Naam: Anthony Allen Shore
Bijnaam: The Tourniquet Killer
Geboren: 25 juni 1962, Rapid City South Dakota VS
Overleden: 18 januari 2018
Aantal moorden: 4+
Straf: doodstraf
Jeugd
Anthony Allen Shore, ook wel Tony genoemd, wordt geboren op 25 juni 1962 in Rapid City South Dakota. Zijn ouders Robert en Deanna werken allebei als militair bij de US Air Force. Als Deanna zwanger raakt van Tony wordt ze eervol ontslagen. Na hem volgen nog twee meisjes, Laurel en Gina. Vanwege het werk van zijn vader verhuist het gezin vaak. Gedurende zijn lagere schoolperiode zijn ze al negen keer verhuisd. Ze trekken kriskras door het land, van South Dakota naar Californië, van Kansas, naar Alabama en Florida. Door het constante verhuizen kan Tony moeilijk aarden. Steeds als hij vriendjes heeft gemaakt, verhuizen ze weer.
Tony is een gevoelig creatief jongetje en kan moeilijk omgaan met de chaos die elke verhuizing met zich meebrengt. Hij voelt zich vaak bang en boos, omdat hij geen rust kan vinden. Dit zorgt ervoor, dat hij op elke school weer wordt gepest door zijn klasgenootjes. Zijn manier om hiermee om te gaan is door controle te pakken daar waar het wel kan. Als zijn moeder zijn kleding heeft gewassen en opgevouwen in de kast heeft gelegd, pakt Tony het er weer uit. Hij vouwt het opnieuw op, zodat alles precies dezelfde afmeting krijgt en zijn kast er netjes en strak uitziet. Om zijn sokken netjes te houden, hangt hij ze strak over een kledinghanger. Zijn zusjes vinden dit vreemd en lachen hem uit.
Ook als hij gaat eten is het voor hem belangrijk dat alles strak geregeld is. Hij snijdt zijn boterhammen in precies even grote stukjes en legt deze netjes op één lijn. Datzelfde eist hij ook van zijn zusjes. Als zij hun brood niet op dezelfde manier eten, wordt hij boos. Zijn zusjes zijn in zijn kindertijd de enige leeftijdsgenootjes die blijvend aanwezig zijn. Hierdoor is het voor hem belangrijk om hen onder controle te houden.
Tony is van jongs af aan heel creatief. Het liefst zit hij de hele dag te tekenen. Hij kan tot in precisie honden, katten, objecten en mensen natekenen. Daarnaast is hij heel muzikaal. Als klein kind al kan hij meerdere instrumenten bespelen. Hij doet mee aan diverse concoursen, waar hij vaak hoge ogen gooit. Als hij creatief bezig kan zijn komt hij tot rust. Urenlang zit hij in zijn eigen wereld samen met zijn tekeningen en zijn instrumenten.
Het huwelijk van zijn ouders Robert en Deanna begint scheurtjes te vertonen. Tegen de tijd dat Tony in de pubertijd komt hebben ze steeds vaker ruzie. Zowel Deanna Robert gaat vreemd, terwijl ze elkaar verwijten dat de ander de oorzaak is van hun verslechterende huwelijk. Robert reageert zich af door zowel zijn vrouw als zijn kinderen te mishandelen. Deanna doet dit door steun te zoeken bij haar oudste zoon. Volgens Tony misbruikt Deanna hem seksueel als hij een jaar of dertien is. Dit zorgt voor nog meer onveiligheid bij de puber.
In 1976 gaan zijn ouders scheiden. De kinderen gaan met Deanna mee naar Californië, waar Deanna vandaan komt. Vanaf dan neemt de controledrang van Tony verontrustende vormen aan. Als zijn zusje Gina met een katje in de tuin aan het spelen is, wil ook Tony met het katje spelen. Gina wil dit niet en wijst haar broer af. Tony reageert hierop door het katje van zijn zusje af te pakken en ter plekke te vermoorden.
Zijn zusjes zijn de enige stabiele factor geweest in zijn leven. Zij zijn degenen die, misschien wel juist daarom, door hem worden gebruikt om zijn drang naar controle te bevredigen. Zo steekt hij één van zijn zusjes met een schroevendraaier in haar gezicht als een ruzie volledig uit de hand loopt.
Na zo’n twee jaar in Californië te hebben gewoond, verhuizen ze weer. Deanna heeft een nieuwe vriend en verhuist weer samen met haar kinderen naar Houston Texas. Geen van de kinderen kan het goed vinden met hun nieuwe stiefvader. Tony begint te drinken en weet te roken. Zijn hormonen beginnen op te spelen, maar hij weet niet hoe hij op een normale manier meisjes moet benaderen. Op school begint hij klasgenootjes zomaar te betasten, wat door hen niet wordt gewaardeerd.
Op zijn zestiende haalt Tony zijn rijbewijs. Dit is voor hem dé manier om zijn stiefvader te ontvluchten. En tegelijk kan hij op deze manier meisjes oppikken. Hij is verlegen en weet niet hoe hij op een normale manier met meisjes om moet gaan. Maar als hij iets wil, zal hij zorgen dat hij het krijgt. Tony weet dat meisjes niet snel in de auto zullen stappen bij een onbekende jongeman. Daarom neemt hij zijn jongere zusje Gina mee als hij gaat rondrijden op zoek naar een meisje. Als hij een meisje ziet lopen, bijvoorbeeld bij een bushalte, stopt hij en biedt hij een lift aan. Omdat het meisje Gina in de auto ziet zitten, voelt ze zich veilig en stapt ze in. Niet lang nadat ze is ingestapt, doet Tony alsof hij zich plotseling iets herinnert. Hij zegt dan tegen Gina dat zij dringend ergens moet zijn of dat ze naar huis moet en zet haar af. Zodra zijn zusje uit de auto is en hij alleen overblijft met het meisje, slaat hij toe. Hij mishandelt en betast haar.
