Naam: Karla Leanne Homolka
Bijnaam: The Ken and Barbie Killers
Geboren: 4 mei 1970, Mississauga Canada
Aantal moorden: 2+
Straf: 12 jaar gevangenisstraf
Jeugd
Karla Leanne Homolka wordt geboren op 4 mei 1970 in Mississauga Canada, een stad die grenst aan Toronto. Ze is de oudste dochter van Karel en Dorothy Homolka. Een jaar later wordt haar zusje Lori geboren en nog weer vier jaar later zusje Tammy. Vader Karel werkt als vertegenwoordiger en is veel op pad voor zijn werk. Moeder Dorothy werkt in de ouderenzorg.
Naar de buitenwereld toe lijkt het huwelijk van Karel en Dorothy stabiel en gelukkig. Ze wonen in een nette bungalow, de meiden doen het goed op school en het gezin functioneert sociaal prima. Achter gesloten deuren zijn er wel degelijk barstjes binnen het gezin. Vader Karel worstelt met een ernstig alcoholprobleem. Zijn alcoholisme zorgt met regelmaat voor spanningen, onvoorspelbaarheid en emotionele afstand binnen het huishouden. Er is geen sprake van mishandeling of geweld, maar door het drankprobleem van Karel hangt er altijd spanning thuis. Ook Karla heeft hier last van. Ze houdt van haar vader, maar kan moeilijk omgaan met de spanning die hij met zich meebrengt.
Karla is binnen het gezin de dominante oudere zus. De band met haar jongere zusjes Lori en Tammy is hecht, maar er speelt ook altijd rivaliteit tussen de zusjes. Vooral de relatie met de jongste zus, Tammy, is complex. Tammy is populair, extravert en een tikkeltje rebels. Naarmate Tammy ouder wordt, eist ze haar eigen plek op, wat bij Karla soms voor jaloezie zorgt.
Als ze acht jaar is, verhuist het gezin naar St. Catharines. Haar vader krijgt een andere regio toegewezen voor zijn werk. Bovendien willen Dorothy en Karel hun kinderen liever opvoeden in een rustiger omgeving. Ook hier trekt het gezin weer in een bungalow.
Hoewel Karla’s moeder trots is op de scherpe geest van haar dochter en haar leraren haar omschrijven als een leergierige leerling, vinden haar vriendinnetjes haar bazig. Ze deelt graag haar speelgoed, maar alleen als haar vriendinnetjes precies zoen wat zij zegt. Als ze haar zin niet krijgt, trekt Karla een pruilmond en pakt ze haar Barbiepoppen weer terug. Karla wil altijd controle.
Na de lagere school gaat ze naar de Sir Winston Churchill Secondary School. Ze is intelligent met een IQ van 132 en haalt goede cijfers. Maar als ze in de puberteit komt, verandert haar gedrag. Ergens in de derde klas van de middelbare school ontwikkelt ze een fascinatie voor de dood. Ook begint ze zich anders te kleden en alcohol te drinken met haar vrienden. Ze wil af van haar meer meisjesachtige garderobe en wisselt dit in voor zwarte kleding. Ze verft haar haar in punkachtige tinten rood en zwart. Karla’s kledingkast is niet het enige duistere aspect van de verandering in haar persoonlijkheid. Vrienden op school maken zich zorgen als ze merken dat Karla zichzelf begint te snijden. Wanneer ze haar daarmee willen confronteren, wuift Karla hun bezwaren weg.
Karla overtreedt thuis steeds vaker de regels. Hierdoor verslechtert de relatie tussen vader en dochter. Karla neemt het haar vader kwalijk, dat hij zo weinig thuis is voor zijn werk. Ze wil dat hij zich om haar bekommert en weet precies hoe ze op zijn zenuwen moet werken. Als haar vader heeft gedronken, schreeuwt hij tegen Karla en valt hij haar fel aan op haar gedrag. Karla voelt op deze manier, dat ze in elk geval een beetje aandacht van hem krijgt.
Als Karla 17 jaar is, wil ze graag voor het eerst met een jongen naar bed. Ze fantaseert over ruige seks met riemen en zweepjes. Ze gaat met een jongen naar bed genaamd Doug. Naderhand vertelt ze haar vrienden, dat Doug onder invloed was van cocaïne terwijl ze ruwe seks hadden. Hij zou Karla met een riem hebben geslagen en ze zou het geweldig hebben gevonden. Doug zegt echter wel met haar naar bed te zijn geweest, maar ontkent de beschuldigingen van drugsgebruik en geweld.
