Naam: Keith Hunter Jesperson
Bijnaam: The Happy Face Killer
Geboren: 6 april 1955, Chilliwack Canada
Aantal moorden: 9+
Straf: Levenslang
Jeugd
Keith Hunter Jesperson werd geboren op 6 april 1955 in Chilliwack in Canada. Hij was de middelste van vijf kinderen en groeide de eerste jaren op op een boerderij. Hij werd gepest door zijn broers om zijn lengte, leermoeilijkheden en verlegen stille persoonlijkheid. Zijn vader Leslie was alcoholist en mishandelde zijn vrouw en kinderen. Keith kreeg het meest te verduren. Regelmatig werd hij met een riem geslagen, ook als er niets aan de hand was.
Vriendjes had hij niet. De enige met wie hij speelde was zijn hond Duke. Ook redde hij regelmatig zieke vogels, die hij onderweg tegenkwam. Een paar jaar later ontdekte hij dat hij populairder werd bij leeftijdsgenoten als hij geen dieren ging redden, maar ze ging mishandelen. Hij voelde voor het eerst macht in plaats van de onmacht die hij voelde tijdens de pesterijen en mishandelingen.
Jesperson pleegde zijn eerste bijna-moord toen hij tien was. Hij speelde met een jongen die regelmatig streken uithaalde. Als ze gesnapt werden gaf deze jongen Jesperson de schuld, waarna Jesperson weer de riem kreeg van zijn vader. Op een dag was Jesperson er klaar mee en sloeg deze jongen in elkaar. Hij draaide door, schreeuwde dat hij hem zou vermoorden en had dat waarschijnlijk ook gedaan als Leslie Jesperson niet had ingegrepen.
Een jaar later pleegde hij zijn tweede bijna-moord. Jesperson ging zwemmen en één van de andere jongens drukte hem met zijn hoofd onder water tot hij bijna flauwviel. Dit pikte hij niet. Hij drukte diezelfde jongen enige tijd later ook onder water, met de bedoeling hem te doden. Als de badmeester niet had ingegrepen was dit gelukt. Vlak daarna verhuisde de familie naar Selah Washington in de VS.
De seksuele ontwikkeling van Jesperson verliep anders dan gemiddeld. Als beginnend puber hing hij wat rond met andere jongeren. Een man nam hen mee naar zijn schuur. Hij zei hen dat hij hen wat zou leren over seks en ging met zijn penis spelen. Vervolgens ging deze man aan één van de jongens zitten, waarna Jesperson verward de schuur verliet.
Terwijl leeftijdsgenoten aan het experimenteren waren met seks en meisjes was Jesperson aan het werk bij zijn vader. Hij moest als enige in het gezin huur betalen. Hierdoor had hij geen ruimte voor zijn seksuele ontwikkeling.
Op 2 augustus 1975 trouwde Jesperson met Rose Hucke. De eerste ruzie vond plaats tijdens de huwelijksnacht. Jesperson wilde gewelddadige seks maar Hucke was hier niet van gediend. Jesperson voelde zijn gewelddadige kant groeien en wist hier geen raad mee. Hij wilde geen kinderen uit angst dat zijn kinderen op hem gingen lijken. Toen in 1979 zijn oudste dochter werd geboren en later zijn andere twee kinderen, bleken deze ‘normaal’ te zijn en genoot hij van vader zijn.
Hij vond het belangrijk nooit gewelddadig naar zijn kinderen te zijn. Hij wilde niet dat zij zouden meemaken wat hem was gebeurd in zijn jeugd. Zijn gewelddadige impulsen bleven komen. Hij kon deze niet botvieren in seks met zijn vrouw of op zijn kinderen. Wel bleef hij dieren mishandelen, soms ook waar zijn kinderen bij waren. Jesperson kon zijn geluk niet vinden. Daardoor kwam zijn agressie weer omhoog. Hij ging zijn heil zoeken bij andere vrouwen en ging vreemd als hij onderweg was voor zijn werk. In 1988 ontmoette Jesperson een vrouw, die hem seksueel wel kon bevredigen. Jesperson miste zijn kinderen en wist niet wat te doen. Begin 1990 gingen zowel zijn vrouw als zijn vriendin bij hem weg. Hij voelde zich gefrustreerd en haatte alle vrouwen. Hij ging steeds meer drinken en verloor zijn baan.
Misdaden
Jesperson pleegde tenminste acht moorden in vijf jaar tijd. Hij claimt meer dan 160 moorden te hebben gepleegd, maar hier is nooit bewijs voor gevonden. Van een groot aantal van deze moorden is vastgesteld, dat hij deze niet gepleegd kon hebben. Ook zijn er inmiddels voor een deel van deze moorden anderen veroordeeld.