Tony baalt steeds meer van de gezinssituatie thuis. Hij kan het niet vinden met zijn nieuwe stiefvader en vindt het belachelijk dat híj hem vertelt wat hij wel en niet mag. Zijn leven lang hebben anderen voor hem besloten dat ze weer gingen verhuizen, dat hij zich maar moest aanpassen. Dit gebeurde door zijn vader vaak met harde hand. Hij heeft hier nooit iets tegen kunnen doen. Nu hij inmiddels 17 jaar oud is, weigert hij te voldoen aan de regels van anderen. Hij wil niet wachten tot zijn 18e verjaardag en officieel volwassen is. Hij neemt een drastische stap. Tony start een juridische procedure om wettelijk vroegtijdig volwassen te worden verklaard. Hierdoor zal hij financieel en juridisch losstaan van zijn moeder. Dit lukt hem.
Om zijn nieuwe, zelfstandige leven te kunnen betalen, stopt hij met de middelbare school. Hij neemt twee banen aan om in zijn eigen onderhoud en onderdak te voorzien. Hij werkt overdag werkt fulltime in een stomerij en gaat daarnaast aan de slag als automonteur. Tony verdient al snel genoeg om een eigen appartement te kunnen kopen aan de 6114 Renwick Drive, in het zuidwesten van Houston. Ook kan hij eindelijk in zijn eigen auto rijden, een Chevrolet Impala.
Eindelijk heeft hij zijn leven op de rit. Een eigen appartement, zijn eigen geld en vooral zijn eigen leven. Hij kan eindelijk zelf bepalen wat hij doet en hoe hij wil leven. Dit geeft hem rust en zorgt ervoor dat hij eindelijk goed in zijn vel komt te zitten. In november 1982 loopt de inmiddels 20-jarige Tony naar zijn brievenbus om de post op te halen. Daar ziet hij een meisje, die naar haar brievenbus loopt. Het is de 17-jarige Gina Lynn Worley. Tony is trots, dat hij inmiddels meisjes durft aan te spreken en spreekt haar met iets te veel zelfvertrouwen aan: ‘Hé, ik ben Tony Shore en ik ben de leukste vent, die je ooit zult ontmoeten.’
Gina is meteen gecharmeerd. Ze vindt hem open, oprecht en uiterst galant. Hij vraagt haar direct mee uit en ze brengen die decembermaand intensief samen door. Tony rijdt haar rond in zijn grote Chevrolet Impala om kerstinkopen te doen. Gina trekt al snel bij hem in. Een half jaar later raakt ze zwanger. Het stel wacht tot Gina 18 jaar is en trouwt
op 25 maart 1984. Twee weken later wordt hun oudste dochter Amber geboren. Tony’s appartement is te klein voor het jonge gezin en ze verhuizen naar iets groters. Daar wordt hun tweede dochter Tiffany geboren in juni 1985.
Na de geboorte van hun tweede kind valt Tony weer terug in zijn controledrang. Zo dwingt hij Gina ertoe de verzorging van hun dochters aan hem over te laten. Hij staat erop dat alleen hij de meisjes in bad doet, hun luiers verschoont en hen naar bed brengt. Tony bepaalt in alles hoe het huishouden verloopt. Hij beslist wanneer ze eten, wat ze eten en met wie zijn vrouw mag omgaan.
Misdaden
Tony werkt nog steeds als chauffeur van een sleepwagen. Dit gebruikt hij om jonge meisjes op te pikken die alleen over straat lopen. Zo ook de 15-jarige Laurie Lee Tremblay. Laurie gaat altijd lopend naar school en regelmatig pikt Tony haar op en geeft haar een lift naar school. Onderweg kletsen ze wat en als Laurie bij haar school is aangekomen, nemen ze weer afscheid. Tony, die thuis een vrouw en twee peuters heeft, fantaseert over wat er nog meer zou kunnen zijn tussen hem en de 9 jaar jongere Laurie.
Op 26 september 1986 ziet hij Laurie weer naar school lopen. Hij vraagt weer of ze een lift wil en Laurie stapt in. Dit keer blijft het niet bij praten. Tony begint haar te betasten. Laurie is verbaasd en zegt dat ze dit niet wil. Tony is niet meer te stoppen. Hij probeert haar bh los te maken maar Laurie verzet zich hevig. Tony is verbaasd. Op de één of andere manier gaan zijn fantasie en realiteit door elkaar lopen. Hij dacht dat Laurie ook verder wilde gaan. Nu hij zwaar over haar grens is gegaan beseft hij dat zij hem zal aangeven bij de politie. Hij heeft een gezin, een vaste baan en een stabiel leven dat hij absoluut niet wil verliezen. Tony pakt een een plank, die in zijn wagen ligt en slaat haar hard op haar achterhoofd. Hij pakt een koord uit zijn auto en begint haar te wurgen. Laurie blijft vechten voor haar leven. Tony moet alle zeilen bijzetten om het koord strak genoeg aan te kunnen trekken. Hierbij loopt hij fikse verwondingen en bloedingen aan zijn vingers op. Uiteindelijk lukt het hem om het meisje onder controle te krijgen. Hij wurgt Laurie Tremblay dood. Tony rijdt een paar kilometer met haar dode lichaam naast zich. Hij dumpt het lichaam van Laurie achter een Mexicaans restaurant naast een vuilniscontainer.