Karla vindt haar leven saai. Ze vindt St. Catherine’s een duffe stad en de bewoners te degelijk. Datzelfde geldt voor de jongens. Ze heeft regelmatig vriendjes, maar binnen een paar dagen is ze alweer op hen uitgekeken. Ze noemt hen ‘domoren’, die alleen maar willen drinken en blowen. Karla vindt zichzelf veel te goed en speciaal voor een normaal burgerlijk leven in St. Catharines. Ze droomt van een leven vol spanning, luxe en status.
Dieren zijn de enige levende wezens, die haar niet vervelen. Van kinds af aan is ze dol op honden, katten en konijnen. Als ze op de middelbare school zit, krijgt ze een bijbaantje bij de plaatselijke dierenwinkel. Ze blinkt uit in haar werk omdat ze goed met de dieren kan omgaan en ze heel charmant en betrouwbaar overkomt op klanten. Als ze klaar is met de middelbare school wil ze graag een vervolgopleiding doen waarbij ze met dieren kan werken.
Op 17 oktober 1987 gaat Karla samen met haar vriendin Debbie een dagje winkelen in Scarborough, een stad die veel meer te hebben dan St. Catherine om lekker te kunnen shoppen. Ze sluiten hun dag af met een etentje in het Howard Johnson Hotel. Terwijl ze dag en hun nieuwe aankopen aan het doornemen zijn in de bar van het hotel, komt er een man op hen afgelopen. Karla is meteen geïmponeerd door de iets oudere man in zijn glimmende sjieke pak en zijn zelfverzekerde houding. Hij vraagt of hij even bij hen aan mag schuiven. Debbie twijfelt, maar Karla heeft al een stoel voor hem aangeschoven. Hij stelt zichzelf voor als Paul Bernardo.
Karla kan haar ogen niet van hem afhouden. Hij is knap, welbespraakt, mysterieus, volwassen en spannend. Ze gaat helemaal op in het gesprek met Paul en vergeet, dat haar vriendin Debbie erbij zit. Na een uurtje vraagt Paul haar of ze mee wil naar zijn hotelkamer. Karla twijfelt geen moment, laat Debbie alleen achter in de bar en gaat met hem mee. Ze hebben seks op een manier, waar Karla altijd van heeft gedroomd. Wild en ruw, waarbij Paul haar volledig domineert. Overmand door passie verklaart Karla haar liefde aan Paul, een man die ze nog maar een paar uur kent.
Ze vraagt zijn adres en telefoonnummer en geeft die van haar. Geen van beiden kan wachten om elkaar weer te zien. Ze zijn ervan overtuigd dat ze hun zielsverwant hebben gevonden. Karla is blij iemand te hebben gevonden die agressief genoeg is om haar seksuele nieuwsgierigheid te bevredigen. Paul denkt alleen maar aan hoe hij Karla naar zijn hand kan zetten en wat hij haar allemaal kan laten doen. Karla moet terug naar de bar, omdat Debbie degene is, die hen terug moet rijden naar huis.
Het weekend na hun eerste ontmoeting rijdt Paul naar St. Catharines om tijd met Karla door te brengen en haar ouders te ontmoeten. Karel en Dorothy verwelkomen Paul met open armen in hun huis. Ze zijn blij dat hun soms opstandige dochter een relatie heeft met een knappe accountant. Ze hopen dat hij een goede invloed op haar zal hebben. Ze zijn in elk geval een aantrekkelijk stel met hun blonde haar en knappe uiterlijk en lijken precies op de Barbie en Ken-poppen waarmee Karla als klein meisje speelde. Karla’s ouders zijn gecharmeerd van hun vriendelijke grappige aanstaande schoonzoon.
In de weken erna overlaadt Paul Karla met aandacht. Hij stuurt bloemen, belt dagelijks en neemt haar mee naar dure restaurants. Hoewel Karla’s vriendinnen zich afvragen wat Paul precies van hun beste vriendin wil, weet Karla zeker dat hij de ware was. Ze is zo overtuigd van haar gevoelens dat ze in al haar schriften ‘Karla Bernardo’ schrijft. Paul komt al snel zo vaak op bezoek dat Dorothy en Karel ermee instemmen dat hij op de bank blijft slapen. Het is niet logisch dat deze drukke jongeman telkens de reis van twee uur naar Scarborough moet maken om tijd met hun dochter door te brengen. Ze vertrouwen hem volledig en hebben niet door, dat Paul de kamer van Karla binnensluipt zodra de rest van het gezin slaap.