Taunja Bennett, 21 januari 1990 Jesperson ontmoette de verstandelijk beperkte verslaafde Taunja in een bar. Hij vond haar op zijn ex-vrouw lijken en nam haar mee naar huis. Hij probeerde Taunja te versieren maar zij wilde vluchten. Jesperson vond dat hij recht had op haar en flipte. Hij verkrachtte haar meerdere malen voordat Taunja eindelijk de moed had om hem te zeggen dat hij moest stoppen. Jesperson kon er niet tegen dat een vrouw hem tegensprak. Hij hoopte haar knock-out te slaan, vast te binden en haar als zijn slavin te houden. Hij bleef haar slaan maar ze was nog steeds bij bewustzijn. In paniek kneep hij haar haar keel dicht en schudde haar door elkaar totdat ze stil was. Ze was dood. Jesperson ging terug naar de kroeg om zich een alibi te verschaffen. Daarna dumpte hij haar lichaam in een ravijn.
Jarenlang hebben Laverne Pavlinec en John Sosnovsky onschuldig gevangen gezeten voor deze moord.
Daun Slagle, april 1990 Jesperson ontmoet Daun Slagle op een parkeerterrein, waar zij met haar baby is. Hij nodigt haar uit voor een autoritje, omdat ze aan het huilen was. In de auto probeert hij haar aan te randen. Als haar baby begint te huilen stopt hij en brengt haar terug naar het parkeerterrein.
Claudia augustus 1992 Jesperson pikte de liftende Claudia op langs de I15. Hij verkrachtte haar meermaals. Claudia wilde drugs, maar Jesperson weigerde dit te kopen. Ze dreigde hem aan te geven bij de politie. Jesperson sloeg haar bewusteloos en bond haar vast met ducttape. Hij speelde een ‘doodsspelletje’ met haar: hij wurgde haar tot ze buiten bewustzijn was, liet haar bijkomen en wurgde haar weer. Toen ze uiteindelijk dood was, dumpte hij haar lichaam in een ravijn. Hij had spijt moeten hebben, maar wilde alleen maar meer moorden.
Cynthia Lyn Rose september 1992 Jesperson lag te slapen in zijn vrachtwagen toen een vrouw hem wakker maakte. Hij werd boos en stuurde haar weg. Even later kwam ze terug. Jesperson werd woedend, gooide haar op zijn bed en wurgde haar. Hij had spijt dat het zo snel ging en hij niet van haar heeft kunnen genieten. Hij dumpte haar lichaam achter een café.
Laurie Ann Pentland november 1992 Pentland was prostitué en had al meermalen seks met Jesperson gehad. Dit maal hadden ze een uur seks in plaats van een half uur en wilde Pentland ook dubbel betaald hebben. Pentland dreigde de politie te bellen toen Jesperson dit weigerde. Jesperson werd woedend en begon haar te wurgen. Ook met haar speelde hij zijn ‘doodsspelletje’. Toen ze dood was fluisterde hij in haar oor: ‘Je bent de vierde die te ver is gegaan’. Hij dumpte haar lichaam bij een parkeerplaats.
Hij besloot om te stoppen met moorden, uit angst om zijn kinderen nooit meer te zien.
‘Cindy’ maart 1993 Bij een truckstop ontmoette Jesperson ‘Cindy’ en bood haar een lift aan. Op een verlaten parkeerplaats hadden ze een paar keer seks. Uit het niets werd Jesperson agressief en begon weer zijn ‘doodsspelletje’ totdat ze overleed. Hij dumpte haar lichaam onder een stapel stenen. In 2022 werd zij geïdentificeerd als de destijds 45-jarige Patricia Skiple.
Susanne december 1994 Jesperson ontmoette Susanne bij een truckstop in Florida. Hij verkrachtte en vermoordde haar. Dit duurde te kort en was minder persoonlijk dan de voorgaande, waardoor hij er minder van genoot. In september 2023 werd zij geïdentificeerd als Suzanne Kjellenberg (klik hier voor meer informatie)
Angela Subrize januari 1995 Subrize ontmoette Jesperson in een hotel in Spokane. Ze hadden de hele nacht seks. Daarna reed ze met hem mee in de vrachtwagen richting Indiana. Ze vertelde hem dat ze zwanger was maar niet wist van wie. Ze wilde met haar ex naar bed zodat ze hem kon vertellen dat hij de vader was. Jesperson werd woedend. Hij kon niet tegen vrouwen die mannen misbruikten. Bij een truckstop verkrachtte en wurgde hij haar meerdere malen totdat ze stierf. Omdat ze samen in een hotel waren gezien wilde Jesperson zorgen, dat Subrize niet geïdentificeerd kon worden. Hij bond haar onder zijn vrachtwagen en reed zo 20 km.
Julie Winningham maart 1995 Winningham had in 1993 een relatie met Jesperson gehad. In maart 1995 kwamen ze elkaar weer tegen bij een truckstop. Ze trokken vijf dagen met elkaar op en hadden regelmatig seks. Zij wilde $2000,- van hem lenen. Dit maakte Jesperson kwaad, omdat ze niet voor zichzelf kon zorgen. Toen hij dit niet wilde lenen dreigde Winningham aan te geven voor verkrachting. Hij kneep haar keel dicht tot ze bewusteloos was en bond haar handen en voeten vast. Daarna had hij nog een paar keer seks met haar, totdat hij haar wurgde. Hij dumpte haar lichaam in de buurt van waar hij Bennett had gedumpt. Hij was bang gepakt te worden omdat veel mensen hen samen hadden gezien. Hij overwoog haar lichaam beter te verstoppen maar deed dit uiteindelijk niet.