Een paar uur later wordt haar lichaam gevonden door voorbijgangers. Als de politie ter plaatse komt, hebben ze nauwelijks sporen, waar ze mee verder kunnen. In 1986 zijn er nog weinig technieken die ze kunnen inzetten. Als ze geen getuigen hebben, die kunnen zeggen dat ze dit type auto hebben gezien met dat kenteken, die in een bepaalde richting reed hebben ze niets om verder te onderzoeken. Al snel belandt de zaak op de plank.
Tony is verward. Hij weet zelf ook, dat hij geen lieverdje is, maar dat hij tot moord in staat is, had hij zelf ook niet verwacht. Hij lost de verwarring op door zichzelf ervan te overtuigen dat hij geen keuze had. In zijn hoofd is Laurie degene die hem dwingt tot deze stap omdat zij hem anders zou verraden. Tegelijk voelt hij ook een controle, die hij altijd heeft gewild maar nooit heeft gehad. Hij heeft bepaald over leven en dood.
Door zijn schuldgevoel weg te rationaliseren en de ultieme controle te hebben gevoeld, lukt het hem om zijn normale leven moeiteloos weer op te pakken. Hij blijft voor zijn kinderen zorgen, als chauffeur van een sleepwagen werken en hij speelt inmiddels in een lokale jazz-band, The Saint Vitus Dance. Regelmatig neemt hij zijn kinderen mee naar optredens. Jongste dochter Tiffany vindt het geweldig, ze verafgoodt haar vader.
De drang naar controle verdwijnt niet. Binnenshuis blijft hij degene die bepaalt wat er gebeurt. Naar de buitenwereld toe houdt hij de schijn op. Hij lijkt de liefhebbende vader die hard werkt om zijn gezin te onderhouden. Naast zijn huwelijk houdt Tony er verschillende buitenechtelijke affaires op na.
Dan is het 16 april 1992. Tony rijdt in zijn sleepwagen door Houston en ziet op de stoep een meisje lopen. Het is de 20-jarige Maria del Carmen Estrada. Maria is een Mexicaanse immigrante, die nog maar een jaar in de VS woont. Ze hoopt in Houston een beter bestaan op te bouwen. Hier is ze aan de slag als oppas en is nu onderweg naar haar werk. Tony stopt zijn sleepwagen naast haar en vraagt of ze een lift wil. Maria weigert en loopt door. Tony geeft niet op. Stapvoets blijft hij naast haar rijden en blijft aandringen dat ze ingaat op zijn aanbod. Uiteindelijk stapt Maria toch maar in.
Tony rijdt met Maria in de sleepwagen naar een afgelegen, rustige plek. Als hij geparkeerd staat op een plek waar niemand hen kan horen of zien, begint hij haar te betasten. Maria stribbelt hevig tegen. In tegenstelling tot zijn vorige slachtoffer Laurie blijft het niet bij betasten. Tony verkracht Maria gewelddadig. Het dappere meisje doet alles om te ontsnappen. Ze schopt en krabt hem, maar ze heeft geen schijn van kans. Als Tony klaar is, bedenkt hij zich, dat Maria een goede beschrijving van hem kan geven en dat hij binnen de kortste keren zal worden opgepakt. Ze moet dood.
Toen hij zijn eerste slachtoffer Laurie wurgde met een nylon koord, heeft hij zijn vingers behoorlijk opengehaald. Dat wil hij niet nog een keer. Hij pakt twee bamboestokjes, die hij aan de beide uiteinden van het touw knoopt, een soort zelfgemaakt tourniquet. Hij wikkelt het touw om de nek van Maria en trekt net zo lang aan het touw met de bamboestokjes tot ze dood is.
Na de moord rijdt hij met zijn sleepwagen naar fastfoodrestaurant Dairy Queen in Houston. Hij dumpt haar lichaam, met de tourniquet nog om haar nek, in een steegje naast het restaurant en rijdt weg. Het lichaam van Maria wordt al snel gevonden door het personeel van Diary Queen.
Dit keer heeft de politie wel sporen, waar ze misschien iets mee kunnen. Ze zien, dat Maria flink heeft gevochten met haar dader en dat er DNA materiaal onder haar vingernagels zit. In 1992 wordt er steeds meer bekend over DNA en wat de recherche hiermee kan tijdens hun onderzoek. Het DNA-materiaal wordt zorgvuldig onder haar vingernagels verwijderd en opgestuurd naar het Houston Crime Lab. Zij vinden echter geen match met iemand die al in hun systeem staat.