Het duurde niet lang voordat Paul misbruik maakt van Carla’s gevoelens voor hem. Als ze krullen in haar halflange haar doet dat hij niet mooi vindt, laat ze haar haar lang en natuurlijk groeien. Ze verruilt haar punk-kleding voor een klassieke meisjesachtig stijl die Paul prefereert en vervangt haar fastfood-gewoontes door salades en wortels. Paul heeft een beeld van hoe hij wil dat Carla zal zijn, en zij wil hem maar al te graag gelukkig maken. Ze past zich aan zijn eisen aan en wordt beloond voor haar toewijding. Als ze goed eet, zich netjes kleedt en zich gedraagt zoals Paul wil, overlaadt hij haar met cadeaus en aandacht. Doet ze dat niet dan wordt hij kwaad. De 17-jarige Carla is te zeer in beslag genomen door Pauls wisselende genegenheid. Om hem tevreden te houden, schikt ze zich naar al zijn grillen, vooral in de slaapkamer.
Paul vindt het maar niks dat Carla geen maagd meer is toen ze elkaar leerden kennen. Om dat te compenseren, staat hij erop dat ze seksuele handelingen bij hem uitvoert waar ze zich niet prettig bij voelt. Karla denkt alleen maar, dat ze zich toch al deels heeft opgeofferd voor hem, dus wat maken deze extra handelingen nog uit.
Hoewel Karla bereid is zichzelf te veranderen om haar vriend te behagen, maken haar vrienden van school zich zorgen. Hun bezorgdheid blijkt terecht als ze een verontrustend briefje in Karla’s kamer vinden. Het briefje is geschreven in het handschrift van Karla zelf, maar de inhoud ervan is overduidelijk door Paul aan haar gedicteerd als een lijst met ‘regels’ waar zij zich aan moest houden. Zo staat er: ‘Laat niemand weten dat onze relatie niet volmaakt is. Spreek Paul niet tegen. Lach altijd als je bij Paul bent. Wees een perfecte vriendin voor Paul. Als Paul om een drankje vraagt, breng het hem dan snel en opgewekt. Vergeet niet dat je dom bent. Vergeet niet dat je lelijk bent. Vergeet niet dat je dik bent. Ik weet niet waarom ik je dit vertel, want je verandert toch nooit.’ Als haar vriendinnen hun zorgen uiten om dit briefje, doet Karla het af als een grapje van Paul en haar.
Alle kritiek zorgt er juist voor, dat de opstandige Karla hem nog meer wil. Ze is hopeloos verliefd en schrijft voor zichzelf op hoe ze de perfecte partner voor Paul kan zijn. Paul blijft wie hij is. Hij weet wat hij wil en Karla voorziet hem in veel van zijn behoeftes. Ze kan echter niet aan al zijn verlangens voldoen. Ze is te onderdanig en geeft aan alles toe wat hij van haar vraagt.
Als ze zo’n twee maanden een relatie hebben, borrelt Pauls gewelddadige drang weer op. Hij wil weer een vrouw overmeesteren en verkrachten. In december 1987 verkracht hij weer twee tienermeisjes in Scarborough. De politie vreest dat er een link is tussen de inmiddels zes verkrachtingen. Binnen het team wordt gesproken van de Scarborough Rapist. De politie houdt alle informatie over een actieve serieverkrachter angstvallig achter voor het publiek om paniek te voorkomen.
In de twee jaar die volgen, verkracht Paul nog tenminste tien vrouwen. Karla weet niets van zijn dubbelleven. Zij is druk met school en haar nieuwe baan. In juni 1988 behaalt ze haar middelbare school. Ze heeft geen zin om verder te studeren, maar gaat een interne opleiding volgen als dierenartsassistente bij de Martindale Animal Clinic. Omdat ze al snel een vaste en gewaardeerde kracht wordt krijgt ze het volledige vertrouwen van de dierenartsen. Ze helpt mee bij operaties, bereidt operatiekamers voor en houdt toezicht op herstellende dieren.
Tot nog toe hield de politie de reeks van verkrachtingen onder de pet, mede omdat geen van de slachtoffers een goede beschrijving van de dader kon geven. Paul eiste immers van zijn slachtoffers, dat ze met de rug naar hem toe gingen liggen, zodat ze hem niet konden zien. In het voorjaar van 1990 weet lijkt Paul gemakzuchtiger te worden en weet een slachtoffer een precieze beschrijving te geven van haar dader. De politie laat een compositietekening maken en deze wordt eind mei op de voorpagina van de Toronto Sun geplaatst, met de kop: ‘Have you seen this man?’
Er komen ruim 16.000 tips binnen. Hierover zitten meerdere tips binnen over Paul Bernardo. Een ex-vriendin, vrienden en een directe collega weten het zeker: dit is Paul. Als rechercheurs Paul confronteren met de tekening en de tips die over hem zijn binnengekomen, lacht hij de gelijkenis weg en geeft hij vrijwillig zijn DNA af. Omdat hij meteen meewerkt, er netjes uitzag en erg overtuigend is, gelooft de politie hem. Zijn DNA-monster belandt op een stapel en wordt om welke reden dan ook niet getest. Opmerkelijk genoeg stoppen vanaf dan de verkrachtingen in Scarborough.
