Naam: Paul Kenneth Bernardo

Bijnaam: The Ken and Barbie Killers, The Scarborough Rapist

Geboren: 27 augustus 1964, Scarborough Canada

Aantal moorden: 2+

Straf: levenslang

Jeugd

Paul Kenneth Bernardo wordt geboren op 27 augustus 1964 in Scarborough in Canada, een stad ten zuiden van Toronto. Hij is het jongste kind van Marilyn en Kenneth Bernardo. Zij hebben dan al zoon David en dochter Debby. Wat Paul dan nog niet weet is dat Kenneth niet zijn biologische vader is. Zijn moeder Marilyn had voor haar huwelijk met Kenneth een relatie met een Italiaanse immigrant. Hij was haar grote liefde. Marilyns ouders keurden deze relatie echter af vanwege zijn afkomst en het gebrek aan goede opleiding. Om haar ouders niet teleur te stellen, trouwt ze met Kenneth Bernardo, omdat hij op papier wél de opleiding en de maatschappelijke status heeft die haar ouders willen. Al snel nadat ze getrouwd zijn wordt Marilyn zowel fysiek als mentaal mishandeld door Kenneth. Dit zorgt ervoor dat ze troost zoekt in de armen van haar grote liefde, wat leidt tot de geboorte van Paul.

In de eerste jaren van zijn leven praat Paul niet. Hij communiceert alleen via gebaren en geluiden. Als Paul vier jaar oud is, zoeken zijn ouders hier hulp voor.  Pas dan blijkt, dat Paul een te korte tongriem heeft. Het weefselbandje onder zijn tong is te kort, waardoor de bewegingsvrijheid van de tong wordt beperkt. Via een simpele ingreep is dit snel verholpen, maar voor Paul is het kwaad al geschied. Hij heeft zich al die tijd niet kunnen uiten, waardoor hij zich vaak machteloos en onzeker heeft gevoeld. Hij trekt zich als kind steeds meer terug in zichzelf en is niet in staat vriendjes te maken. Ook als zijn tong is genezen heeft Paul moeite met communiceren. Hij krijgt logopedie om te leren praten, maar hij blijft lispelen en stotteren. Dit voedt zijn gebrek aan zelfvertrouwen. 

Maar misschien nog ingrijpender dan zijn spraakgebrek is de gezinssituatie. Hij groeit op in een huis waar sprake is van mishandeling. Pauls vader Kenneth heeft het vooral gemunt op Pauls moeder Marilyn. Paul is er regelmatig getuige van hoe zijn moeder in elkaar wordt geslagen. Hij ziet ook hij respectloos zijn vader naar haar is door haar uit te schelden en te vernederen waar zijn kinderen bij zijn. Paul voelt zich nooit echt veilig thuis en heeft dit als enige voorbeeld hoe mannen met vrouwen omgaan.  

Helaas is het geweld van zijn vader tegen zijn moeder niet de enige vorm van huiselijk geweld waarmee Paul wordt geconfronteerd. Hij is er getuige van, hoe Kenneth zijn zus Debby seksueel misbruikt. Vanaf dat Debbie negen jaar wordt ze regelmatig verkracht door haar vader. Marilyn weet van het misbruik, maar onderneemt geen enkele actie om hier een einde aan te maken. Ze gaat zelfs een stap verder. Ze neemt haar dochter kwalijk dat zij de aandacht van Kenneth opeist. Al op jonge leeftijd leert Paul dat fysiek geweld, verbale vernedering en seksueel misbruik volstrekt acceptabel gedrag zijn binnen het gezin.

Marilyn raakt depressief en trekt zich zelfs fysiek terug uit het gezinsleven. Ze verblijft niet meer bij haar man en kinderen, maar zondert zich af in de kelder van het huis. Paul heeft geen moederfiguur om zich heen die hem de veiligheid biedt die hij nodig heeft in het gewelddadige gezin. Hij probeert de goede zoon te zijn, waar zijn moeder geen last van heeft, maar krijgt geen enkele respons van haar. 

Op school heeft Paul gelukkig genoeg afleiding. Hij groeit in zijn puberteit uit tot een knappe jongen. Met zijn blonde haar, blauwe ogen en brede schouders is hij populair bij de meisjes. Als hij vijftien jaar is, krijgt hij een relatie met één van zijn vele aanbidster, Nadine Brammer. Ze is helemaal in de wolken als de meest gewilde jongen van de school juist haar om verkering vraagt. 

Maar terwijl zijn prille romance opbloeit, verslechtert de situatie thuis. Op een avond in 1981, als Paul 16 jaar oud is, hebben zijn ouders weer eens een heftige ruzie. Paul, die tot dan toe altijd heeft geprobeerd het perfecte kind te zijn om de gezinssituatie te compenseren, hoort het geschreeuw en besluit tussenbeide te komen om zijn moeder te verdedigen tegen zijn woedende vader. Hij probeert de ruzie te sussen en partij te kiezen voor Marilyn. De interventie van Paul werkt echter als een rode lap op een stier. Marilyn is door de adrenaline en de woede op haar echtgenoot volledig buiten zinnen. Als Paul haar probeert te kalmeren, keert zij zich plotseling vol agressie tegen hem. 

Marilyn schreeuwt tegen Paul dat hij helemaal geen reden heeft om zich met hun huwelijk te bemoeien. Ze tiert dat hij niet eens een echte Bernardo is, dat zijn zogenaamde vader Kenneth niet zijn biologische vader is en dat hij het product is van een affaire met haar Italiaanse ex-vriend. Om haar woorden kracht bij te zetten loopt ze weg en haalt ze een verborgen foto van haar Italiaanse ex-vriend tevoorschijn. Ze duwt de foto in Pauls handen en zegt: ‘Dít is je echte vader.’ 