Tony pakt zijn leven weer op, alsof er niets gebeurd is. Hij blijft zijn vrouw en kinderen controleren en blijft er minnaressen op na houden. Eén van zijn minnaressen blijft langer hangen dan al zijn vorige. En eigenlijk is hij Gina wel zat. Wat nou als hij aan Gina opbiecht dat hij een affaire heeft. Als ze het goed vindt, kan hij gewoon doorgaan, als ze het niet goed vindt, kunnen ze scheiden. Eigenlijk vindt hij dat laatste een betere oplossing. Op de dag dat ze 10 jaar getrouwd zijn, gaat Tony met zijn vrouw aan de keukentafel zitten. Niet om hun jubileum te vieren met een bloemetje en een stuk taart, maar om haar te vertellen over zijn nieuwe vriendin.
Voor Gina is dit de druppel. Zij is het vreemde gedrag van haar man en zijn eeuwige controle al langer zat. Ze is uitgeput van hun constante ruzies. Gina stuurt Tony het huis uit en vraagt de scheiding aan. Voor dochters Amber en Tiffany breekt een moeilijke tijd aan. De scheiding van hun ouders is al geen pretje, maar als er gesprekken worden gevoerd over de kinderen, voelen ze zich helemaal tot last. Ze horen hun ouders praten over wie de kinderen ‘moet’ nemen. Geen van beiden lijkt er trek in te hebben.
Tony verlaat de woning en gaat aan de East 18th Street in Houston wonen. Hij gaat aan de slag als monteur van telefoonkabels. De eerste maanden wonen de kinderen bij Gina. Als zij een nieuwe vriend krijgt, stelt ze haar dochters voor om bij hun vader te gaan wonen. In eerste instantie zijn Amber en Tiffany er wel blij om. Hun vader is minder streng, dus ze zullen vast meer vrijheid krijgen. Gina gaat helemaal op in haar nieuwe relatie en heeft nauwelijks nog contact met haar dochters. Tony krijgt de volledige voogdij.
Hij zorgt niet goed voor zijn dochters en wil niet te veel geld aan hen uitgeven. Het huis is vies, overal lopen insecten en kakkerlakken. Ze krijgen ongezond te eten en Tony weigert een wasmachine te kopen. Zijn dochters moeten zelf de was doen, maar dan wel met de hand in de badkuip. Ze zien er onverzorgd uit, wat hen erg onzeker maakt.
Tony is nauwelijks thuis, de kinderen zijn op zichzelf aangewezen. Als hij een weekend weggaat met zijn vrienden, sluit hij zijn kinderen op in huis. Hij doet de deuren op slot en timmert de ramen dicht. Tegen zijn dochters zegt hij, dat dat voor hun eigen veiligheid is. Zij kunnen er niet in, maar er kan ook niemand binnenkomen die hen iets aan zou kunnen doen.
Als hij wel thuis is, voedt hij Amber en Tiffany met harde hand op. Volgens hem zijn lijfstraffen dé manier om zijn dochters duidelijk te maken dat ze iets niet goed hebben gedaan. Hij sleept ze aan hun haren door de woning, slaat hen met een houten plank op hun voeten en knijpt hen zo hard dat ze blauwe plekken op hun armen krijgen. Voor de meisjes is het verboden om te huilen. Doen ze dat wel, dan worden ze strak in een deken gewikkeld, waardoor ze niet kunnen bewegen. Daarna smoort hij hen met een kussen. De meiden leren zich aan om geen emoties meer te tonen. Als hun vader hen mishandelt reageren ze met een glimlach.
Tijdens zijn nieuwe werk als telefoonmonteur komt Tony vaak bij mensen thuis. Als hij op een dag bij een gezin thuiskomt om de telefoonkabel te repareren, raakt hij geobsedeerd door de 14-jarige dochter des huizes. Haar identiteit wordt verborgen gehouden, maar in de media wordt ze Selma Janske genoemd. Na deze eerste ontmoeting met Selma rijdt hij dagelijks langs hun woning. Zo weet hij na een tijdje wanneer haar ouders aan het werk zijn, wanneer zij terug komt van school en op welke tijdstippen ze alleen thuis is. Op 19 oktober 1993 breekt hij in bij het huis van Selma. Hij heeft zich vermomd met een sjaal voor zijn gezicht en een grote zonnebril en wacht tot het 14-jarige meisje thuiskomt. Zodra ze binnenkomt, valt hij haar aan. Hij bindt haar vast met ducktape en verkracht haar. Selma doet alles om zichzelf te redden. Ze schreeuwt, schopt, slaat en krabt hem waar ze maar kan. Om welke reden dan ook vermoordt hij haar niet. Na de verkrachting verlaat hij de woning en gaat weer door met zijn werk.
Zodra haar ouders thuis zijn, doet Selma aangifte van verkrachting. Door zijn vermomming kan ze geen beschrijving geven van haar verkrachter. De politie legt geen link met de moord op Maria del Carmen Estrada en Laurie Tremblay. Zij zijn opgepikt op straat en vermoordt, Selma is thuis aangevallen en leeft nog.
Ondanks dat Tony zijn dochters met harde hand opvoedt en hen vaak aan hun lot overlaat, mogen er wel vriendinnetjes komen logeren. De kinderen mogen zich uitdagend kleden in korte rokjes of hotpants. Ze mogen zoveel make-up gebruiken als ze willen, waarna ze dansen en playbacken op rockmuziek. Geen van kinderen heeft door, dat Tony dit doet omdat hij hier opgewonden van raakt.
Al snel gaat Tony verder dan alleen kijken naar zijn dochters. ’s Nachts sluipt hij hun slaapkamer binnen. Kijkend naar zijn slapende dochters bevredigt hij zichzelf. Tiffany heeft meerdere keren gemerkt, dat haar vader dit deed, maar doet altijd net of ze slaapt. De volgende ochtend probeert ze te vergeten wat ze heeft gezien.