De inmiddels 26-jarige Paul is echter niet van plan om te stoppen. Hij raakt geobsedeerd door het jongste zusje van Karla, de 15-jarige Tammy Homolka. Hij steekt niet onder stoelen of banken dat hij een oogje op haar heeft. Hij flirt constant met Tammy. Ook Karla ontgaat dit niet.
Misdaden
Maar in plaats van jaloers te zijn, wil Karla Paul ook nu weer pleasen. Ze zorgt ervoor, dat hij haar stiekem kan bewonderen. Ze maakt de jaloezieën in de kamer van haar zus kapot, zodat Paul kan toekijken hoe ze zich ’s avonds omkleedt. Maar Paul wil meer dan alleen maar gluren. Hij zet Karla onder druk om dit voor hem te regelen. Hij zegt tegen haar, dat hij recht heeft op een maagd, aangezien Karla dat niet meer was toen ze elkaar ontmoetten. Karla heeft maar weinig overtuiging nodig, ze wil haar vriend maar al te graag van dienst zijn. Karla kookt die avond spaghetti voor het gezin. Ze stampt wat valium fijn en doet dit door het portie van Tammy. Deze heeft ze gestolen uit de medicijnkast van de dierenkliniek waar ze werkt. Als Tammy door de medicatie in een diepe slaap valt, sluipen Karla en Paul haar slaapkamer binnen. Terwijl Karla toekijkt, verkracht Paul Tammy. Maar dan begint Tammy plotseling te bewegen. In paniek snellen Paul en Karla haar slaapkamer uit. Tammy praat er nooit met haar ouders over, omdat ze denkt, dat ze een vreemde nachtmerrie heeft gehad.
Paul is woedend op Karla omdat ze Tammy niet zwaar genoeg heeft verdoofd. Hij is vastbesloten om het de volgende keer beter aan te pakken. De rest van het jaar blijft hij bij Karla aandringen op een nieuwe poging. In december 1990 besluit Karla om Paul te geven waar hij volgens hen beiden recht op heeft. Ze wil hem de maagdelijkheid van haar zusje als kerstcadeau geven.
De familie Homolka viert met het hele gezin kerst op 23 december 1990. Het is een gezellige avond waar heerlijk gegeten, gedronken en gelachen wordt. Rond half twaalf gaan ouders Dorothy en Karel en middelste dochter Lori naar bed. Karla, Paul en Tammy blijven nog even hangen in de woonkamer om nog een laatste drankje te doen. Karla maakt een kerstcocktail klaar, een mengsel van rum, melk en eieren. In het glas van Tammy strooit ze weer gemalen valium, dit keer wat meer dan de vorige keer. Tammy drinkt de cocktail nietsvermoedend op.
De slaappillen doen al snel hun werk, maar Paul en Karla zijn bang, dat Tammy toch halverwege weer wakker zal worden. Daarom heeft Karla deze week halothaan meegenomen vanaf de dierenkliniek waar ze werkt. Halothaan is een narcosemiddel dat in de jaren 90 veel werd gebruikt. Door bijwerkingen als leverbeschadiging en hartstoornissen wordt dit middel nu nauwelijks nog gebruikt. Karla drenkt een washandje in de vloeistof en drukt dit op het gezicht van haar inmiddels suf geworden zusje totdat Tammy buiten bewustzijn raakt.
Paul en Karla dragen haar naar hun slaapkamer in de kelder. Daar verkracht Paul de bewusteloze Tammy. Karla filmt het misbruik en moedigt Paul zelfs aan. Maar het gaat nog verder. Als Paul klaar is, loopt hij naar Karla toe en neemt de videocamera van haar over. Hij instrueert haar welke seksuele handelingen zij met haar zusje moet plegen. Karla sputtert nog even tegen, zegt tegen haar vriend dat ze het walgelijk vindt, maar doet toch wat Paul van haar vraagt. Ook dit wordt zorgvuldig op camera vastgelegd.
Terwijl Tammy nog steeds buiten bewustzijn is, begint ze te braken. Door de verdoving met halothaan zijn haar slik- en hoestreflexen volledig uitgevallen. Ze lijkt geen adem meer te kunnen halen. Paul en Karla raken in paniek en proberen haar te reanimeren. Dit mag niet meer baten. Tammy stopt met ademen. Ze is gestikt in haar eigen braaksel.
In plaats van direct 911 te bellen, zijn Paul en Karla bezig om hun eigen hachje te redden. Ze verbergen de videocassette in een geheime ruimte en wassen de lakens en kleding om eventuele sporen te wissen. Daarna trekken ze Tammy schone kleren aan en leggen haar in bed om te laten lijken alsof ze daar vredig is gestorven. Als alle sporen zijn gewist, belt Paul het alarmnummer. Hij komt over als een paniekerig familielid en zegt tegen de telefoniste, dat hij Tammy toevallig zo aantrof en tevergeefs heeft geprobeerd haar te reanimeren.