Arrestatie en rechtszaak
De baas van Jesperson werd door de politie gevraagd mee te werken om Jesperson aan te kunnen houden voor de moord op Winningham. Deze baas stuurde Jesperson naar New Mexico voor een klus. Jesperson voelde nattigheid toen zijn baas hem niet precies kon vertellen wat deze klus inhield. Toen hij op plaats van bestemming aankwam werd hij omsingeld door politie. Hij werd aangehouden en vijf uur lang verhoord. Ook werd DNA en vingerafdrukken bij hem afgenomen. Jesperson wist dat er geen direct bewijs was en gaf geen bekentenis, waardoor ze hem weer vrij moesten laten.
Jesperson wist dat het een kwestie van tijd was voordat hij wel gearresteerd zou worden. Hij overwoog zelfmoord en schreef zijn broer Brad een brief waarin hij bovenstaande acht moorden bekende. Later besefte hij dat hij de doodstraf kon ontlopen als hij zou bekennen en op 30 maart gaf hij zichzelf aan.
Uit de brief die Jesperson schreef aan zijn broer werden door de politie genoeg aanwijzingen om hem te vervolgen voor bovenstaande acht moorden. In november 1995 begon zijn rechtszaak. Hij kreeg drie keer levenslang en zit zijn gevangenisstraf uit in de Oregan State Prison in Salem.
In 2009 is hij aangeklaagd voor nog een moord werd hij in 2010 in Californië veroordeeld voor nog een keer levenslang.
Media
Na zijn eerste moord begon Jesperson voor het eerst het contact met de media te zoeken. Eerst schreef hij een bericht op de deur van een toiletgebouw en later schreef hij brieven naar verschillende kranten, telkens ondertekend met een ‘happy face’. Naar eigen zeggen deed hij dit om erkenning te krijgen voor zijn daden.
Toen hij in afwachting van zijn proces vast zat zocht hij weer contact met de pers. Hij begon stukje bij beetje moorden te bekennen, tot wel 185. Velen daarvan konden niet door hem gepleegd zijn. In diezelfde tijd meldde hij via de pers waar de tas van Bennett lag, iets wat alleen de moordenaar wist. Een positief gevolg hiervan was, dat Laverne en Sovsnovske na jaren onschuldig vast te hebben gezeten hiervoor weer vrijkwamen. De reden dat Jesperson deze informatie gaf was omdat hij hoopte dat dit een gunstige invloed zou hebben op zijn straf.
De controversiële journaliste Sondra London begon met Jesperson te corresponderen. Zij zette deze briefwisseling online. Samen startten ze een website. Op deze website was Jesperson zowel opschepperig over zijn daden, gaf hij veel details en tegelijk ontkende hij alle betrokkenheid. Na veel klachten werd de website door de autoriteiten offline gehaald. Door alle aandacht in de pers en de website had Jesperson een fanbase opgebouwd. Zij waren gefascineerd door hem als sadistische moordenaar. Eenmaal veroordeeld bleef Jesperson contact houden met zijn fans. Hij signeerde zelfs t-shirts met een ‘happy face’ erop. Na verloop van tijd werd de interesse in hem steeds minder. Sondra London heeft met meerdere seriemoordenaars gecorrespondeerd en relaties gehad met onder andere Gerard Schaefer en Danny Rolling, beide ook seriemoordenaars.
Niet alleen Jesperson was dol op media-aandacht, ook zijn oudste dochter is regelmatig in de media te zien. Zo zijn er tientallen interviews met haar te zien, boeken geschreven en doet ze nu zelf crimegerelatieerde interviews. Er is een Facebookpagina van mensen die dit niet kunnen waarderen en die via deze pagina aandacht willen voor het feit, dat Moore profiteert van de misdaden van haar vader.
https://open.spotify.com/episode/6AH6uR5kAe3gThzf2jQHQX?si=aae892b6eb8c49e2
Het afgelopen jaar heeft Jesperson de weg naar de media weer gevonden. Hij gaf in november 2023 een interview aan Keith Rovere in zijn podcast ‘The lighter side of serial killers’. Hierin vertelde hij dat hij correspondeerde met Rex Heuermann die eerder dat jaar was opgepakt voor drie moorden op Long Island New York. Ook vertelde hij dat hij eerder al gecorrespondeerd had met Wayne Adam Ford en Angel Maturino Resendiz. Naar eigen zeggen deed hij dat om hen te vertellen hoe een proces verloopt in de VS en hoe je daar het beste mee om kunt gaan.
Aanbevolen
Wij hebben we podcast gemaakt, waarin we uitgebreid zijn verhaal vertellen.