Paul is verbijsterd. Hij voelt zich door zijn moeder voorgelogen en misbruikt in haar psychologische spelletjes. Vanaf dat moment is de toon gezet. De shock slaat bij Paul om in een intense walging. Hij scheldt zijn moeder uit te schelden voor slet en hoer. Marilyn toont geen enkele spijt, maar schreeuwt tegen Paul, dat hij een ‘bastard from hell’ is. 

Vanaf dat moment verandert de band tussen Paul en zijn moeder definitief. Een paar dagen na de onthulling verzamelt Paul de kleding en sieraden van zijn moeder en steekt deze in de achtertuin in brand. Daarbij dwingt hij zijn moeder om toe te kijken hoe haar spullen vergaan tot as. 

Paul weigert haar nog moeder te noemen. Als hij haar aanspreekt gebruikt hij steevast de woorden hoer, slet en dikke koe. Ook valt hij haar fysiek aan. Hij is inmiddels een grote sterke knul en mishandelt zijn moeder op dezelfde manier als zijn vader altijd heeft gedaan. Marilyn trekt zich nog verder terug uit het gezin en gaat definitief in de kelder wonen. 

De giftige situatie thuis heeft ook effect op zijn relatie met Nadine. Paul heeft het gevoel alle controle kwijt te zijn en projecteert dit op zijn vriendin. Hij begint haar te claimen en te controleren. Hij wil precies weten waar ze was, met wie ze praat en probeert haar te isoleren van haar vrienden. Haar wereld moet volledig om hem draaien, als compensatie voor zijn thuissituatie. Nadine voelt zich steeds meer verstikt door zijn manipulatieve gedrag. Ze verbreekt de relatie en gaat ervan door met de beste vriend van Paul. Paul is woedend. Hij verzamelt alle foto’s, brieven en cadeaus die hij van Nadine heeft, neemt dit mee naar de achtertuin en steekt alles in brand.

In 1983 gaat Paul Bedrijfskunde studeren aan de Universiteit van Toronto. Hij is een ambitieuze intelligente student, die uitstekend presteert op school. Naast zijn studie heeft hij een bijbaantje als verkoper bij marketingbedrijf Amway. Dit bedrijf staat bekend om zijn agressieve verkooptechnieken en focus op psychologische beïnvloeding. Hier leert hij dat je een potentiële klant nooit direct een product moet opdringen, maar eerst een emotionele klik moet maken. In de kroeg past hij dezelfde techniek toe om vrouwen te versieren. Als hij op hen afstapt, kopieert hij hun lichaamshouding, toon en energie om een gevoel van vertrouwdheid en veiligheid te creëren. Hij weet precies welke vragen hij moet stellen om vrouwen het gevoel te geven dat hij écht in hen geïnteresseerd is. Er wordt hem ook geleerd om zichzelf te presenteren als een succesvolle ondernemer die een exclusieve kans aanbiedt. Bernardo neemt dit letterlijk. Hij kleedt zich in dure maatpakken, draagt glimmende sieraden en huurt geregeld dure sportauto’s om indruk te maken. Als hij eenmaal met een meisje in bed ligt, verandert zijn houding. Hij wordt agressief, vernedert zijn verovering en dwingt het meisje, soms zelf onder bedreiging van een mes, dat ze hem vertelt dat ze hem geweldig vindt. Als een meisje aangifte wil doen, bedreigt hij haar met de dood. 

Terwijl hij op deze manier de ene na de andere one-night-stand scoort, heeft hij gewelddadige seksuele fantasieën over een ‘maagdenboerderij’. Hij droomt van een boerderij waar hij jonge, maagdelijke meisjes gevangen kan houden. Deze kan hij dan ongestraft misbruiken en verkrachten. Het gaat hem hierbij niet om de seks, maar om controle en status. Hij zou de absolute heerser zijn, waarbij de meisjes volledig van hem afhankelijk zijn, geen enkele connectie met de buitenwereld hebben en hem als een koning moeten dienen. 

Begin 1987 studeert Paul cum laude af aan de universiteit en krijgt hij een baan als junior accountant bij het prestigieuze Price Waterhouse. Hij begint hier zowel financieel als qua status onderaan de ladder. Om zijn ego en portemonnee toch te blijven voeden houdt hij zijn baan bij Amway aan. 

Toch is dit voor hem niet genoeg. De drang naar seksueel sadisme en controle blijft groeien. Hij merkt, dat hij niet meer bevredigd wordt als de seks vrijwillig is. Hij wil de machtskick voelen van het overmeesteren van een volslagen vreemde, die in grote doodsangst verkeerd en totaal hulpeloos is. Op 4 mei 1987 slaat hij zijn slag. Hij struint door de straten Scarborough op zoek naar een slachtoffer. Dit doet hij in de wijk Guildwood Village, waar hij is opgegroeid en nog steeds woont met zijn ouders. Hier kent hij elke straat, elk bospad, de dienstregelingen van de bussen en de donkere, slecht verlichte hoekjes. Rond 1 uur ’s nachts ziet hij een meisje van een jaar of 20 uit een stadsbus stappen. Terwijl het meisje vanaf de halte naar huis loopt, achtervolgt hij haar zonder dat zij het in de gaten heeft. Na een paar minuten bespringt hij haar van achteren, overmeestert haar met fysiek geweld en begint hij haar te slaan. Hij sleept haar mee naar een beschutte, donkere plek in de buurt en verkracht haar. Als hij klaar is, dwingt hij haar met de rug naar hem toe te gaan liggen en te tellen. Zo kan Paul in het donker verdwijnen, zonder dat zij kan zien in welke richting hij loopt of hoe hij er uitziet.