De hulpdiensten komen ter plaatse en Tammy wordt naar het ziekenhuis gebracht. Daar wordt ze de volgende ochtend dood verklaard. De lijkschouwer concludeert dat ze is gestikt in haar eigen braaksel als gevolg van een acute alcoholvergiftiging. De opvallende chemische brandplekken op haar gezicht, veroorzaakt door het washandje met halothaan, worden door de politie beschouwd als schaafwonden die zijn ontstaan toen Paul haar tijdens de reanimatie versleept heeft. Het gezin Homolka blijft achter in de veronderstelling dat hun jongste dochter door een drankongeluk om het leven is gekomen.
Drie weken na de dood van Tammy nemen Paul en Karla weer een video op. Karla vertelt op deze video lachend aan Paul dat ze intens heeft genoten van de verkrachting van haar zusje. Ze zegt dat ze het voor hem heeft gedaan omdat hij haar ‘koning’ is en hij dit heeft verdiend. Daarna gaan ze naar de slaapkamer van Tammy. Daar trekt Karla de kleding van haar dode zusje aan, doet haar na, en heeft het stel seks met elkaar op het bed van Tammy.
In de maanden erna klaagt Paul regelmatig tegen zijn vriendin, dat zijn favoriete seksslaaf dood is. Karla doet alles om hem te behagen en fantaseert samen met hem over het ontvoeren van wildvreemde meisjes. In het voorjaar van 1991 besluiten Paul en Karla om een volgende stap te zetten in hun relatie. Ze gaan trouwen. Paul wil graag een vrijstaand huis in de sjieke buurt Port Dalhousie in St.Catherine. Een vrijstaand huis geeft status, maar ook de mogelijkheid om een ruimte te hebben waar ze meisjes kunnen misbruiken. Ze vinden een huurhuis aan de 57 Bayview Drive. Op 1 juni 1991 krijgen ze de sleutels en ze beginnen meteen met het inrichten van hun nieuwe stulpje. Zodra het enigszins bewoonbaar is en de eerste meubeltjes er staan, trekken ze er meteen in. Hun sprookjeshuwelijk staat gepland op 29 juni 1991.
Nu ze eenmaal een ruimte hebben om een meisje langer vast te houden en te misbruiken, wil Paul hier niet langer mee wachten. Op vrijdagavond 14 juni stapt hij in de auto en rijdt door Burlington, een stad zo’n 60 kilometer van St. Catherine, op zoek naar een slachtoffer. Rond half drie die nacht ziet hij een meisje in haar eentje op een stoeprand zitten aan de Keller Court in Burlington. Het is de 14-jarige Leslie Mahaffy. Leslie is die avond naar een avondwake geweest van een klasgenootje, die is omgekomen bij een ongeluk. Na de wake is ze met wat vrienden wat gaan drinken in een nabijgelegen bos om troost te vinden bij elkaar. Als ze rond 2 uur die nacht bij haar ouderlijk huis aankomt, liggen haar ouders al te slapen en kan ze niet naar binnen. Ze gaat naar een telefooncel en belt een vriendin om te vragen of ze bij haar mag blijven slapen. De vriendin zegt dat het te laat is, dus Leslie loopt weer terug naar het ouderlijk huis met het plan haar ouders wakker te maken. Als ze bij haar ouderlijk huis is aangekomen wordt ze aangesproken door Paul. Paul vraagt of ze een sigaret wil en samen lopen ze naar zijn auto om deze te pakken. Dan trekt Paul een mes. Hij eist dat Leslie bij hem instapt. Eenmaal in de auto blinddoekt hij haar, zodat ze later geen goede beschrijving van haar dader kan geven. Hij neemt Leslie mee naar hun nieuwe huis aan de 57 Bayview Drive.
Als Paul binnenkomt met de geblinddoekte Leslie, is Karla niet geschokt, maar helpt ze haar aanstaande om Leslie naar een slaapkamer te brengen. Ze heeft zelfs al triazolam gezorgd, een sterk kalmeringsmiddel. In de slaapkamer wordt Leslie urenlang misbruikt, zowel door Paul als Karla. Als de één met Leslie bezig is, filmt de ander. Deze rollen worden telkens afgewisseld. Ze draaien harde popmuziek en geven Leslie complimentjes over hoe goed ze het doet. Tussen de verkrachtingen door krijgt Leslie een teddybeer in haar handen gedrukt, zodat ze wat troost kan zoeken. Het misbruik gaat ruim 20 uur lang door. Dan vertelt Leslie tegen Karla, dat haar blinddoek is afgezakt en dat ze zowel Karla als Paul heeft gezien. Het verloofde stel besluit, dat Leslie een gevaar is en dat ze dood moet. Hoe ze precies vermoord is, is niet bekend. Volgens Karla heeft Paul haar gewurgd, volgens Paul heeft Karla haar een dodelijke dosis triazolam toegediend. Ze slepen het lichaam van Leslie naar de kelder en gaan daarna slapen.