Tony wil nog meer. Op een avond doet hij een kaartspelletje met zijn dochters, die dan een jaar of tien oud zijn. Als de dochters verliezen, moeten ze een glas alcohol drinken. Als Tiffany dronken in haar bed ligt, verkracht Tony haar. Tiffany ziet het niet meer zitten. Ze raakt zo depressief, dat ze niet meer wil leven. Ze weet niet waar ze hulp moet zoeken. Haar vader durft ze niet aan te spreken, haar moeder kijkt niet naar haar om.
Op school merkt een leerkracht op, dat het niet goed gaat met Tiffany. Hij schakelt de kinderbescherming in. Zowel Amber als Tiffany krijgen een gesprek met een vrouw van jeugdzorg. Zij stelt hen vragen over hun thuissituatie. Of ze mishandelt worden, seksueel misbruikt, of er goed voor hen gezorgd wordt. De meiden durven echter geen eerlijk antwoord te geven, uit angst voor repressailles van hun vader. De jeugdzorg maakt een afspraak om bij de familie Shore thuis te komen. Doordat het bezoek is aangekondigd zorgt Tony ervoor, dat het huis er pico bello uitziet. Hij laat de meiden het huis schoonmaken en maakt zelf een heerlijke stoofschotel, waardoor er een warme gezellige geur in het huis hangt. De dochters krijgen instructies welke antwoorden ze moeten geven en zet zelf een grote glimlach op. Uit angst voor hun vader doen Amber en Tiffany precies wat hen wordt opgedragen. De kinderbescherming gelooft het sprookje en komt niet meer terug. De meiden hebben het idee dat er nooit iemand zal zijn, die hen zal kunnen redden.
Op 8 augustus 1994 loopt de 9-jarige Diana Rebollar van haar huis in Houston naar de winkel. Haar moeder heeft haar gevraagd om nog snel even een pak suiker te kopen. Dat doet ze graag. Als ze de suiker heeft gekocht loopt ze met de boodschappentas met suiker terug naar huis. Tony rijdt op dat moment met zijn busje door de straat. Als hij het meisje ziet lopen spreekt hij haar aan. Het lukt hem om haar zijn busje in te praten. Hij neemt haar mee naar een afgelegen terrein achter een fabriek. Daar verkracht hij haar en wurgt haar dood. Hij gebruikt hiervoor dezelfde methode als bij Maria, een touw waarbij hij aan beide uiteinden een stukje bamboe heeft bevestigd. Hij dumpt haar lichaam op het terrein achter de fabriek.
De volgende dag wordt haar lichaam daar gevonden. Ze heeft het touw met de bamboestokjes nog om haar nek. Hierdoor linkt de politie deze moord gelijk aan de moord op Maria del Carmen Estrada van twee jaar geleden.
Rond diezelfde tijd ontmoet de inmiddels 32-jarige Tony een meisje, waar hij van onder de indruk is. Muziek speelt nog steeds een grote rol in zijn leven. Hij kan er zijn emoties in kwijt en zichzelf even helemaal afsluiten voor zijn duistere gedachtes en verlangens. Hij komt op een avond de 18-jarige Amy Lynch tegen. Amy is net als Tony dol op muziek en bespeelt net als hij meerdere instrumenten. Zodra het onderwerp muziek ter sprake komt vinden ze elkaar helemaal. Tony voelt meteen, dat dit voor Amy net zo belangrijk is als voor hem, dat zij net zo muzikaal is en hem hierin helemaal aanvoelt. Niet veel later krijgen ze een relatie. Ondanks het grote leeftijdsverschil verloopt dit in het begin heel goed. Ze maken samen muziek, dromen over muzikale toekomst samen en alle eventuele ongelijkwaardigheid verdwijnt zodra ze samen muziek maken.
Toch kan ook dit er niet voor zorgen, dat Tony’s verlangens naar controle en macht verdwijnen. Zo’n tien maanden na de moord op de 9-jarige Diana wil hij weer moorden. Op 6 juli 1995 doet de gelegenheid zich voor. Tony rijdt wat rond in zijn busje in het noorden van Houston, op zoek naar een slachtoffer. Hij ziet een meisje dat aan het bellen is bij een telefooncel. Het is de 16-jarige Dana Sanchez. Dana heeft zojuist haar vriendje gebeld. Ze wil die avond naar hem toe en zegt hem dat ze er zo aankomt. Ze heeft alleen nog een lift nodig. Zodra Dana heeft opgehangen rijdt Tony naar haar toe. Als hij haar een lift aanbiedt stapt Dana meteen in. Hij begint haar gelijk te betasten, maar Dana verzet zich hevig. Tony probeert haar met geweld toch zover te krijgen, maar Dana blijft vechten. Tony pakt zijn tourniquet en wurgt haar dood. Met haar lichaam naast zich op de bijrijdersstoel rijdt hij naar een afgelegen veld in North View Park. Hij legt haar lichaam met gespreide benen op haar rug in een greppel.
Als Dana die avond niet komt opdagen belt haar vriendje de volgende dag naar de politie om haar als vermist op te geven. Dana is nergens te bekennen. De politie achterhaalt de plek van waar ze haar vriendje heeft gebeld, maar vanaf daar ontbreekt elk spoor van het meisje.