Als ze zeker weet, dat haar verkrachter is vertrokken, rent het meisje naar huis. Nog diezelfde nacht doet ze samen met haar ouders aangifte. De politie neemt de zaak heel serieus. Ze starten een buurtonderzoek en verzamelen medisch en forensisch bewijs in het ziekenhuis. 

Paul voelt zich euforisch en opgewonden. Eindelijk komt zijn droom over totale controle en dominantie uit. Dat hij een vrouw doodsbang kan laten voelen en haar volledig kan breken geeft hem een gigantische boost. Hij voelt zich oppermachtig en onoverwinnelijk. Het overtreft elke fantasie. De euforie die hij voelt is zo verslavend dat zijn remmen  volledig losgaan. In plaats van bang te zijn om gepakt te worden, zoekt hij direct naar een volgend doelwit. Tien dagen later pleegt hij zijn volgende verkrachting. Binnen vijf maanden verkracht hij vier jonge vrouwen. 

Vanaf zijn eerste verkrachting houdt Paul een lijst bij. Deze lijst is geen emotioneel dagboek, maar een zakelijk overzicht. In de eerste kolom vermeldt hij de datum en de tijd van het misdrijf. De tweede kolom bevat de lokatie, de specifieke bushalte, straat of bospad in Scarborough waar hij heeft toegeslagen. In de derde kolom omschrijft hij de fysieke kenmerken van zijn slachtoffer. Zo beschrijft hij de haar kleur, de geschatte leeftijd en welke kleding ze droeg. In de laatste kolom staat zijn modus operandi en het resultaat. Hier beschrijft hij welke handelingen hij heeft verricht, hoe hevig het slachtoffer tegenstribbelde, en of de verkrachting in zijn ogen ‘geslaagd’ was. De lijst geeft hem het gevoel dat hij zijn misdaden volledig onder controle heeft en dat hij regeert over zijn slachtoffers, die gereduceerd worden tot louter cijfers en statistieken. Ook is het voor hem een soort papieren trofee, waarmee hij door de gegevens te lezen zijn daden kan herbeleven. 

In oktober 1987 gaat de 23-jarige Paul naar een conventie van Amway, die het hele weekend duurt. Alle werknemers hebben hun eigen hotelkamer in het Howard Johnson Hotel in Scarborough, waar de conventie plaatsvindt. Op de avond van 17 oktober zit hij te netwerken en te socializen in de bar van het hotel. Met zijn lange gestalte in een strak maatpak ziet hij er aantrekkelijk uit. Dat vindt hij zelf ook. Dan ziet hij iets verderop twee meisjes aan een tafeltje zitten. Eén van de meisjes is precies zijn type. Ze is slank, blond, blauwe ogen en nog geen 18. Ze straalt iets ondeugends uit, iets jeugdigs. Een meisje, dat hij kan kneden. 

Paul stapt naar het tafeltje van de meisjes en stelt zichzelf voor. Hij zet zijn meest charmante glimlach op en vertelt de meiden over zijn succesvolle carrière. De meisjes stellen zichzelf voor als Debbie en Karla. Paul komt al snel te weten, dat ze uit St. Catharines komen en dat ze vandaag een dagje hebben gewinkeld in Scarborough. Ze sluiten de dag af met een etentje in het Howard Johnson Hotel. Paul ziet al snel, dat hij gelijk heeft, dat het knappe blonde meisje, Karla, kneedbaar is. Zijn charmes werken gelijk. Binnen een paar minuten praat Karla alleen nog met hem. Binnen een uur loopt ze met hem mee naar zijn hotelkamer. Na een intense vrijpartij doet Paul iets, wat hij normaal nooit doet. Als Karla om zijn adres en telefoonnummer vraagt, geeft hij deze meteen. Op de één of andere manier fascineert ze hem. Ze blijkt Karla Homolka te heten. 

Misdaden

Het weekend na hun eerste ontmoeting rijdt Paul naar St. Catharines om tijd met Karla door te brengen en haar ouders te ontmoeten. Karel en Dorothy verwelkomen Paul met open armen in hun huis. Ze zijn blij dat hun soms opstandige dochter een relatie heeft met een knappe accountant. Ze hopen dat hij een goede invloed op haar zal hebben. Ze zijn in elk geval een aantrekkelijk stel met hun blonde haar en knappe uiterlijk en lijken precies op de Barbie en Ken-poppen waarmee Karla als klein meisje speelde. Karla’s ouders zijn gecharmeerd van hun vriendelijke grappige aanstaande schoonzoon. 

In de weken erna overlaadt Paul Karla met aandacht. Hij stuurt bloemen, belt dagelijks en neemt haar mee naar dure restaurants. Hoewel Karla’s vriendinnen zich afvragen wat Paul precies van hun beste vriendin wil, weet Karla zeker dat hij de ware was. Ze is zo overtuigd van haar gevoelens dat ze in al haar schriften ‘Karla Bernardo’ schrijft. Paul komt al snel zo vaak op bezoek dat Dorothy en Karel ermee instemmen dat hij op de bank blijft slapen. Het is niet logisch dat deze drukke jongeman telkens de reis van twee uur naar Scarborough moet maken om tijd met hun dochter door te brengen. Ze vertrouwen hem volledig en hebben niet door, dat Paul de kamer van Karla binnensluipt zodra de rest van het gezin slaap. 