Na een korte nachtrust moeten ze weer vroeg op. Op zondag is het vaderdag en ze hebben Karla’s ouders Dorothy en Karel en haar zusje Lori uitgenodigd om dit in hun nieuwe huis te komen vieren. De familie Homolka zit gezellig in de woonkamer te eten en te borrelen, terwijl de vermoorde Leslie een verdieping lager in de kelder ligt. Na het eten wil Karla’s familie graag een rondleiding door het huis. Paul en Karla verzinnen smoes na smoes waarom de familie niet naar de kelder mag.
Zoveel spanning willen Paul en Karla niet nog een keer. Terwijl Karla op maandag naar haar werk gaat, pakt Paul de cirkelzaag om Leslies lichaam in stukken te zagen. Deze giet hij in beton en zodra het beton gedroogd is, gooit hij het in Lake Gibson, een groot meer op een paar kilometer van hun huis.
Ondertussen hebben de ouders van Leslie Mahaffy hun dochter als vermist opgegeven. Leslie bleef wel vaker een paar dagen van huis, maar meldde dan altijd waar ze verbleef. Toen Leslie vrijdagnacht niet thuiskwam, gingen bij hen de alarmbellen nog niet af. Maar als ze op zaterdagmiddag een telefoontje krijgen van een vriendin van hun dochter, dat Leslie niet op de begrafenis van hun klasgenoot is geweest, raken ze in paniek. De politie deelt hun onrust en vraagt hen een oproep te doen in de media.
Twee weken later, op 29 juni 1991 doen vissers bij Lake Gibson een vreselijke ontdekking. Ze zien een betonblok, waar iets uit lijkt te steken en bellen meteen de politie. De vrees van Leslies ouders wordt waarheid. Het blijkt te gaan om hun dochter.
Op diezelfde dag vindt het sprookjeshuwelijk plaats tussen Karla en Paul. Kosten noch moeite zijn gespaard. Karla draagt een weelderige, traditionele witte trouwjurk en Paul een maatpak met een witte vlinderdas. Ze laten zich vervoeren in een luxe open paardenkoets en zien eruit als het ultieme droomkoppel. De gasten proosten uitbundig en Paul en Karla stralen van geluk. Na de bruiloft vertrekken ze op huwelijksreis naar Hawaï. Ze krijgen niets mee van de vondst van hun slachtoffer.
In de maanden erna houden Paul en Karla zich rustig. Er is veel aandacht in de media over de moord Leslie Mahaffy en ze willen onder de radar blijven. Paul uit zijn agressie steeds vaker op zijn vrouw. Regelmatig wordt Karla om het minste of geringste in elkaar geslagen. Ze blijft bij hem en doet nog harder haar best hem te plezieren.
In het voorjaar van 1992 is de media-aandacht rondom de moord op Leslie Mahaffy gaan liggen en besluiten ze weer op zoek te gaan naar een nieuw slachtoffer. Met zijn tweeën rijden ze op 16 april 1992 door St. Catherine. Op de parkeerplaats bij een kerk zien ze een meisje lopen. Het is de 15-jarige Kristen French. Ze loopt terug van haar middelbare school naar huis als ze wordt aangesproken door Karla, die een plattegrond van de omgeving in de hand heeft. Karla vraagt Kristen of ze hier bekend is en haar kan helpen. Terwijl Kristen op de kaart aanwijst waar ze nu zijn, besluipt Paul hen van achteren. Hij zet een pistool op Kristens hoofd en dwingt haar mee de auto in. Dit gaat niet geheel zonder worsteling, aangezien diezelfde middag haar schoen op de parkeerplaats wordt gevonden. Kristen wordt op de bijrijdersstoel gezet en Karla zit op achterbank. Zij trekt Kristen stevig aan haar haar om haar in bedwang te houden.
Eenmaal thuis wordt Kristen naar de logeerkamer gebracht. Ze wordt naakt met alleen een blinddoek voor aan het bed vastgeketend. Paul begint meteen met verkrachten terwijl Karla alles opneemt op video. Kristen verzet zich hevig, waardoor Karla haar man moet helpen om hun slachtoffer in bedwang te houden. Ze wordt niet alleen seksueel misbruikt, maar Paul probeert haar ook te breken door haar te vernederen. Hij eist van haar dat ze hem Sir en King noemt. Dit weigert Kristen pertinent.