Arrestatie en rechtszaak
Tony houdt nauwkeurig de kranten in de gaten of er al nieuws is over Dana Sanchez. Na een week blijkt haar lichaam nog steeds niet gevonden te zijn. Dit maakt hem onrustig. Het zal hem niet gebeuren, dat hij het meisje heeft vermoord, haar lichaam zorgvuldig heeft gepositioneerd en dat niemand dit ziet. Straks is haar lichaam al zover vergaan, dat hij de kick mist van de walging en angst die dit veroorzaakt. Acht dagen na de moord op Dana, op 14 juli 1995 besluit hij zelf actie te ondernemen. Tony belt naar het lokale tv-station KPRC-TV in Houston. Zij hebben een tiplijn waar mensen naartoe kunnen bellen, die meer weten over een misdaad in de stad.
Als hij een dame van de tiplijn aan de telefoon krijgt zegt hij: ‘Ik heb een tip voor je. Er loopt een seriemoordenaar vrij rond in de stad.’ De telefoniste denkt in eerste instantie dat het om een grap gaat, maar Tony vertelt verder. Hij meldt de precieze plek waar ze het lichaam van Dana Sanchez kunnen vinden. Dat niet alleen, hij beschrijft tot in detail hoe ze haar lichaam zullen aantreffen. Dat ze met haar benen gespreid op haar rug in een sloot ligt.
Tony belt niet vanuit zijn huis, maar vanuit een telefooncel die uitzicht heeft op het kantoor van KPRC-TV. Zo kan hij vanaf een afstandje zien hoe de telefoniste schrikt van de schokkende details die hij vertelt. Op subtiele wijze laat hij haar merken dat hij haar ziet. Weer ziet hij haar schrikken. Hij vindt het heerlijk om ter plekke te zien hoeveel invloed hij tijdens dit telefoontje op haar heeft.
De politie rijdt gelijk naar North View Park. Als ze daar het lichaam van Dana Sanchez zien liggen, exact op de manier zoals de beller het beschreef, hebben ze het vermoeden, dat de telefoniste de seriemoordenaar zelf aan de lijn heeft gehad. Dana heeft de tourniquet nog om haar hals, waardoor de politie gelijk de link legt met de moord op Maria en Diana.
Het probleem is echter dat ze geen idee hebben wíé de man aan de telefoon is. Stemherkenning en het traceren van openbare telefooncellen levert niets op. Ook deze zaak belandt al snel op de plank.
Tony’s leven gaat gewoon door. Zijn relatie met Amy is inmiddels zo serieus geworden, dat hij haar ten huwelijk heeft gevraagd. In de zomer van 1997 wil hij met haar trouwen. Dit keer wil hij het goed aanpakken. Om zich goed voor te kunnen bereiden op de grote dag en daarna te kunnen genieten van hun wittebroodsweken besluit hij zijn dochters tijdelijk elders onder te brengen. Hij belt zijn moeder Deanna, die inmiddels in Sacramento Californië woont en vraagt haar of Amber en Tiffany deze zomer bij haar mogen doorbrengen. Dat mag.
De meiden worden op het vliegtuig gezet en hartelijk onthaald door hun oma. Deanna ziet gelijk, dat het niet goed gaat met haar kleinkinderen. Ze zien er onverzorgd uit en hebben drie lagen kleding aan, terwijl het hartje zomer is. Schone kleding of toiletspullen hebben de meisjes niet bij zich. Hun haar zit vol klitten en ze kan ruiken dat de meisjes al een tijdje geen douche hebben gezien.
Deanna deelt haar zorgen met haar dochter Gina, de tante van Amber en Tiffany. Met zijn tweeën vragen ze de meisjes of het wel goed gaat thuis maar de zusjes vertellen beleefd dat er niets aan de hand is. Deanna en Gina proberen een andere tactiek om iets los te krijgen. Gina neemt Tiffany mee naar haar huis om alleen met haar te kunnen praten. Ze zegt tegen haar, dat haar zusje Amber een jaar lang bij Gina zal gaan wonen zodat ze haar kan helpen met school. Tiffany schrikt enorm dat ze in haar eentje terug moet naar haar vader. Zonder haar zusje zal het nog ondraaglijker worden thuis. Tiffany breekt en vertelt aan Gina over het seksueel misbruik en de mishandelingen thuis. Ook vertelt ze over de reden waarom ze zoveel lagen kleding over elkaar dragen, zelfs als het buiten heet is. Ze vertelt dat ze met de vele lagen kleding hun steeds verder ontwikkelde lichaam willen verhullen. Als hun vader hun ontwikkelende vrouwelijkheid niet ziet dat zijn neiging om hen te misbruiken misschien minder zal worden.
Amber en Tiffany gaan samen met hun oma en tante naar de politie in Californië om aangifte te doen van mishandeling en seksueel misbruik door hun vader. Niet veel later staat de politie bij Tony voor de deur in Houston. Hij wordt opgepakt maar ontkent alles. Zijn inmiddels vrouw Amy is woedend. Ze is overtuigd van de onschuld van haar man. Amy verkoopt alle waardevolle spullen die ze heeft om de beste advocaat voor Tony te kunnen betalen. Als Tony een paar maanden later voor de rechter staat, pleit hij ‘no contest’. Dit betekent, dat hij niet bekent of ontkent, maar dat hij geen bezwaar maakt tegen de ingebrachte bewijzen door de aanklager.