Het duurde niet lang voordat Paul misbruik maakt van Carla’s gevoelens voor hem. Als ze krullen in haar halflange haar doet dat hij niet mooi vindt, laat ze haar haar lang en natuurlijk groeien. Ze verruilt haar punk-kleding voor een klassieke meisjesachtig stijl die Paul prefereert en vervangt haar fastfood-gewoontes door salades en wortels. Paul heeft een beeld van hoe hij wil dat Carla zal zijn, en zij wil hem maar al te graag gelukkig maken. Ze past zich aan zijn eisen aan en wordt beloond voor haar toewijding. Als ze goed eet, zich netjes kleedt en zich gedraagt zoals Paul wil, overlaadt hij haar met cadeaus en aandacht. Doet ze dat niet dan wordt hij kwaad. De 17-jarige Carla is te zeer in beslag genomen door Pauls wisselende genegenheid. Om hem tevreden te houden, schikt ze zich naar al zijn grillen, vooral in de slaapkamer.

Paul vindt het maar niks dat Carla geen maagd meer is toen ze elkaar leerden kennen. Om dat te compenseren, staat hij erop dat ze seksuele handelingen bij hem uitvoert waar ze zich niet prettig bij voelt. Karla denkt alleen maar, dat ze zich toch al deels heeft opgeofferd voor hem, dus wat maken deze extra handelingen nog uit. 

Hoewel Karla bereid is zichzelf te veranderen om haar vriend te behagen, maken haar vrienden van school zich zorgen. Hun bezorgdheid blijkt terecht als ze een verontrustend briefje in Karla’s kamer vinden. Het briefje is geschreven in het handschrift van Karla zelf, maar de inhoud ervan is overduidelijk door Paul aan haar gedicteerd als een lijst met ‘regels’ waar zij zich aan moest houden. Zo staat er: ‘Laat niemand weten dat onze relatie niet volmaakt is. Spreek Paul niet tegen. Lach altijd als je bij Paul bent. Wees een perfecte vriendin voor Paul. Als Paul om een ​​drankje vraagt, breng het hem dan snel en opgewekt. Vergeet niet dat je dom bent. Vergeet niet dat je lelijk bent. Vergeet niet dat je dik bent. Ik weet niet waarom ik je dit vertel, want je verandert toch nooit.’ Als haar vriendinnen hun zorgen uiten om dit briefje, doet Karla het af als een grapje van Paul en haar. 

Alle kritiek zorgt er juist voor, dat de opstandige Karla hem nog meer wil. Ze is hopeloos verliefd en schrijft voor zichzelf op hoe ze de perfecte partner voor Paul kan zijn. Paul blijft wie hij is. Hij weet wat hij wil en Karla voorziet hem in veel van zijn behoeftes. Ze kan echter niet aan al zijn verlangens voldoen. Ze is te onderdanig en geeft aan alles toe wat hij van haar vraagt. 

Als ze zo’n twee maanden een relatie hebben, borrelt Pauls gewelddadige drang weer op. Hij wil weer een vrouw overmeesteren en verkrachten. In december 1987 verkracht hij weer twee tienermeisjes in Scarborough. De politie vreest dat er een link is tussen de inmiddels zes verkrachtingen. Binnen het team wordt gesproken van de Scarborough Rapist. De politie houdt alle informatie over een actieve serieverkrachter angstvallig achter voor het publiek om paniek te voorkomen. 

In de twee jaar die volgen, verkracht Paul nog tenminste tien vrouwen. Karla weet niets van zijn dubbelleven. Zij is druk met school en haar nieuwe baan. In juni 1988 behaalt ze haar middelbare school. Ze heeft geen zin om verder te studeren, maar gaat een interne opleiding volgen als dierenartsassistente bij de Martindale Animal Clinic. Omdat ze al snel een vaste en gewaardeerde kracht wordt krijgt ze het volledige vertrouwen van de dierenartsen. Ze helpt mee bij operaties, bereidt operatiekamers voor en houdt toezicht op herstellende dieren. 

Tot nog toe hield de politie de reeks van verkrachtingen onder de pet, mede omdat geen van de slachtoffers een goede beschrijving van de dader kon geven. Paul eiste immers van zijn slachtoffers, dat ze met de rug naar hem toe gingen liggen, zodat ze hem niet konden zien. In het voorjaar van 1990 weet lijkt Paul gemakzuchtiger te worden en weet een slachtoffer een precieze beschrijving te geven van haar dader. De politie laat een compositietekening maken en deze wordt eind mei op de voorpagina van de Toronto Sun geplaatst, met de kop: ‘Have you seen this man?’ 

Er komen ruim 16.000 tips binnen. Hierover zitten meerdere tips binnen over Paul Bernardo. Een ex-vriendin, vrienden en een directe collega weten het zeker: dit is Paul. Als rechercheurs Paul confronteren met de tekening en de tips die over hem zijn binnengekomen, lacht hij de gelijkenis weg en geeft hij vrijwillig zijn DNA af. Omdat hij meteen meewerkt, er netjes uitzag en erg overtuigend is, gelooft de politie hem. Zijn DNA-monster belandt op een stapel en wordt om welke reden dan ook niet getest. Opmerkelijk genoeg stoppen vanaf dan de verkrachtingen in Scarborough.

De inmiddels 26-jarige Paul is echter niet van plan om te stoppen. Hij raakt geobsedeerd door het jongste zusje van Karla, de 15-jarige Tammy Homolka. Hij steekt niet onder stoelen of banken dat hij een oogje op haar heeft. Hij flirt constant met Tammy. Ook Karla ontgaat dit niet. 

