvoedingsstijl op na als zijn vader. Hij reageert zijn frustraties op hen af en mishandelt ze zowel mentaal als fysiek. Als zijn zoon Andrew negen jaar oud is, wordt hij voor het eerst in elkaar geslagen door zijn vader. Andrew weigert een korte broek aan te trekken, wat voor John reden is om zijn zoon aan te vallen. Met het schuim op zijn mond, uitpuilende ogen en gespannen over zijn hele lichaam balt hij zijn vuisten. Hij slaat zijn zoon in elkaar, alsof hij een inbreker is die hij net heeft betrapt. Hij heeft hem als eens tegen deurposten gegooid of als een pop door de kamer geslingerd, eigenlijk om niets. Dit is de eerste keer, dat Andrew echt klappen krijgt. Wat Andrew het ergst vindt is, dat mensen in hun omgeving zijn vader zien als loyale man, waar je gezellig een potje mee kunt darten of een biertje mee kunt drinken. 

Spot the Ball, het spel dat Cooper won

John is dol op spelletjes en competities en vooral op de prijzen, die je ermee kunt winnen. Elke prijsvraag in de krant vult hij in en stuurt hij op. In 1978 doet hij mee aan het spelletje ‘Spot the Ball’. Wekelijks staat er een foto in de krant van een balspel, meestal voetbal, waarbij de bal is verwijderd uit de foto. Lezers van de krant kunnen op de foto aangeven waar zij denken waar deze zich bevindt. Vervolgens sturen ze de foto terug naar de krant en de winnaar krijgt een groot geldbedrag. Het komt niet vaak voor, dat een deelnemer precies weet aan te geven waar de bal op de foto te vinden is, dus er wordt maar zelden een prijs uitgereikt. In 1978, na al honderden van dit soort foto’s te hebben teruggestuurd, is John de gelukkige winnaar. Hij wint hiermee twee prijzen: een auto ter waarde van 4000 pond, wat nu omgerekend zo’n 25.000 euro zijn en een groot bedrag cash. Hij wint 90.000 pond, wat nu meer dan een half miljoen euro zou bedragen. 

In principe zou de familie Cooper een welvarend leven kunnen leiden en voor de rest van hun leven financieel onafhankelijk zijn. Dat loopt anders. John investeert een gedeelte van het prijzengeld in een aantal zakelijke ondernemingen. Deze zaken blijken op drijfzand gebouwd en gedoemd te mislukken. Hierdoor verliest hij een aanzienlijk bedrag. Hij is inmiddels gehecht aan zijn nieuwe luxe levensstijl. Hij drinkt graag een biertje en houdt van een gokje. Naarmate hij meer geld verliest gaat hij meer drinken en raakt gokverslaafd. Om in deze verslaving te kunnen voorzien moet hij zijn geld ergens anders vandaan halen. Steeds vaker gaat hij op inbrekerspad.

Misdaden 

In 1985 pleegde hij zijn eerste dubbele moord. Hij ging op 22 december naar het huis van Helen Thomas, waarschijnlijk om daar in te breken. Hij had er niet op gerekend daar ook haar broer Richard aan te treffen. Hij schoot ze dood en stak hun boerderij in Scoveston Park in brand. De politie deed onderzoek en meerdere mensen werden verhoord, waaronder ook Cooper. Hij had echter zijn familie opgedragen tegen de politie te zeggen dat hij de hele avond thuis was geweest. De zaak bleef meer dan twintig jaar onopgelost.  

In 1989 deed Cooper mee aan een spelshow op tv, Bullseye. Dit optreden heeft later een rol gespeeld bij zijn veroordeling en zou hem zijn latere bijnaam opleveren. 