De straf die Tony krijgt lijkt mild, maar zal een paar jaar later grote gevolgen hebben. Hij krijgt een voorwaardelijke gevangenisstraf van acht maanden en wordt geregistreerd als zedendelinquent. Dit betekent, dat hij zich niet mag ophouden in de buurt van kinderen en dat hij verplicht zijn DNA af moet geven. Dit wordt in de nationale database Codis gezet. Mocht er ooit, waar dan ook in de VS een delict worden gepleegd, waarbij zijn DNA wordt gevonden, dan kan de politie dit gelijk linken aan hem. En mocht hij ooit een delict gepleegd hebben waarvan DNA bewaard is gebleven, dan kan dit ook aan hem worden gelinkt.
Tony valt in een zwart gat. Hij weet dat hij zijn kinderen niet goed behandeld heeft, maar mist ze enorm. Ook weet hij, dat hij vier moorden heeft gepleegd en de kans groot is, dat daarvan DNA bewaard is gebleven. Hij is elke seconde van de dag bang, dat hij opgepakt zal worden. Daarom stelt hij zijn vrouw Amy voor om de VS definitief te verlaten. Amy wil echter niet haar familie en vrienden achterlaten, alleen maar omdat haar man weg wil. Tony kan alle spanningen niet meer aan. Zijn voornemen om zijn huwelijk met Amy beter aan te pakken dan zijn vorige valt in duigen. Hij leeft al zijn angsten en gemis uit op zijn vrouw. Steeds vaker is zij slachtoffer van zijn mishandelingen. Op een dag gaat Tony ook voor haar te ver. Hij heeft Amy gedrogeerd, om haar daarna in bewusteloze toestand te kunnen verkrachten. Dit is de druppel voor Amy. Ze vraagt de echtscheiding aan.
Tony sleept zich door de dagen heen. Zonder vrouw en zonder zijn kinderen heeft zijn leven alle glans verloren. Hij weet heel goed, dat zijn eigen gedrag hiervan de oorzaak is, maar hij telkens weer niet in staat zich in te houden. Hij sleept zich door de dagen heen. Overdag werkt hij en ’s avonds speelt hij af en toe wat treurige bluesmuziek in kleine kroegjes.
In 2003, zes jaar nadat zijn DNA in Codis is gezet wordt duidelijk, waarom Tony al die jaren nooit is gelinkt aan de moorden. Het Houston Crime Lab, waar alle DNA gegevens van misdaden uit deze stad worden verwerkt, blijkt slecht te functioneren. Duizenden DNA-profielen zijn nooit in het systeem gezet. Er wordt besloten om DNA-gegevens van een aantal high profile zaken naar het Crime Lab in Dallas te sturen. Daarbij zit ook het DNA dat ooit werd gevonden onder de nagels van Maria del Carmen Estrada, die in 1992 werd vermoord.
Op 24 oktober 2003 sleept Tony zich weer naar zijn werk. Op de automatische piloot doet hij wat hij moet doen. Dan ziet hij twee mannen strak in het pak naar hem toelopen. Ze laten hun badges zien. Tony weet genoeg, het is zover. ‘Anthony Shore, U bent gearresteerd voor de moord op Maria del Carmen Estrada.’ Tony biedt geen enkele weerstand. Hij stelt zich beleefd en meewerkend op, laat zich kalm in de handboeien slaan en wordt overgebracht naar het politiebureau in Houston.
In de eerste uren van zijn verhoor beantwoordt Tony alle vragen, maar laat nauwelijks informatie los. Enerzijds wil hij graag dat het voorbij is, dat hij veroordeeld wordt en dat hij de rest van zijn leven achter de tralies kan doorbrengen of, misschien nog wel liever, dat ze hem ter dood veroordelen. Hij is het vechten, liegen en bedriegen beu. Anderzijds lukt het hem niet om zich over te geven aan de autoriteiten, om zijn controle los te laten. Als het verhoor even wordt gepauzeerd en Tony alleen in zijn cel zit, realiseert hij wat hem te doen staat.
Eenmaal terug in de verhoorkamer bekent hij niet alleen de moord op Maria, maar ook de moord op Laurie Tremblay, Diana Rebollar en Dana Sanchez. Ook vertelt hij de politie over de verkrachting van Selma Janske. De rechercheurs zijn verbaasd. Ze hadden hem al wel gekoppeld aan de moord op Diana Rebollar en Dana Sanchez, omdat hij daar dezelfde modus operandi had gebruikt als bij Maria. Maar de moord op Laurie en de verkrachting van Selma hadden ze niet aan hem gekoppeld.
De rechtszaak tegen Anthony Allen Shore begint een jaar later, in oktober 2004. De openbaar aanklager heeft besloten hem alleen aan te klagen voor de moord op Maria del Carmen Estrada. Bij haar is er naast de bekentenis van Tony ook DNA-bewijs om zijn schuld aan te tonen. Het proces is opgedeeld in twee fasen: de schuld-fase, waarin alleen de moord op Maria centraal staat en de strafmaat-fase, waarin zijn overige misdaden aan bod komen om de doodstraf te rechtvaardigen. De schuldfase verloopt kort en zakelijk. Tony bekent schuld en het DNA dat werd gevonden onder de vingernagels van Maria bevestigen zijn bekentenis.