Maar in plaats van jaloers te zijn, wil Karla Paul ook nu weer pleasen. Ze zorgt ervoor, dat hij haar stiekem kan bewonderen. Ze maakt de jaloezieën in de kamer van haar zus kapot, zodat Paul kan toekijken hoe ze zich ’s avonds omkleedt. Maar Paul wil meer dan alleen maar gluren. Hij zet Karla onder druk om dit voor hem te regelen. Hij zegt tegen haar, dat hij recht heeft op een maagd, aangezien Karla dat niet meer was toen ze elkaar ontmoetten. Karla heeft maar weinig overtuiging nodig, ze wil haar vriend maar al te graag van dienst zijn. Karla kookt die avond spaghetti voor het gezin. Ze stampt wat valium fijn en doet dit door het portie van Tammy. Deze heeft ze gestolen uit de medicijnkast van de dierenkliniek waar ze werkt. Als Tammy door de medicatie in een diepe slaap valt, sluipen Karla en Paul haar slaapkamer binnen. Terwijl Karla toekijkt, verkracht Paul Tammy. Maar dan begint Tammy plotseling te bewegen. In paniek snellen Paul en Karla haar slaapkamer uit. Tammy praat er nooit met haar ouders over, omdat ze denkt, dat ze een vreemde nachtmerrie heeft gehad. 

Paul is woedend op Karla omdat ze Tammy niet zwaar genoeg heeft verdoofd. Hij is vastbesloten om het de volgende keer beter aan te pakken. De rest van het jaar blijft hij bij Karla aandringen op een nieuwe poging. In december 1990 besluit Karla om Paul te geven waar hij volgens hen beiden recht op heeft. Ze wil hem de maagdelijkheid van haar zusje als kerstcadeau geven.

De familie Homolka viert met het hele gezin kerst op 23 december 1990. Het is een gezellige avond waar heerlijk gegeten, gedronken en gelachen wordt. Rond half twaalf gaan ouders Dorothy en Karel en middelste dochter Lori naar bed. Karla, Paul en Tammy blijven nog even hangen in de woonkamer om nog een laatste drankje te doen. Karla maakt een kerstcocktail klaar, een mengsel van rum, melk en eieren. In het glas van Tammy strooit ze weer gemalen valium, dit keer wat meer dan de vorige keer. Tammy drinkt de cocktail nietsvermoedend op. 

De slaappillen doen al snel hun werk, maar Paul en Karla zijn bang, dat Tammy toch halverwege weer wakker zal worden. Daarom heeft Karla deze week halothaan meegenomen vanaf de dierenkliniek waar ze werkt. Halothaan is een narcosemiddel dat in de jaren 90 veel werd gebruikt. Door bijwerkingen als leverbeschadiging en hartstoornissen wordt dit middel nu nauwelijks nog gebruikt. Karla drenkt een washandje in de vloeistof en drukt dit op het gezicht van haar inmiddels suf geworden zusje totdat Tammy buiten bewustzijn raakt. 

Paul en Karla dragen haar naar hun slaapkamer in de kelder. Daar verkracht Paul de bewusteloze Tammy. Karla filmt het misbruik en moedigt Paul zelfs aan. Maar het gaat nog verder. Als Paul klaar is, loopt hij naar Karla toe en neemt de videocamera van haar over. Hij instrueert haar welke seksuele handelingen zij met haar zusje moet plegen. Karla sputtert nog even tegen, zegt tegen haar vriend dat ze het walgelijk vindt, maar doet toch wat Paul van haar vraagt. Ook dit wordt zorgvuldig op camera vastgelegd. 

Terwijl Tammy nog steeds buiten bewustzijn is, begint ze te braken. Door de verdoving met halothaan zijn haar slik- en hoestreflexen volledig uitgevallen. Ze lijkt geen adem meer te kunnen halen. Paul en Karla raken in paniek en proberen haar te reanimeren. Dit mag niet meer baten. Tammy stopt met ademen. Ze is gestikt in haar eigen braaksel. 

In plaats van direct 911 te bellen, zijn Paul en Karla bezig om hun eigen hachje te redden. Ze verbergen de videocassette in een geheime ruimte en wassen de lakens en kleding om eventuele sporen te wissen. Daarna trekken ze Tammy schone kleren aan en leggen haar in bed om te laten lijken alsof ze daar vredig is gestorven. Als alle sporen zijn gewist, belt Paul het alarmnummer. Hij komt over als een paniekerig familielid en zegt tegen de telefoniste, dat hij Tammy toevallig zo aantrof en tevergeefs heeft geprobeerd haar te reanimeren. 

De hulpdiensten komen ter plaatse en Tammy wordt naar het ziekenhuis gebracht. Daar wordt ze de volgende ochtend dood verklaard. De lijkschouwer concludeert dat ze is gestikt in haar eigen braaksel als gevolg van een acute alcoholvergiftiging. De opvallende chemische brandplekken op haar gezicht, veroorzaakt door het washandje met halothaan, worden door de politie beschouwd als schaafwonden die zijn ontstaan toen Paul haar tijdens de reanimatie versleept heeft. Het gezin Homolka blijft achter in de veronderstelling dat hun jongste dochter door een drankongeluk om het leven is gekomen. 

Drie weken na de dood van Tammy nemen Paul en Karla weer een video op. Karla vertelt op deze video lachend aan Paul dat ze intens heeft genoten van de verkrachting van haar zusje. Ze zegt dat ze het voor hem heeft gedaan omdat hij haar ‘koning’ is en hij dit heeft verdiend. Daarna gaan ze naar de slaapkamer van Tammy. Daar trekt Karla de kleding van haar dode zusje aan, doet haar na, en heeft het stel seks met elkaar op het bed van Tammy. 