De volgende dag probeert Paul een andere tactiek om zijn slachtoffer te breken. Hij knipt haar lange bruine haar af. Kristen geeft geen kik. Sterker nog, ze dient hem stevig van repliek. Na twee dagen vol mishandeling en misbruik bijt ze hem toe: ‘Ik weet niet hoe jouw vrouw dit volhoudt. Je bent zielig. Je moet wel heel onzeker zijn om dit te doen.’
Paul besluit dat het genoeg is geweest. Kristen is niet te breken, ze heeft inmiddels zijn gezicht gezien en haar vermissing is al twee dagen uitgebreid in de media. Ze moet dood. Terwijl Karla Kristen in bedwang houdt, pakt Paul een elektriciteitssnoer en wurgt haar dood. Ze wassen haar lichaam om sporen te wissen en dumpen het in een sloot in Burlington. Daarna poetsen ze grondig hun huis, zodat niemand zal weten dat Kristen French hier drie dagen heeft vastgezeten. Twee weken na haar verdwijning op 30 april 1992 wordt haar lichaam gevonden.
Arrestatie en rechtszaak
Getuigen hebben op de dag van haar ontvoering gezien, dat Kristen in een grijze Nissan 240SX werd gesleurd. De politie trekt alle grijze Nissans uit de omgeving na en komt tot een lijst van honderd eigenaren. Door de tweede moord in korte tijd in de omgeving voelt ook de politie van Scarborough de maatschappelijke druk om de Scarborough Rapist te vinden. Na ruim twee jaar worden de DNA-monsters die destijds zijn afgenomen van de plank gehaald en alsnog getest.
Ook Paul voelt dat de politie hem steeds meer op de hielen zit. Hij reageert zijn agressie steeds vaker af op Karla. Op 27 december 1992 loopt deze mishandeling compleet uit de hand. Hij slaat haar meerdere keren zo hard met een zaklamp op haar hoofd, dat haar gezicht bont en blauw is. Paul houdt Karla meerdere dagen thuis zodat niemand haar verwondingen kan zien. Op 4 januari 1993 mag ze voor het eerst weer naar haar werk van hem. Ze moet tegen haar collega’s zeggen, dat ze een auto-ongeluk heeft gehad. Haar collega’s zien haar gehavende gezicht en geloven het verhaal over het auto-ongeluk geen seconde. Ze nemen direct contact op met haar ouders. De volgende dag komen Karel en Dorothy naar de kliniek en nemen Karla mee naar hun huis. Ze brengen haar naar het ziekenhuis voor behandeling. Daarna doet ze aangifte van zware mishandeling tegen Paul.
Paul wordt direct na Karla’s aangifte gearresteerd voor de mishandeling, maar hij wordt al snel op borgtocht vrijgelaten in afwachting van zijn rechtszaak. De politie ziet, dat één van de eigenaren van een grijze Nissan 240SX zojuist is opgepakt voor zware mishandeling. Ze zoeken hem thuis op en ondervragen hem over de grijze Nissan in relatie tot de verdwijning van Kristen French. Paul weet met zijn gladde praatjes de politie weer de deur uit te werken, maar niet veel later valt het laatste puzzelstukje. Het forensisch laboratorium in Toronto is klaar met het testen van zijn DNA-profiel uit 1990. Het is een 100% match, Paul Bernardo is de Scarborough Rapist.
In de dagen na zijn arrestatie wordt Karla als getuige verhoord. Zij besluit om samen te werken met de politie en te vertellen over de moorden op Leslie Mahaffy en Kristen French. Dat wil zeggen, zij vertelt, dat Pául ze ontvoerd heeft, dat Pául ze verkracht heeft en dat Pául ze vermoord heeft. Ze zegt dat zij het moest filmen, maar dat ze verder niets heeft gedaan. Volgens haar verhaal is zij slechts een bang slachtoffer, dat uit angst voor haar man niets heeft gedaan en niemand heeft gewaarschuwd.
Samen met de politie loopt ze door hun huis aan de 57 Bayview Drive in St. Catharines. Zij wijst hen de slaapkamer en de kelder waar de meisjes zijn vastgehouden en waar de misdaden zijn gebeurd. Het valt de politie op, dat Karla nogal koud reageert tijdens de rondleiding door hun huis. Ze is vooral bezig met de meubels die uit het huis zijn gehaald en een tapijt dat er nog ligt en dat ze misschien wel aan haar zusje wil geven. De politie gaat ervan uit dat Karla nog in shock is door de gebeurtenissen van de afgelopen weken. Karla wijst hen echter niet de plek, waar ze de videobanden hebben verstopt met de beelden van het misbruik en de moorden. Zij weet heel goed dat daarop te zien is, dat haar aandeel bij het misbruik en de moorden veel groter is dan dat zij nu vertelt. Ook weet ze, dat ze beelden zullen vinden van het seksueel misbruik van haar zusje Tammy.