Om de strafmaat te bepalen, worden meerdere getuigen opgeroepen. Als eerste komt Selma Janske getuigen. Ze is inmiddels volwassen en vertelt de jury hoe Tony zich in 1993 in hun huis had verschanst en zich op gruwelijke wijze aan haar heeft vergrepen. Daarna vertellen drie slachtoffers, die ooit door Tony zijn verkracht hun verhaal. Als laatste getuigen Amber en Tiffany. Ze zijn allebei inmiddels jong volwassen en voor het eerst in zeven jaar zien ze hun vader, maar ook hun verkrachter weer. Op indringende wijze vertellen ze de jury wat de jarenlange mishandelingen en het seksueel misbruik met hen heeft gedaan.
Zoals altijd krijgt de verdachte het laatste woord. Tot frustratie van zijn advocaten vraagt Tony om de doodstraf. Hij zegt, dat dit de enige manier is om te boeten voor alles wat hij anderen heeft aangedaan. Waarschijnlijk speelt ook mee, dat hij geen zin heeft om de rest van zijn leven in de gevangenis te zitten. Op 15 november 2004 krijgt Tony zijn straf te horen. Hij krijgt waar hij om vraagt, de doodstraf. Hij wordt afgevoerd naar de dodencel van de Huntsville Unit.
In de 14 jaar, die hij uiteindelijk in zijn dodencel van 2 bij 3 meter zal doorbrengen, vermaakt Tony zich vooral met brieven schrijven en tekenen. Een aantal van zijn penvrienden bezoeken hem regelmatig in de gevangenis. Hij heeft geen contact meer met zijn dochters, ouders, zusjes en ex-vrouwen.
Zijn executiedatum wordt vastgesteld op 18 oktober 2017. Een paar weken voor zijn executie vraagt een andere ter dood veroordeeld hem om hulp. Larry Swearingen werd in 2000 ter dood veroordeeld voor de ontvoering, verkrachting en moord op de 19-jarige Melissa Trotter in Montgomery County, Texas. Haar lichaam werd na 25 dagen gevonden in het Sam Houston National Forest. Larry heeft altijd volgehouden onschuldig te zijn. Zijn advocaten en organisaties zoals het Innocence Project voeren aan dat zijn veroordeling is gebaseerd op verouderde en onbetrouwbare forensische bewijzen.
Als de executiedatum van Tony bekent is vraagt Larry hem om ook de moord op Melissa Trotter te bekennen. Tony heeft toch niets meer te verliezen en Larry kan hierdoor alsnog vrijgesproken worden. Tony wil hier wel in meegaan. De autoriteiten krijgen echter argwaan en besluiten een paar dagen voor zijn executie zijn cel te doorzoeken. Daar vinden zij de dossiers over de moordzaak van Melissa Trotter. Larry heeft deze documenten naar Tony gesmokkeld, zodat hij de details van het misdrijf uit zijn hoofd kan leren om de bekentenis geloofwaardig te maken. Om de zaak grondig te onderzoeken, besluit de rechter op verzoek van de openbare aanklagers de executie van Tony op het laatste moment met drie maanden uit te stellen. Als rechercheurs Tony confronteren met de dossiers bekent hij dat hij heeft samen gewerkt met Larry Swearengen om te proberen hem alsnog vrij te pleiten.
Zijn nieuwe executiedatum wordt vastgesteld op 18 januari 2018. Een paar dagen voor zijn executie wordt Tony geïnterviewd door het Youtube kanaal Execution Watch. Zij interviewen ter dood veroordeelden vlak voor hun executie. Doordat ze beloven dat de content alleen wordt uitgezonden als de terdoodveroordeelde inderdaad geëxecuteerd is, vertellen de geïnterviewden vaak openhartig over wat ze nog kwijt willen. Tony vertelt over het leven op death row, over zijn medegevangenen. Hij heeft gezien dat mensen die door de maatschappij worden gezien als het ergste van het ergste toch een goed hart hebben. Hij heeft juist hier gezien hoeveel mensen onvoorwaardelijk voor elkaar doen. Het belangrijkste wat hij wil zeggen gaat over zijn kinderen. Hij weet dat hij een slechte vader is geweest. Hij had nog heel graag één keer met zijn dochters Amber en Tiffany willen praten.
Op 18 januari 2018 is het zover. Tony wordt rond de middag naar de aangrenzende kamer van de executieruimte gebracht. Daar brengt hij zijn laatste uren door met een pastoor en een paar penvrienden. Om zes uur ’s avonds wordt hij naar de executieruimte gebracht. Als hij is vastgeriemd spreekt hij zijn laatste woorden: ‘Ik wil een moment nemen om te zeggen dat het me spijt. Er zijn geen woorden of excuses die ongedaan kunnen maken wat ik heb gedaan. Aan de families van mijn slachtoffers wil ik zeggen: ik wou dat ik het verleden kon terugdraaien. Ik zal sterven met een zuiver geweten en heb mijn vrede gevonden.’ Daarna kijkt hij de gevangenisdirecteur aan en zegt: ‘Ik ben er klaar voor, directeur.’ De dodelijke vloeistof wordt ingespoten en 13 minuten later wordt hij officieel doodverklaard. Anthony Allen Shore wordt 55 jaar oud.
Aanbevolen
In onderstaande documentaire vertelt de dochter van Anthony Shore Tiffany haar verhaal. Een paar dagen voor zijn executie geeft Tony een laatste interview.