In de maanden erna klaagt Paul regelmatig tegen zijn vriendin, dat zijn favoriete seksslaaf dood is. Karla doet alles om hem te behagen en fantaseert samen met hem over het ontvoeren van wildvreemde meisjes. In het voorjaar van 1991 besluiten Paul en Karla om een volgende stap te zetten in hun relatie. Ze gaan trouwen. Paul wil graag een vrijstaand huis in de sjieke buurt Port Dalhousie in St.Catherine. Een vrijstaand huis geeft status, maar ook de mogelijkheid om een ruimte te hebben waar ze meisjes kunnen misbruiken. Ze vinden een huurhuis aan de 57 Bayview Drive. Op 1 juni 1991 krijgen ze de sleutels en ze beginnen meteen met het inrichten van hun nieuwe stulpje. Zodra het enigszins bewoonbaar is en de eerste meubeltjes er staan, trekken ze er meteen in. Hun sprookjeshuwelijk staat gepland op 29 juni 1991. 

Nu ze eenmaal een ruimte hebben om een meisje langer vast te houden en te misbruiken, wil Paul hier niet langer mee wachten. Op vrijdagavond 14 juni stapt hij in de auto en rijdt door Burlington, een stad zo’n 60 kilometer van St. Catherine, op zoek naar een slachtoffer. Rond half drie die nacht ziet hij een meisje in haar eentje op een stoeprand zitten aan de Keller Court in Burlington. Het is de 14-jarige Leslie Mahaffy. Leslie is die avond naar een avondwake geweest van een klasgenootje, die is omgekomen bij een ongeluk. Na de wake is ze met wat vrienden wat gaan drinken in een nabijgelegen bos om troost te vinden bij elkaar. Als ze rond 2 uur die nacht bij haar ouderlijk huis aankomt, liggen haar ouders al te slapen en kan ze niet naar binnen. Ze gaat naar een telefooncel en belt een vriendin om te vragen of ze bij haar mag blijven slapen. De vriendin zegt dat het te laat is, dus Leslie loopt weer terug naar het ouderlijk huis met het plan haar ouders wakker te maken. Als ze bij haar ouderlijk huis is aangekomen wordt ze aangesproken door Paul. Paul vraagt of ze een sigaret wil en samen lopen ze naar zijn auto om deze te pakken. Dan trekt Paul een mes. Hij eist dat Leslie bij hem instapt. Eenmaal in de auto blinddoekt hij haar, zodat ze later geen goede beschrijving van haar dader kan geven. Hij neemt Leslie mee naar hun nieuwe huis aan de 57 Bayview Drive. 

Als Paul binnenkomt met de geblinddoekte Leslie, is Karla niet geschokt, maar helpt ze haar aanstaande om Leslie naar een slaapkamer te brengen. Ze heeft zelfs al triazolam gezorgd, een sterk kalmeringsmiddel. In de slaapkamer wordt Leslie urenlang misbruikt, zowel door Paul als Karla. Als de één met Leslie bezig is, filmt de ander. Deze rollen worden telkens afgewisseld. Ze draaien harde popmuziek en geven Leslie complimentjes over hoe goed ze het doet. Tussen de verkrachtingen door krijgt Leslie een teddybeer in haar handen gedrukt, zodat ze wat troost kan zoeken. Het misbruik gaat ruim 20 uur lang door. Dan vertelt Leslie tegen Karla, dat haar blinddoek is afgezakt en dat ze zowel Karla als Paul heeft gezien. Het verloofde stel besluit, dat Leslie een gevaar is en dat ze dood moet. Hoe ze precies vermoord is, is niet bekend. Volgens Karla heeft Paul haar gewurgd, volgens Paul heeft Karla haar een dodelijke dosis triazolam toegediend. Ze slepen het lichaam van Leslie naar de kelder en gaan daarna slapen.

Na een korte nachtrust moeten ze weer vroeg op. Op zondag is het vaderdag en ze hebben Karla’s ouders Dorothy en Karel en haar zusje Lori uitgenodigd om dit in hun nieuwe huis te komen vieren. De familie Homolka zit gezellig in de woonkamer te eten en te borrelen, terwijl de vermoorde Leslie een verdieping lager in de kelder ligt. Na het eten wil Karla’s familie graag een rondleiding door het huis. Paul en Karla verzinnen smoes na smoes waarom de familie niet naar de kelder mag. 

Zoveel spanning willen Paul en Karla niet nog een keer. Terwijl Karla op maandag naar haar werk gaat, pakt Paul de cirkelzaag om Leslies lichaam in stukken te zagen. Deze giet hij in beton en zodra het beton gedroogd is, gooit hij het in Lake Gibson, een groot meer op een paar kilometer van hun huis. 

Ondertussen hebben de ouders van Leslie Mahaffy hun dochter als vermist opgegeven. Leslie bleef wel vaker een paar dagen van huis, maar meldde dan altijd waar ze verbleef. Toen Leslie vrijdagnacht niet thuiskwam, gingen bij hen de alarmbellen nog niet af. Maar als ze op zaterdagmiddag een telefoontje krijgen van een vriendin van hun dochter, dat Leslie niet op de begrafenis van hun klasgenoot is geweest, raken ze in paniek. De politie deelt hun onrust en vraagt hen een oproep te doen in de media. 

Twee weken later, op 29 juni 1991 doen vissers bij Lake Gibson een vreselijke ontdekking. Ze zien een betonblok, waar iets uit lijkt te steken en bellen meteen de politie. De vrees van Leslies ouders wordt waarheid. Het blijkt te gaan om hun dochter. 

Op diezelfde dag vindt het sprookjeshuwelijk plaats tussen Karla en Paul. Kosten noch moeite zijn gespaard. Karla draagt een weelderige, traditionele witte trouwjurk en Paul een maatpak met een witte vlinderdas. Ze laten zich vervoeren in een luxe open paardenkoets en zien eruit als het ultieme droomkoppel. De gasten proosten uitbundig en Paul en Karla stralen van geluk. Na de bruiloft vertrekken ze op huwelijksreis naar Hawaï. Ze krijgen niets mee van de vondst van hun slachtoffer. 