In 1989 pleegde hij zijn tweede dubbele moord. Peter en Gwenda Dixon waren op vakantie in Little Haven. Op hun laatste vakantiedag maakten ze een wandeling in een bebost gebied langs de kust. Cooper kwam met een bivakmuts op naar hen toe, bond hen vast en schoot ze beide in hun gezicht. Hij beroofde hen, onder andere van hun pinpas en trouwring. Weer werden meerdere mensen ondervraagd, waaronder Cooper. De trouwring van Peter Dixon was verkocht en Cooper had in die tijd ook een ring verkocht. Bij zijn verhoor zei Cooper dat het een ring van zijn familie was. Cooper had £300,- gepind met de pinpas van de slachtoffers. Er werd een sketch gemaakt vanuit getuigenverklaringen die de pinner hadden gezien. Ook deze zaak bleef jarenlang onopgelost.

In 1996 viel Cooper een groep van vijf jongeren aan. Onder bedreiging van een geweer verkrachtte en misbruikte hij twee meisjes en eiste geld van de rest van de jongeren. 

Door de jaren heen pleegde hij verschillende overvallen en inbraken, vooral bij alleenstaande oudere vrouwen. Bij zijn laatste inbraak werd hij betrapt en gooide hij zijn spullen in het bos. Deze werden gevonden en konden aan Cooper gelinkt worden. 

Arrestatie en rechtszaak

In zijn schuur werden spullen gevonden van 29 verschillende inbraken. Tijdens verhoren hierover werd hij ook weer ondervraagd over de twee dubbele moorden maar hij ontkende alles en er waren verder geen bewijzen tegen hem. Toen hij na de rechtszaak over de inbraken naar buiten werd geleid schreeuwde hij tegen de camera’s: ‘Ik ben geen moordenaar, ik ben geen moordenaar.’ Hij kreeg veertien jaar cel voor de inbraken. 

In 2006 werden de cold cases van de twee dubbele moorden heropend. Cooper was hierin de hoofdverdachte. Het team hoopte de zaak rond te hebben voordat Cooper vrij zou komen. Dit lukte niet. In januari 2009 kwam hij vrij. Het onderzoek bleef doorgaan en uiteindelijk kwam het bewijs tegen hem rond. Het grootste bewijs tegen hem was dat er bloed van Peter Dixon op zijn broek en geweer zaten. Ook zaten er vezels van zijn handschoenen op de lichamen van de vijf jongeren die hij had aangevallen. Ook werden er vezels van zijn broek gevonden bij de moord op  Thomas. 

Naast deze bewijzen werd de sketch die gemaakt was na het pinnen met de pinpas van de familie Dixon vergeleken met zijn optreden in de spelshow Bullseye. De moorden op Peter en Gwenda Dixon vonden drie weken na de opnames van de quiz plaats. 

In mei 2009, nog geen half jaar na zijn vrijlating,  werd Cooper opgepakt voor de twee dubbele moorden en de aanval en het misbruik van de vijf jongeren. Hij bleef alles ontkennen. Hij zei dat zijn zoon de moorden had gepleegd, dat zijn zoon bij die moorden zijn kleding had gebruikt. 

De rechtszaak tegen Cooper begon in maart 2011. Zijn zoon Andrew speelde hier een grote rol in, hij getuigde tegen zijn vader. Dit deed hij via een videoverbinding omdat hij niet geconfronteerd wilde worden met zijn vader. Hij vertelde over de mishandelingen die hij vroeger moest ondergaan als kind. Verder vertelde hij dat ze zijn vader een vals alibi hadden moeten geven ten tijde van de moord op de familie Thomas. Ook vertelde hij dat hij verbijsterd was dat zijn vader hem als dader aanwees. (Andrew heeft na de rechtszaak zijn naam veranderd).

Cooper werd schuldig bevonden aan vier moorden, verkrachting en beroving. Hij kreeg levenslang. 

Er wordt nog steeds onderzoek gedaan naar andere moorden waar Cooper van verdacht wordt.

Aanbevolen

Wij waren enthousiast over de documentaire ‘The Bullseye Killer: John Cooper’ van Culture of England. Onze eigen podcast geeft een goed beeld van het leven en de misdaden van John Cooper.