De politie wil Paul Bernardo graag veroordelen voor de twee moorden en het enige wat ze hebben is de getuigenis van Karla. Ze besluiten een deal met haar te sluiten. Als zij getuigt tegen haar man zal ze veroordeeld worden tot twee keer doodslag en een maximum straf krijgen van twaalf jaar gevangenisstraf. Karla gaat akkoord.
Als Paul hoort, dat Karla tegen hem getuigd en haar eigen rol minimaliseert, is hij woedend. Hij wil op zijn minst, dat zij ook gestraft wordt voor wat ze heeft gedaan. Hij belt zijn advocaat Ken Murray vanuit de gevangenis en vertelt hem, dat de videobanden waarop het misbruik en de moorden staan, verborgen zijn in een lege ruimte boven de plafondlamp in de badkamer. Zijn advocaat haalt de tapes daar weg, maar bekijkt ze niet meteen. Ken Murray dacht dat de videobanden belastend zouden zijn voor zijn cliënt en houdt ze verborgen voor de politie.
Een paar weken later vindt de korte rechtszitting tegen Karla plaats. Ze krijgt, zoals afgesproken, twaalf jaar cel voor twee keer doodslag en wordt opgesloten in de Kingston Prison for Women in Ontario. Als Paul hoort, dat Karla slechts twaalf jaar krijgt en dat zijn advocaat Ken Murray de videobanden niet aan de politie heeft gegeven is hij woedend. Hij ontslaat zijn advocaat en wordt vanaf dan verdedigd door de bekende advocaat John Rosen. Hij overhandigt wel direct de videobanden aan de politie, waardoor de politie er, te laat, achterkomt dat ze een grote fout hebben gemaakt door met Karla in zee te gaan.
Pauls rechtszaak begint in mei 1995. Tijdens de rechtszaak bekijken de juryleden de tapes achter gesloten deuren. Karla moet gedurende de hele rechtszaak aanwezig zijn en wordt stevig ondervraagd door John Rosen. Haar vonnis staat echter al vast en zal niet meer veranderen. Paul Bernardo wordt veroordeeld voor 14 verkrachtingen, ontvoering, gijzeling, mishandeling en twee moorden. Hij krijgt een levenslange gevangenisstraf en wordt aangemerkt als een gevaarlijke dader.
Paul wordt opgesloten in de Kingston Penitentiary, een zwaarbeveiligde gevangenis in Ontario. Daar zit hij de volgende 30 jaar. In 2023 wordt hij in het geheim overgeplaatst naar de medium beveiligde gevangenis La Macaza Institution in Quebec. Dit zorgt voor grote commotie in Canada. Paul heeft inmiddels drie keer tevergeefs om vervroegde vrijlating gevraagd. Hij is inmiddels 62 jaar oud.
Na de rechtszaak van Paul Bernardo, waarbij duidelijk wordt dat de rol van Karla Homolka veel groter is dan verwacht, wordt in de media gesproken over de Deal with the Devil. Het beeld dat Karla een slachtoffer is van een psychopathische moordenaar verandert in een beeld van een liegende medemoordenaar. Zij wordt in 2005 vrijgelaten uit de gevangenis. Karla verandert haar naam in Leanne Teale en hoopt anoniem verder te kunnen gaan met haar leven. Twee jaar later trouwt ze met Thierry Bordelais, de broer van haar toenmalige advocate. Samen krijgen ze drie kinderen. Ze verhuizen naar naar het Franse Caribische eiland Guadeloupe, in de hoop met rust gelaten te worden. In 2014 keren ze terug naar Canada en gaan in Châteauguay, een voorstad van Montreal in Quebec wonen. In 2017 komt ze ongewild weer in de media, als de Canadese media ontdekken dat zij als moeder vrijwilligerswerk doet op de basisschool van haar kinderen. Ze heeft onder meer geholpen bij het toezicht houden tijdens uitstapjes en heeft de kinderen in de klas leren breien. Dit leidt tot een nationale ophef en paniek onder andere ouders. De schoolleiding stuurt brieven om ouders te garanderen dat de kinderen veilig zijn. Ze benadrukken dat ze haar wettelijk niet van het terrein mogen weren omdat ze haar straf heeft uitgezeten. Ze woont nog steeds in de buurt van Montreal en is inmiddels 56 jaar oud.
Aanbevolen
Onderstaande documentaire geeft een goed beeld van de misdaden van Karla Homolka en Paul Bernardo.