In de maanden erna houden Paul en Karla zich rustig. Er is veel aandacht in de media over de moord Leslie Mahaffy en ze willen onder de radar blijven. Paul uit zijn agressie steeds vaker op zijn vrouw. Regelmatig wordt Karla om het minste of geringste in elkaar geslagen. Ze blijft bij hem en doet nog harder haar best hem te plezieren. 

In het voorjaar van 1992 is de media-aandacht rondom de moord op Leslie Mahaffy gaan liggen en besluiten ze weer op zoek te gaan naar een nieuw slachtoffer. Met zijn tweeën rijden ze op 16 april 1992 door St. Catherine. Op de parkeerplaats bij een kerk zien ze een meisje lopen. Het is de 15-jarige Kristen French. Ze loopt terug van haar middelbare school naar huis als ze wordt aangesproken door Karla, die een plattegrond van de omgeving in de hand heeft. Karla vraagt Kristen of ze hier bekend is en haar kan helpen. Terwijl Kristen op de kaart aanwijst waar ze nu zijn, besluipt Paul hen van achteren. Hij zet een pistool op Kristens hoofd en dwingt haar mee de auto in. Dit gaat niet geheel zonder worsteling, aangezien diezelfde middag haar schoen op de parkeerplaats wordt gevonden. Kristen wordt op de bijrijdersstoel gezet en Karla zit op achterbank. Zij trekt Kristen stevig aan haar haar om haar in bedwang te houden. 

Eenmaal thuis wordt Kristen naar de logeerkamer gebracht. Ze wordt naakt met alleen een blinddoek voor aan het bed vastgeketend. Paul begint meteen met verkrachten terwijl Karla alles opneemt op video. Kristen verzet zich hevig, waardoor Karla haar man moet helpen om hun slachtoffer in bedwang te houden. Ze wordt niet alleen seksueel misbruikt, maar Paul probeert haar ook te breken door haar te vernederen. Hij eist van haar dat ze hem Sir en King noemt. Dit weigert Kristen pertinent. 

De volgende dag probeert Paul een andere tactiek om zijn slachtoffer te breken. Hij knipt haar lange bruine haar af. Kristen geeft geen kik. Sterker nog, ze dient hem stevig van repliek. Na twee dagen vol mishandeling en misbruik bijt ze hem toe: ‘Ik weet niet hoe jouw vrouw dit volhoudt. Je bent zielig. Je moet wel heel onzeker zijn om dit te doen.’

Paul besluit dat het genoeg is geweest. Kristen is niet te breken, ze heeft inmiddels zijn gezicht gezien en haar vermissing is al twee dagen uitgebreid in de media. Ze moet dood. Terwijl Karla Kristen in bedwang houdt, pakt Paul een elektriciteitssnoer en wurgt haar dood. Ze wassen haar lichaam om sporen te wissen en dumpen het in een sloot in Burlington. Daarna poetsen ze grondig hun huis, zodat niemand zal weten dat Kristen French hier drie dagen heeft vastgezeten. Twee weken na haar verdwijning op 30 april 1992 wordt haar lichaam gevonden. 

Arrestatie en rechtszaak

Getuigen hebben op de dag van haar ontvoering gezien, dat Kristen in een grijze Nissan 240SX werd gesleurd. De politie trekt alle grijze Nissans uit de omgeving na en komt tot een lijst van honderd eigenaren. Door de tweede moord in korte tijd in de omgeving voelt ook de politie van Scarborough de maatschappelijke druk om de Scarborough Rapist te vinden. Na ruim twee jaar worden de DNA-monsters die destijds zijn afgenomen van de plank gehaald en alsnog getest. 

Ook Paul voelt dat de politie hem steeds meer op de hielen zit. Hij reageert zijn agressie steeds vaker af op Karla. Op 27 december 1992 loopt deze mishandeling compleet uit de hand. Hij slaat haar meerdere keren zo hard met een zaklamp op haar hoofd, dat haar gezicht bont en blauw is. Paul houdt Karla meerdere dagen thuis zodat niemand haar verwondingen kan zien. Op 4 januari 1993 mag ze voor het eerst weer naar haar werk van hem. Ze moet tegen haar collega’s zeggen, dat ze een auto-ongeluk heeft gehad. Haar collega’s zien haar gehavende gezicht en geloven het verhaal over het auto-ongeluk geen seconde. Ze nemen direct contact op met haar ouders. De volgende dag komen Karel en Dorothy naar de kliniek en nemen Karla mee naar hun huis. Ze brengen haar naar het ziekenhuis voor behandeling. Daarna doet ze aangifte van zware mishandeling tegen Paul. 

Paul wordt direct na Karla’s aangifte gearresteerd voor de mishandeling, maar hij wordt al snel op borgtocht vrijgelaten in afwachting van zijn rechtszaak. De politie ziet, dat één van de eigenaren van een grijze Nissan 240SX zojuist is opgepakt voor zware mishandeling. Ze zoeken hem thuis op en ondervragen hem over de grijze Nissan in relatie tot de verdwijning van Kristen French. Paul weet met zijn gladde praatjes de politie weer de deur uit te werken, maar niet veel later valt het laatste puzzelstukje. Het forensisch laboratorium in Toronto is klaar met het testen van zijn DNA-profiel uit 1990. Het is een 100% match, Paul Bernardo is de Scarborough Rapist. 

In de dagen na zijn arrestatie wordt Karla als getuige verhoord. Zij besluit om samen te werken met de politie en te vertellen over de moorden op Leslie Mahaffy en Kristen French. Dat wil zeggen, zij vertelt, dat Pául ze ontvoerd heeft, dat Pául ze verkracht heeft en dat Pául ze vermoord heeft. Ze zegt dat zij het moest filmen, maar dat ze verder niets heeft gedaan. Volgens haar verhaal is zij slechts een bang slachtoffer, dat uit angst voor haar man niets heeft gedaan en niemand heeft gewaarschuwd. 

Samen met de politie loopt ze door hun huis aan de 57 Bayview Drive in St. Catharines. Zij wijst hen de slaapkamer en de kelder waar de meisjes zijn vastgehouden en waar de misdaden zijn gebeurd. Het valt de politie op, dat Karla nogal koud reageert tijdens de rondleiding door hun huis. Ze is vooral bezig met de meubels die uit het huis zijn gehaald en een tapijt dat er nog ligt en dat ze misschien wel aan haar zusje wil geven. De politie gaat ervan uit dat Karla nog in shock is door de gebeurtenissen van de afgelopen weken. Karla wijst hen echter niet de plek, waar ze de videobanden hebben verstopt met de beelden van het misbruik en de moorden. Zij weet heel goed dat daarop te zien is, dat haar aandeel bij het misbruik en de moorden veel groter is dan dat zij nu vertelt. Ook weet ze, dat ze beelden zullen vinden van het seksueel misbruik van haar zusje Tammy.  

De politie wil Paul Bernardo graag veroordelen voor de twee moorden en het enige wat ze hebben is de getuigenis van Karla. Ze besluiten een deal met haar te sluiten. Als zij getuigt tegen haar man zal ze veroordeeld worden tot twee keer doodslag en een maximum straf krijgen van twaalf jaar gevangenisstraf. Karla gaat akkoord. 

Als Paul hoort, dat Karla tegen hem getuigd en haar eigen rol minimaliseert, is hij woedend. Hij wil op zijn minst, dat zij ook gestraft wordt voor wat ze heeft gedaan. Hij belt zijn advocaat Ken Murray vanuit de gevangenis en vertelt hem, dat de videobanden waarop het misbruik en de moorden staan, verborgen zijn in een lege ruimte boven de plafondlamp in de badkamer. Zijn advocaat haalt de tapes daar weg, maar bekijkt ze niet meteen. Ken Murray dacht dat de videobanden belastend zouden zijn voor zijn cliënt en houdt ze verborgen voor de politie. 

Een paar weken later vindt de korte rechtszitting tegen Karla plaats. Ze krijgt, zoals afgesproken, twaalf jaar cel voor twee keer doodslag en wordt opgesloten in de Kingston Prison for Women in Ontario. Als Paul hoort, dat Karla slechts twaalf jaar krijgt en dat zijn advocaat Ken Murray de videobanden niet aan de politie heeft gegeven is hij woedend. Hij ontslaat zijn advocaat en wordt vanaf dan verdedigd door de bekende advocaat John Rosen. Hij overhandigt wel direct de videobanden aan de politie, waardoor de politie er, te laat, achterkomt dat ze een grote fout hebben gemaakt door met Karla in zee te gaan. 

Pauls rechtszaak begint in mei 1995. Tijdens de rechtszaak bekijken de juryleden de tapes achter gesloten deuren. Karla moet gedurende de hele rechtszaak aanwezig zijn en wordt stevig ondervraagd door John Rosen. Haar vonnis staat echter al vast en zal niet meer veranderen. Paul Bernardo wordt veroordeeld voor 14 verkrachtingen, ontvoering, gijzeling, mishandeling en twee moorden. Hij krijgt een levenslange gevangenisstraf en wordt aangemerkt als een gevaarlijke dader. 

Paul wordt opgesloten in de Kingston Penitentiary, een zwaarbeveiligde gevangenis in Ontario. Daar zit hij de volgende 30 jaar. In 2023 wordt hij in het geheim overgeplaatst naar de medium beveiligde gevangenis La Macaza Institution in Quebec. Dit zorgt voor grote commotie in Canada. Paul heeft inmiddels drie keer tevergeefs om vervroegde vrijlating gevraagd. Hij is inmiddels 62 jaar oud. 

Na de rechtszaak van Paul Bernardo, waarbij duidelijk wordt dat de rol van Karla Homolka veel groter is dan verwacht, wordt in de media gesproken over de Deal with the Devil. Het beeld dat Karla een slachtoffer is van een psychopathische moordenaar verandert in een beeld van een liegende medemoordenaar. Zij wordt in 2005 vrijgelaten uit de gevangenis. Karla verandert haar naam in Leanne Teale en hoopt anoniem verder te kunnen gaan met haar leven. Twee jaar later trouwt ze met Thierry Bordelais, de broer van haar toenmalige advocate. Samen krijgen ze drie kinderen. Ze verhuizen naar naar het Franse Caribische eiland Guadeloupe, in de hoop met rust gelaten te worden. In 2014 keren ze terug naar Canada en gaan in Châteauguay, een voorstad van Montreal in Quebec wonen. In 2017 komt ze ongewild weer in de media, als de Canadese media ontdekken dat zij als moeder vrijwilligerswerk doet op de basisschool van haar kinderen. Ze heeft onder meer geholpen bij het toezicht houden tijdens uitstapjes en heeft de kinderen in de klas leren breien. Dit leidt tot een nationale ophef en paniek onder andere ouders. De schoolleiding stuurt brieven om ouders te garanderen dat de kinderen veilig zijn. Ze benadrukken dat ze haar wettelijk niet van het terrein mogen weren omdat ze haar straf heeft uitgezeten. Ze woont nog steeds in de buurt van Montreal en is inmiddels 56 jaar oud. 

Aanbevolen

Onderstaande documentaire geeft een goed beeld van de misdaden van Paul Bernardo en Karla Homolka.